Helikopter yavaşça dev bir malikânenin bahçesine indi.
Y/N kapıdan iner inmez bağırdı:
“BENİ EVİME GÖTÜR!”
Ama Drew sakince ceketini düzeltti.
“Burası artık güvenli yerin.”
Y/N gözlerini devirdi.
“Benim güvenli yerim annemin mutfağı.”
Tam o sırada malikânenin kapıları BAM diye açıldı.
Bir koruma koşarak geldi.
“EFENDİM!!”
Drew kaşlarını çattı.
“Ne oldu?”
Koruma nefes nefese konuştu:
“Düşman mafya… burayı bastı.”
Y/N:
“BEN GELDİĞİMDEN BERİ HER ŞEY NEDEN OLUYOR??”
Drew pencereden dışarı baktı.
Malikânenin önünde siyah arabalar durmuştu.
Kapılar açıldı ve içinden uzun boylu, karizmatik ama tehlikeli bir adam indi.
Adamın yüzü gölgeler içindeydi.
Drew mırıldandı:
“İmkansız…”
Y/N merakla sordu:
“Kim bu?”
Adam kapıya doğru yürüdü.
Kapı açıldı.
Ve adam içeri girdi.
Y/N onu görünce dondu.
“…Baba?”
Adam soğuk bir şekilde gülümsedi.
Bu kişi Y/N's Father idi.
Şehrin en tehlikeli mafya liderlerinden biri.
Drew dişlerini sıktı.
“Demek gerçekten sensin…”
Y/N şok olmuştu.
“BABA?! SEN MAFYA MISIN?!”
Babası omuz silkti.
“Biraz.”
Y/N:
“BİRAZ MI??”
Babası Drew’a döndü.
“Benim kızıma dokunduğunu duydum.”
Drew sakin şekilde cevap verdi:
“Yanlışlıkla kaçırdım.”
Korumalardan biri fısıldadı:
“Efendim bu açıklama iyi değil.”
Babası bir adım yaklaştı.
“Bir de… öptüğünü duydum.”
Y/N:
“BABA O KAZAYDI!”
Babası gözlerini kıstı.
“Kızımı öpen herkesin iki seçeneği vardır.”
Drew kaşını kaldırdı.
“Ne seçenekleri?”
Babası soğuk bir şekilde söyledi:
“Ya ölür…”
Bir saniye durdu.
“…ya da onunla evlenir.”
Y/N bağırdı:
“BABA NE?!”
Korumalar arkada fısıldadı:
“Abi bu olay çok büyüdü.”
Drew yavaşça Y/N’e baktı.
Sonra babasına döndü.
Ve dramatik şekilde söyledi:
“Evlilik… olabilir.”
Y/N:
“BENİM FİKRİMİ SORAN VAR MI??”
Malikânenin içinde gerilim artarken herkes tek bir şeyi düşünüyordu:
Bu artık sadece bir mafya savaşı değildi.
Bu… aile meselesiydi.
Devam edecek…