Belalı başım kurtulmaz ki hiç dertten.
Sade ben miyim bilmem ki kemikten etten?
Herkes mutlu mesud yüzleri parlak güneşten.
Benim dünyam kararmış içim dolu kor ateşle.
Nerede tabancan?
Vur beni hadi silahını ateşle.
Zaten çok yoruldum, öldür beni bir yerden başla.
İster sopayla vur, ister bıçakla, istersen taşla,
İstersen de hep öldüğüm o namert silahla başla.
Her zaman vurulduğum namert silah, yani aşkla
Ya da dur.
Bulunur elbet yolu bir başka.
Dayanamam artık ona, onun acısı bambaşka.
Başka bir yol, başka bir yolu olsa keşke...
Zehir olsa misal, içsem bir dikişte,
Silah olsa tetiğine bir basışta,
Ama olmasa öyle keşke...
Ölmesem gözlerine bir bakışta.
Çok farklı biliyor musun onun acısını?
Her bakışta daha da artırıyor sancısını.
Hep aynı kadraj aynı etki söylesene o nasıl bakış?
Yoksa beni öldüren bendeki bakış açısı mı?
Tufan Aslan
