Zar zor nefes alıyordum. Bir şeyler görmeye çalışıyordum ama sadece karanlık. Karanlık, beni içine çekerken, nereden geldiğini anlamadığım bir uğultu gitgide bana daha çok yaklaşıyordu. Soluma baktığımda, simsiyah pelerinli, kumaştan yapılmış ne olduğunu anlamadığım hayvana benzeyen enteresan bir maske takmış ve maskesinin üstünde garip semboller bulunan varlıklar bana doğru gelirken, omuzumda bir el hissettim. Korkuyla arkama döndüğümde, şiddetli ışık yüzünden gözlerimi kırpıştırdım. Kim olduğunu bilmediğim ama çok güven veren beş silüet gördüm. Bana gülümsediklerini hissedebiliyordum. Annemin sesini duydum. Sesi uzaktan geliyordu. Gözlerimi açtım ve yüzüme vuran güneş ışığından dolayı hemen geri kapattım. Annem hala bağırıyordu.
-Nehir hadi kızım seni bekliyoruz gelsene.
Beni mi bekliyorlar? Hem annemin sesi nereden geliyor ya? Pencereden dışarı kafamı çıkardım. Doğru ya unuttum. Annem, babam karşı komşularımız Serap teyze, Fatih amca ve Oğuz karşı evin bahçesindeki banka oturmuş bana gülerek bakıyorlardı neden güldüklerine anlam veremedim ama hemen aşağıya inmem gerekiyordu. Bugün Oğuz ve benim için çok önemli bir gündü. Üniversite sınavı sonuçlarımız bugün açıklanmıştı. Hepsi bakmak için beni bekliyordu. Koşa koşa dışarı çıktım. Karşıya geldiğimde Serap abla ve annem kahkaha atıyor Oğuz ise eliyle ensesini kaşıyarak sırıtıyordu. Ne var dercesine kafamı salladım annemgil konuşmadan Oğuz
-Kombinine bayıldım Nehir. Bi ara aynısından bana da alalım
Kahretsin..
Eve doğru koşmaya başladım. Bu sefer arkamdan babamlar bile gülüyordu. Hemen üstümü değiştirip aşağıya indim.
-Hadi hemen bakalım çok heyecanlıyım. Dedim
Oğuz
-Pepeli pijama takımıyla mahalleye inmenden anlaşılıyo. Dedi ve herkes yine gülmeye başladı. Bozulsam da bozuntuya vermedim
-Oo Oğuzcum kıskanma sana da alırız.
Dedim ve bilgisayarı açtım
-hemen bakalım ölücem burada
Serap teyze
-Ayy sanki benim sonucum gibi heyecanlıyım ben de
Babam
-tamam bakalım ama önce bize söz verin puanınız ne olursa olsun üzülmek yok tamam mı?
Oğuzla aynı anda bıkmışcasına "Tamam" Dedik çünkü aynı şeyi 50. Söyleyişleri falandı.
-İlk benimki. Dedim
Sonuçlar yüklenirken gözümü kapattım annem ve Serap teyzenin sevinç çığlıkları ile açtım şimdi ben de onlarla zıplıyordum, başarmıştım.
Biz sevinçten sarılırlen Oğuz kendi sonucunu açmış. Babam ve Fatih amcanın "Hayırlı olsun oğlum" Dediğini duyunca hepimiz bilgisayara baktık. Oğuz da başarmıştı. Tam mutlu mutlu kendi halimde sevinirken Oğuz
-Baksana minnak, senden daha yüksek puan almışım.
-Bana bak deve benim bugün moralimi hiçbir şey bozamaz.
Evet ikimiz de istediğimiz bölümü kazanmıştık. Oğuz içeriye su almaya gitti. Serap teyze de "Ben bir çay koyayım da içelim" dedi. "Zahmet etme teyze ben koyarım" Dedim. Mutfağa girdiğimde Oğuz biraz tedirgin görünüyordu. Sandalyeye oturmuş derin derin düşünüyordu. Beni de fark etmemişti.
-Hayırdır Oğuz Bey yine ne oldu?
-Üniversiteyi düşünüyorum
-Neyi düşünüyorsun ki istediğin yere gideceksin?
-Demi, niye düşünüyorsam.
Dedi ve su bardağı ile sürahiyi alıp gitti.
