Uçağa bineli yarım saat anca olmuştu. Uyumaya çalışıyordum ama uçakta bir anda bir hareketlilik olmaya başladı. Oğuz'da bir gariplik olduğunu fark etmiş ne olduğunu anlamaya çalışıyordu. Yerinde doğrulup bana döndü
-Nehir sen burada bekle tamam mı? Ben hemen geleceğim.
-Nereye?
-Bekle ne oluyor bir bakayım.
Kafamı salladım. Sanki dünyayı kurtaracak. Dur sanane gitme desem de dinlemezdi. İstediğini yapsın içinde kalmasın. Hem ben de merak ediyorum ne olduğunu.
Birkaç dakika sonra karnıma ağrı girdi. Midem de bulanmaya başladı. Yediğim bir şey dokundu herhalde dedim. Artınca lavaboya gitmeye karar verdim. Giderken Oğuz nerede diye bir etrafa göz gezdirdim. Heh orada hostese bir şeyler soruyordu.
Lavaboyu bulmam uzun sürmedi. Uçağın en dibinde, koltukların arkasında, insanların çok olmadığı biraz da karanlık bir yerdeydi. "Oğuz geri dönmeden giriyim de boşuna telaş yapmasın " Yüzümü yıkayıp biraz ferahladıktan sonra kapıya yöneldim.
Kahretsin açılmıyor
Biraz zorladım ama olmadı. Bağırıp insanların da telaş olmasını istemiyordum. "Oh buldum" Dedim kendi kendime. Kapıdan biraz uzaklaşıp pozisyonu aldım. Sonra vazgeçtim. Bulduğum çözüm de sonuçta biraz gürültü çıkartacaktı.
Aslında birinin lavaboya gelmesini de bekleyebilirdim ama keşke Oğuz a haber etseydim. "Hadi bakalım Nehir. Başka çaren yok" Pozisyonu tekrar aldım kapı kolunun olduğu yere tekme atarsam eğer açılabilirdi. Gücümü toplayıp kapı kolunun dibine yopchagi attım. Boşuna mı zamanında taekwondo siyah kuşak oldum.
Ve evet başardım. Tam kapıya doğru yaklaşırken iri yarı uzun sakallı büyük güneş gözlüğü olan bir adam içeriye daldı. Ben daha ağızımı açamadan kocaman eliyle ağızımı kapattı. Burası o kadar dardı ki kıpırdayamıyordum bile. Hem kıpırdasam da ne yapabilirdim ki? Eskiden müsabakalara girmişliğim vardı ama hiç böyle koca bir insanla da kapışmamıştım. Boyumun 1.60 olmasını göze alırsak bu adam benden en az 40 santim uzundu. Uzun olduğu kadar da yapılıydı. Her yeri kaplamıştı.
Bana doğru iyice yaklaştı. Tam o sırda durdu. Sanırım kapıyı iyice örtmek için arkasını döndüğü anda biraz kıpırdayabildim. Ve nasıl olduğunu anlamasam da göz açıp kapayıncaya kadar bacaklarının arasından geçtim.
Nedense kalabalığa koşmak yerine lavabonun yanındaki kutuların arkasına saklandım. Adam o kadar hızlıydı ki benim üç adımım onun bir adımı ile eşdeğerdi. Kalabalığa doğru sanki bir şey olmamış gibi. Sakin sakin etrafa bakarak gözden kayboldu.
Kıpırdayamıyordum. Titrediğiğimi farkettim. Ne kadar orada çok insan olsada o adam da oraya gitmişti. Nedense içimden bir ses "oraya gitme" Diyordu.
Tam bunları düşünürken arkamda bir nefes hissettim. Gözümün ucuyla baktığımda aynı anda ayağa kalkmış koşuyordum lavabonun yanındaki kapıyı açıp içine girdim. En yakın kaçabileceğim yer orasıydı. Kapıyı kapatıp önünde yere çöktüm. Tüm ağırlığımı kapıya yaslamış derin derin nefes alıyordum.
