Yine orada. Her zaman olduğu gibi.
Bir süre sonra gider sanmıştım… Başta sadece kafamın içinde sanmıştım.
Hayır, o hayal değil. Onun ne olduğunu bilmiyorum. Eğer bir insansa nasıl evime bu kadar kolay girip çıkabiliyor? Aileme bu olayı kaç kere anlattım; onlar endişelendi ama evimizin içinde bir yabancı olduğundan değil, benim delirmiş olmamdan. Gerçekten delirmiş olamam, değil mi?
O gerçekten orada. Sana her şeyi anlatmadı, değil mi?
Ben Violet, 14 yaşındayım. Bu bilgileri veriyorum çünkü ben ‘karnaval’ için seçilmiş çocuklardandım. Sana şu kuraldan bahsetmiş olmalı: Seçilen çocuk 7 yaşına gelince karnavala davet edilir. Ben de 7 yaşına gelince davet edildim tabii. Ama gitmedim. Neden gideyim ki? Bu saçmalık!
Her neyse, epey bir direndim, onları vazgeçirmeyi başardım. Her şey bitti sandım. Ama bitmemiş. Ben Maya’nın ablasıyım. Ve bu sefer kardeşime bulaştı.
Bu bir intikam mı? Emin değilim.