Sabahın üçüncü dersi...
"Bugünkü ders beden eğitimi!" diye bağırdı sınıf başkanı.
Sınıfta aynı anda iki farklı tepki yükseldi.
"Yaşasın!"
"Off ya..."
Defne ikinci gruptaydı.
"Hayatım boyunca top peşinde koşmak istemedim."
Bora sıraya yaslandı.
"Ben de istemedim ama devamsızlık yazıyorlar."
Selin gülerek, "İkiniz de çok üşengeçsiniz." dedi.
Herkes bahçeye indi. Beden hocası düdüğünü çaldı.
"Bugün voleybol oynayacağız!"
Defne içinden, Kesin başıma bir iş gelecek... diye geçirdi.
Takımlar oluşturuldu.
Defne, Bora ve Selin aynı takıma düştü.
Karşı takımda ise Melis vardı.
Melis sırıtıp Defne'ye baktı.
"Bu sefer rezil olacaksın."
Defne omuz silkti.
"Topu bana değil de fileye atmayı başarırsan konuşuruz."
Etraftakiler kıkırdadı.
Maç başladı.
İlk servis...
Top Bora'ya geldi.
Bora topa vurmak isterken ıskaladı.
Top gelip yüzüne çarptı.
PAAAT!
Bir saniyelik sessizlik...
Sonra bütün saha kahkahaya boğuldu.
Bora burnunu tutarak,
"Top bana düşman galiba." dedi.
Defne gülmemeye çalışıyordu ama dayanamadı.
"Özür dilerim Bora..."
"Yok yok, gül. Ben de olsam gülerdim."
İkinci serviste bu kez Selin güzel bir pas verdi.
Defne topa bütün gücüyle vurdu.
Top fileyi geçti...
Ama saha yerine beden hocasının elindeki düdüğe çarptı.
Tak!
Düdük yere düştü.
Hoca birkaç saniye Defne'ye baktı.
Defne ise donup kalmıştı.
"..."
"..."
Sonra Bora kısık sesle,
"Kaçalım mı?" dedi.
Selin kahkahayı patlattı.
Hoca da sonunda gülmeye başladı.
"İlk defa düdüğümü hedef alan öğrenci gördüm."
Dersin geri kalanı şakayla geçti.
Zil çaldığında herkes soyunma odasına giderken Melis yine Defne'nin yanından geçti.
"Bugün şanslıydın."
Defne gülümsedi.
"Şans değil. Sen hâlâ kaybetmeye bahane arıyorsun."
Melis cevap vermeden yürüyüp gitti.
Bora ikisinin arasına girip,
"Bir gün siz ikiniz yüzünden okulun haberlere çıkacağına eminim."
Defne ile Selin aynı anda güldü.
Okulda sıradan bir gün daha bitmişti.
Ya da en azından onlar öyle sanıyordu...