Arkamdan kapıya sertçe yumruk attı o sırada bir kadının çığlık sesini duydum. Adam sonunda gitmişti. Gözümü açtığımda karşımda bana şaşkınla bakan bir hostes ve koltukta oturan iki kişi vardı. Daha yeni çığlık atan kız ve yanında da bacak bacak üstüne atmış sanki hiçbir şey olmamış gibi önündeki laptoptan film izleyen yüzünde değişik anlam veremediğim gülümseme olan bir erkek vardı. Hostes
-iyi misiniz hanımefendi?
Ağlamaya başladım. Gözyaşlarımı tutamadım.
-Buyrun oturun isterseniz.
Kalkmama yardımcı oldu. Ve beni bir koltuğa oturttu. Çığlık atan kız
-Ay noluyo ya ödüm koptu. Pardon ben bi su rica edebilir miyim? Acil!
-Tabi efendim. Hemen.
Hostes hem bana hem de kıza su getirdi. Ellerim titrerken suyu içtim. Kapının hızla açılmasıyla kız tekrar çığlık attı.
-Ya yeter yavaş olun az. Yanındaki yine sırıtarak
-Amma korkaksın sende kızım. Bağırıp durma bir film izletmedin.
-Bana bak gülme şöyle, gereksiz.
Gelen Oğuz du arkasından da güvenlik görevlisi olduğunu düşündüğüm iki adam geldi. Oğuz koşarak kollarını belime sardı. Ben hala olayın şokundaydım. Kollarını çekip doğruldu sinirle;
-Nehir sana demedim mi ayrılma yerinden diye. Sözümü dinleseydin bunları yaşamayacaktın. Aklım çıktı neler düşündüm.
Hala ağlıyordum
-Özür dilerim
-Dileme özür. Hadi gidelim.
Polis gibi görünen adamlardan biri
-Gidemezsiniz hanımefendinin ifade vermesi gerek.
Oğuz
-Tamam versin
-Buyrun şuraya gidelim. Dedi adam ve boş koltukların olduğu bir yeri gösterdi.
-Tamam.
Yürümeye başladım. Oğuz da arkamdan geliyordu. Polis
-Siz gelemezsiniz
Oğuz
-Nehir ben buradayım tamam mı?
-Tamam
O sırada çığlık atıp duran kızın telefonu çaldı
-Baba bizi bindirdin özel uçak varken buraya ölümden döndüm. Bir de VIP diyorsun. Önüne gelen giriyor bir kere.
Bu kızda gerçekten bir şey vardı
Oğuz kıza
-Arızalı mısın kızım sen! Neler olduğunu görmedin mi? Diyerek kıza doğru yürüdü
Kız
-Pardon?
Sırıtıp duran oğlan ilk defa ciddileşti ve
-Hayırdır kardeşim? Bas geri
-Sana noluyo oğlum
Tam birbirlerine girecekken adamlardan biri Oğuzu tuttu
-Sakin olun zaten uçakta suçlu var. Bir de sizinle uğraşmayalım. Oturun yerinize
Kız korkuyla
-Ne suçlusu ya Eren ne oluyo?
-Nerden biliyim sen de bi sus başımıza iş açacaksın. Zaten bunların hepsi babanın suçu bizi bu uçağa bindiren o. Dedi ve yerine sinirle oturdu.
Polislere olanları anlattım. O sapık adamın birden fazla suçtan sabıkası varmış. Hapisten yeni çıkmış. En son uyuşturucu ticareti yapınca da tutuklama kararı alınmış. Bu adam da yurt dışına gitmeye çalışıyormuş. Sahte pasaport ile kılık değiştirerek uçağa binmeyi başarmış. Sonradan uçağa bindiği anlaşılınca arama başlamış. Bu nedenle bir anda herkes ayaklanmış. Oğuz da uçağa bindiğimizden beri o adamda bir gariplik olduğunu sezmiş ve sürekli de bana baktığını fark edince hostese belki yardımcı olur diye durumu anlatmaya gitmiş.
O sırada da olanlar olmuş. Adamı yakaladılar. Neyse ki kötü bir şey olmadan kurtulabilmiştim. Kısa bir süre sonra da İstanbul'a gelmiştik.
Ama ya bu olanlar İstanbul'a gelmememiz için bir uyarıysa diye de düşünmeden edemiyorum.
