Düşünceler arasında tişörtümü sıkıyordum. Gitmeli miydim? Tişörtümü ne yapacaktım? Başka tişörtüm yok... Elimi sıktım. Aiden'den ve onun arkadaş dediği o aptal heriflerden cidden nefret ediyorum. Artık ondan bıktım. Ona katlanamıyorum.
Tam o sırada, şansıma, Aiden içeri girdi. Öylece durdu ve derin bir nefes aldı. Ne olduğunu merak ettim, bekle, hayır merak etmedim. O umurumda bile değil. Lavaboya doğru yürüdü ve aynaya baktı, tişört giymediğim ya da spor tişörtümün ellerimde sırılsıklam olduğunu tamamen görmezden geldi. Aslında bunun bir önemi yok.
Bir süre sonra arkasını döndü ve tuhaf bir şekilde onu izlediğimi fark etti. Yüzüm kızardı ve kendimi kötü bir şey yaparken yakalanmış gibi hissettim. " Selam.." Elimi biraz kaldırarak mırıldandım.
Duraksadı, gözleri vücudumda bir aşağı bir yukarı gezindi. Göz göze geldik ve başını hızla sağa çevirdi, "Neden tişört giymiyorsun?" Dedi. Hafif kızarmış yüzünü görebiliyordum. "Beni mi süzüyordu?" İmkansız. " Bekle burada." Dedi odadan çıkarken. Tüh, sanki ben de gidecektim. Bu halde olmaz.
Birkaç dakika içinde Aiden elinde bir şeyle geri geldi. Bir giysi parçası. Önümde durdu ve elini uzattı. "Al, tişörtümü giyebilirsin." Mırıldandı. "Sadece bir kez giydim, aslında yedek." Elimi tuttu ve gömleğini almam için beni zorladı. "Giy şunu."
Tişörtünü tutarak mahcup bir şekilde orada durdum. Aiden tişörtünü giymem için ısrar etti. Fazladan olan tişörtünü başımdan geçirdim. Benden bir beden büyüktü. Tişörtü resmen beni boğuyordu. Burnuma yaklaştırdım, ter gibi kokuyordu. "Berbat kokuyor." Diye sızlandım.
Aiden'ın yüz ifadesi değişti. " Üzgünüm..." Boynunu kaşıdı. "Ama... bundan daha iyi, değil mi?" Islak tişörtümü işaret etti.
"Sanırım öyle." Kabul etmek istemiyordum ama tişörtünü gerçekten sevmiştim. Aiden gibi kokuyordu.
