- 4. BÖLÜM -
"Kanlı muhabere..."
-
Korku bedeninizi sarmaladığında, kalbiniz delicesine çarptığında, aklınız mantığını yitirdiğinde yaptığınız şey nedir ? Sizi bilmem ama benimkisi : KAÇMAK ! O yüzden sarışın katilin teki " Seni sobeleyim mi yoksa saklambaç oynamaya devam mı etmek istersin minik fare ? " dediğinde beynimin verdiği tek komut kaçmaktı. Artık ellerimin titremesini değil, bacaklarımın titremesini değil tamamen vücudumun titrediğini hissediyordum. Korku öyle bir şeydir ki, hareket edemeyecek durumda koşmaya başlarsınız. İşte o yüzden bende koşuyorum. Kar taneleri saçlarıma, vücuduma karışıyor. Kışın güzelliğinin arasında bir dehşet yaşıyorum. Uzun ağaçların arasında karışan gecede ben, yeteneksiz doktor bir canı nasıl kurtarabilirim diye hayatımın en delicesine kararını aldım ve pişman olmayacağımı biliyorum. Kalbim delicesine atıyor. Hayatımda bir babamdan bir de şuan delicesine korktum ve bu korku beni karanlığa götürecekmiş gibi hissediyorum. Ayağım kalın kara karışıyor ve arkamda ki psikopata göre daha yavaş ilerliyorum. Adım sesleri yaklaşıyor. Karar vermem zorlaşıyor. Bir şey yapmalıyım ! Yer yarılsa da içine girip kaybolsam keşke... Bu daha az korkutucu olurdu. Ah.. düşün aptal ! Buradan nasıl kurturabiliriz !? O an cebimdeki ağırlık kendini hatırlatıyor. Buna başvurmak istemiyorum ama eğer o canı kurtarmak istiyorsam bunu yapmalıyım.. Yaklaştı. Adım sesleri artık çok yakınımda. Hızlı hızlı nefes alışverişleri kulaklarımı dolduruyor. Kalbimin titrediğini hissediyorum. Ormanda sadece ikimizin hiddetli nefes alışverişleri var ve birazdan bu nefesler çığlıklara dönüşecek... Karda ilerleyen iki adım sesi duydum. Ellerimi ceplerime götürdüm. Yaklaştı.. Kulağımda doğru eğildi ve "Sobe !" dedi. "Saklambacı iyi oynarım minik fare..." İşte o an... Tam kazandığını düşündüğü an cebimdeki silahı çıkardım ve hızla en güçlü şekilde kasıklarına geçirdim... Az önce söylediklerim yaşandı. Acıyla yerde kıvranırken onun bu acınası hali beni memnun etti, dudaklarımın kıvrıldığını hissettim. Sobelediğini zannetmişti ama sobelenen o oldu. "Sen...!" dedi... Acıyla inledi ve dizlerinin üstündeyken kafasını yukarı kaldırdı. Gözleri gözlerimdeydi. Gülümsediğini görebiliyordum. "Benim işime çomak sokamazsın.." Onun bu kibirli tavrı sinirlerimi gerdi. Yüzündeki o gülümsemeye tekme atmak istiyordum. Her şeyi bildiğini zanneden bu kibirli adama bir ders vermem gerekirdi. Yavaşça yere çömeldim. Gözleri beni takip etti. Gözlerimi bir saniye olsun kaçırmadım. Şimdi yüzlerimiz aynı hizadaydı. "Öyle mi avlanan ?" dedim derinden gelen bir sesle. "Her şeyi bildiğini mi zannediyorsun ?" Cevap vermedi.. Kibirli gülümsemesi hala yüzündeydi. Ben o gülümsemeyi silmesini çok iyi bilirim ! Saçlarını kavradım ve hızla çektim. Sarı saçları ellerimin kontrolündeyken acıyla inlediğini duydum. Ayağa bilerek kalktığımda tahmin ettiğim gibi bacaklarımdan tutarak beni yere devirdi ve üstüme atladı. Öfkeli sesiyle "Bu saçmalık yeter !" dediği anda yüzüme yumruk geçirecekti ki hemen sağa kaydım. Eli boşluğa geldi ama pek etmemişti. Ayağı kalkacağım anda bileklerimden tutup yere yapıştırdı. Üstümdeyken bir an koca bedeni beni korkutacak olsa da pes etmedim, edemezdim ! Nefesi hızlandı, kehribar gözleri deliye dönmüş kocaman açılmışlardı. O işte zayıf anıydı ve ben bundan yararlandım. "Patronun masum bir kadına zarar verdiğini duysa ne yapardı ?" Durdu düşündü ama hala öfkesinin etkisindeydi. Bu bakışları çok iyi tanırım. Bir kadına yenilmeyi kendisine yediremiyordu. " Geberdiğinde bunun bir önemi kalmayacak " dedi yüzüme tükürürcesine. " Emin misin...? " dedim şüphelenmesi için. " Sandığından daha değerliyimdir belki.. " Tahmin ettiğim gibi oldu. Kaşları çatıldı. " Kimsin sen ? " dedi anlamaz bir tavırla. Dikkati dağılmıştı. Bileklerimi tutan ellerinin gevşediğini hissettim. İşte istediğim an ! Hızla ellerimi bileklerinden kurtarıp kafamı yana çevirdim ve elimdeki silahı köprücük kemiğine ateşledim. Bu gece çıkmaz sokaktaydım. Birinin ölmemesi için kan akıtandım. Evet ben Emelia Gravemire. Bir doktorum ve şuan ellerimin arasında kendi kanını akıttığım bir hasta var. Ve buna sebep olduğum için pişman değilim.
-
Olaylar beklenmedik bir yere sürükleniyor..
Bundan sonra tahminleriniz neler ?
Saat 05.43
Öyleyse yorumlarda buluşalım... 🖤🕯️
"Ama savaşlar sadece bedenle kazanılmaz. Bu gece yalnızca biri yere düştü; ama asıl savaş, içeride yeni başlıyor..."
