Hemen gözlerimi açtım. Gözlerimi açtığımda havanın hâlâ karanlık olduğunu, saatin gece 3 olduğunu, Keith'in odamda olmadığını fark ettim. Hızla sıcak yatağımdan doğruldum. Bir kaç saniye sonra bir ses daha geldi. Hemen ayağa kalktım. Sesin geldiği yöne baktım. Ses elbise dolabımdan geliyordu. Yavaşça sesin geldiği yöne, elbise dolabıma, doğru ilerledim. Dolabın önüne geldikten sonra kapağını yavaşça açtım.
Dolabın içinden mavi bir ışık gelmeye başladı . Daha sonra da garip ve belirsiz konuşma sesleri... Resmen dolap, dolap benimle konuşuyordu! Çığlık atmaya çalıştım ama başaramadım. Sanki ses tellerim bir anda işlevlerini kaybetmiş gibiydi. Konuşma sesleri belirginleşmeye başladı.
" İcea, İcea beni duyuyor musun? "
Korkmuştum. Hayatımda belki de ilk defa bu kadar korkmuştum ama bana seslenen şeye cevap vermeye karar verdim. Derin bir nefes aldım ve sesimin titrememesi için çabalayarak cevap verdim;
"Evet duyuyorum. Sen kimsin ya da nesin? Benden ne istiyorsun? "
Düşündüğümden daha cesur bir sesle konuşmuştum. Tekrar bir konuşma sesi geldi ;
"Ben bir ruhum , seni bilgilendirmek ve uyarmak için geldim. Sen diğerlerinden farklısın İcea sen, özelsin. "
"Evet diğerlerinden farklı olduğumu biliyorum. Ben bir prensesim. Fakat özel olduğum konusunda sana katılmayacağım. Ben sıradan tahtın 2.varisi olmaya mahkum edilmiş , belki de asla bir kraliçe olamayacak bir prensesim"
"Öyle değil İcea hayır. Sen bir kraliçesin. Sen Buzlar Kraliçesisin."
Ruhun sesinin geldiği yöne anlamsız bir şekilde baktım. Bir kraliçe mi? Buzlar Kraliçesi mi? Ben mi? Yanılıyor olmalıydı. Hem hiç Buzlar Kraliçesi diye bir şey duymamıştım. Ya biri benimle alay ediyordu ya da rüya görüyordum kesinlikle. Yüksek bir kahkaha patlattım. Nasıl olduğunu anlamamıştım ama tam bir psikopat gibi gülmüştüm;
"HAHAHAHHAHA! Gerçekten bu bir şakaysa kendine ruh diyen şey şunu söyleyeyim ki hiç komik değildi. Eğer rüyaysa da lütfen rüyamdan defolup git ya da karşıma çık , görmediğim bir şeye inanmamı mı bekliyorsun."
Sinirlenmiştim. Kendine Ruh diyen şey sinir bozucu bir sakinlikle cevap verdi;
"Ah İcea biraz sakin ol. Öncelikle kendimi sana göstereceğim tabii ki ama zamanı gelince. Her şeyi sana anlatacağım İcea ama şimdilik sadece bilmen gereken bilgileri vereceğim ve bilmen gereken şeyleri anlatacağım. İcea kendinde garip bir şey hissetmedin mi? Diğerlerinden, diğer insanlardan farklı olduğunu hissetmedin mi? Hiç açıklanması imkansız bir şeyler
yapmadın mı? "
Derin bir sessizliğe gömüldüm ne diyeceğimi bilemiyordum. Ruh benim bir şey söylemediğimi görünce konuşmasına devam etti;
" Dur sana yardım edeyim. Hiç bir bardak suyu eline aldığında buza dönüştürdün mü? Hiç bir şey yapmadan kendi kendine buza dönüştü değil mi su? Büyük ihtimalle
anlamlandıramamışsındır. "
Dilim tutulmuştu sanki. Konuşamıyordum. Ben, ben gerçekten farklı olabilir miydim? Hâlâ konuşmadığımı fark eden ruh tekrar konuştu;
"Pekii bir örnek daha vereyim. Sıcak havalardan, sıcak şeylerden nefret edersin öyle değil mi? Çayı kahveyi bile soğuk içersin. Sıcak bir şey içtiğinde çok kötü hissedersin. Sence bunlar normal mi? Bu krallıktaki hiçkimsenin sıcaktan bu kadar rahatsız olduğunu sanmıyorum. Şimdi bana inanıyor musun İcea. Sen Buzlar Kraliçesisin."
Anlamlandıramadığım şeyler vardı. Neden ve nasıl? Ben nasıl Buzlar Kraliçesi olabilirdim ki? Bir kaç dakika daha sessiz kaldım fakat artık bir şeyler söylemem gerektiğini düşünüp neredeyse duyulamayacak kadar kısık bir sesle cevap verdim;
"Ama nasıl? Ben nasıl Buzlar Kraliçesi olabilirim ki? Hem neden ablam Diana Valery değil de ben? Bu çok mantıksız. Aklım almıyor. "
"Haklısın İcea biliyorum , kafamda çok fazla yanıtlanmayı bekleyen soru var ama şuan değil İcea. Zamanı gelince her şeyi öğreneceksin. Her bir ayrıntıyı tek tek anlatacağım sana. O güne kadar bu sırrı sakla
kimseye babana bile söyleme. "
"Unutma ki ikiden fazla kişinin bildiği şey sır değildir. "
O güne kadar güçlerini keşfet. Bunu nasıl yapacağım diye düşünüyor olmalısın. Çok basit İcea. Güçlerine inan,
onları hisset, içindeki güce inan İcea."
"Ve asla kendinden başka birine güvenme İcea. Kimseye hatta bana bile güvenme İcea sadece kendine güven... "