Günün en korkulan zamanlarından biri gelmişti. Beden dersi. Dürüst olmak gerekirse artık beden dersinden nefret etmeye başlamıştım. Yani, Aiden ve benim aramızda olanlardan sonra ... Artık ne düşüneceğimi bilemiyorum.
Soyunma odasına girdim ve her zamanki ıssız köşeme doğru yöneldim. İnsanlar odanın bu kısmından uzak duruyordu, yoksa onlara da sataşılabilirdi. Tişörtümü çıkardım ve dolabımı açtım. Garip bir şeyler vardı. Arkadan kıs kıs gülüşmeler geliyordu.
" HAYIIIR!" diye bağırdım. Çocuk tepkime güldü. Lavaboya doğru koştum ve tişörtümü olabildiğince hızlı bir şekilde çıkarttım. Sırılsıklam olmuştu. Ona ters ters baktım, gerçekten ölürcesine. Tek yaptığı şey gülmek oldu. Ne yapacağımı bilmiyordum, giyecek başka bir tişörtüm de yoktu.
"Sanırım artık eve gidebilirsin." Kıkırdadı. "Git ve zavallı tişörtünü de yanında götür." Kollarını birbirine geçirdi ve kapıya doğru ilerle "Kimse seni burada istemiyor." Çıkıp gitti.
Sanırım birine ondan hoşlanmadığını söylemenin bir yolu da bu. Elimde sırılsıklam gömleğimle duvara yaslandım. Şimdi ne yapacağım ben?