Çayı koyup çıktığımda Oğuz'un anneme bir şeyler sorduğunu duydum. Aldırış etmedim. Eve geldiğimizde annemin telefonu çalmaya başladı. Akrabalar soru yağmuruna tutmuştu. Annem benimle hava atarken ben de hem çekirdek çitliyor hem de annemi zevkle dinliyordum ki annem
-İstanbul'a gidecek. Dedi gururla. Daha iyi duymak için televizyonun sesini kıstım. Halamla konuşuyordu. Halam
-E Ankara nerde İstanbul nerde bu kız ne yapacak orada tek başına?
Annem
-Tek başına değil ki. Aslan gibi Oğuzumuz da onunla gidecek.
Telefonu kapatınca yanına gittim.
-Anne niye öyle dedin?
-Ne dedim kızım?
-Oğuz burada kalacak ya hani. Burada yapay zeka mühendisi olacak. Burada kalacak başından beri böyle söylüyor.
Annem gülümsedi
-Bugün kararını değiştirdi
Karşıya koştum. Serap teyze kapıyı açtı "Oğuz nerede? " "arka bahçede kızım"
Yanına gittim. Beni görünce sırıttı
-Ne o bir şey mi unuttun?
-Oğuz sen iyi misin?
-Neden?
-Sen hani burada kalacaktın?
Yaklaştı
-Vazgeçtim
-Neden?
-Sen tek başına yapamazsın.
Sinirlendim, niye herkes böyle düşünüyordu?
-Kendi başımın çaresine bakarım ben. Sana ihtiyacım yok.
-Olsun. Ben yine de vazgeçmeyeceğim.
-Sen bilirsin. Dedim ve eve gittim. Kendimi çok suçlu hissediyordum Oğuz benim bebeklik arkadaşım. Onun huyunu biliyorum. Onun hayalleri vardı. Başından beri aynı şeyi düşünüyordu. Benim yüzümden vazgeçmişti.
ERTESİ GÜN
-Ya Serap teyze ben benim yüzümden diye çok üzülüyorum. Lütfen söyle de istediğini yapsın.
Serap teyze
-Esma şu kızına bir şey söyle. Bak Nehircim Oğuz'un kendi kararı bu. Kendini suçlu hissetmene gerek yok.
Annem
-Evet Nehir. Sen Oğuzu mu istemiyorsun yanında?
-Anne ne alaksı var? Of tamam
Biz bunları konuşurken Oğuz geldi. Arkasında bir şey saklıyordu
-Evet minnak şey sağ mı sol mu?
-Sana şurdan bi uçarım görürsün minnağı.
-iyi o zaman göremeyeceksin sürprizimi. Dedi ve gitmeye başladı.
-Tamam sol
Arkasından bir kağıt parçası çıkardı.
-Bu ne?
-İstanbul a gidiş biletlerimiz. Dedi yine sırıtarak
Annem ve Serap teyze hayırlı olsun derken ben Oğuz un elime sıkıştırdığı bilete bakıyordum.
2 HAFTA SONRA
-Oğlum Oğuz bak şarj aletini aldın mı?
-Aldım annecim
-Haa sana verdiğim yemekler?
-Aldım anne ne gerek vardı
Oğuz un elindeki böreklere baktım
-Evet anne ya ne gerek vardı uğraştınız Serap teyzeyle sabaha kadar.
Anneme döndüm. Sessiz sessiz ağlıyordu. Serap teyze teselli olsun diye anneme sarıldı. İkisi de ağlamaya başladı. Ben de onlara sarılıp ağladım. En sonunda Oğuz
-Beni de ağlatacaksınız. Hem üzülmeyin temelli gitmiyoruz ya. Telefonla da konuşacağız.
Fatih amca
-Evet ağlaşmayın o kadar. Hadi uçağı kaçıracaksınız atlayın arabaya.
Son kere vedalaştıktan sonra arabaya bindik yarım saat sonra havaalanındaydık. Babamlarla da vedalaştıktan sonra uçağa bindik.
Koltuğumuzu ararken anons yapıldı
"Lütfen küçük ve değerli eşyalarınızı yanınızdan ayırmayınız iyi yolculuklar"
Bir anda Oğuz telaş yaptı sağa sola bakmaya başladı kesin bir şey unutmuştu
-Ne oldu Oğuz? Korkutma beni
Yine o sırıtışı yaptı
-Ohh Nehir burdaymışsın.
