Perşembe sabahı öğretmen sınıfa elinde küçük bir kutuyla girdi.
"Arkadaşlar, bugün eğlenceli bir etkinlik yapacağız."
Sınıftaki herkes meraklandı.
"Kutunun içinde isimler var. Herkes bir isim çekecek ve çektiği kişiye hafta sonuna kadar küçük bir hediye hazırlayacak. Ama kime hediye aldığınızı söylemek yasak."
Sınıfta heyecan başladı.
Defne elini kutuya uzattı.
Kâğıdı açtı.
"..."
"Of ya."
Selin merakla yaklaştı.
"Kimi çektin?"
"Yasakmış."
Bora da kâğıdını açtı.
Bir anda yüzünde garip bir ifade oluştu.
"Hayır ya..."
Defne güldü.
"Kesin bana çıktın."
"Hayır."
"Emin misin?"
"Hayır derken... hayır."
Ders boyunca herkes birbirinin kimi çektiğini tahmin etmeye çalıştı.
Teneffüste Melis, Defne'nin yanına geldi.
"Bana sen çıktın, değil mi?"
Defne şaşırdı.
"Nereden çıkardın?"
"Bilmiyorum. İçime doğdu."
Defne güldü.
"Yanlış doğmuş."
O sırada Bora gizlice çantasına küçük bir paket koymaya çalışıyordu.
Eren onu yakaladı.
"Ne saklıyorsun?"
"Hiç."
"Kesin hediyeyi erkenden hazırladın."
"Şşşt."
Cuma günü herkes hediyelerini teslim etti.
Öğretmen isimleri tek tek açıkladı.
Selin'in hediyesi Defne'den çıkmıştı.
Defne ona boya kalemleri ve küçük bir eskiz defteri almıştı.
Selin çok mutlu oldu.
"Bayıldım!"
Sonra sıra Bora'ya geldi.
Öğretmen gülümseyerek,
"Bora'nın gizli arkadaşı..."
"...Melis."
Sınıf bir anda kahkahaya boğuldu.
Melis şaşkınlıkla paketi açtı.
İçinden büyük bir çikolata çıktı.
Bora omuz silkti.
"Sevmesek de çikolata herkesin hakkı."
Melis ilk kez içten bir şekilde gülümsedi.
"Teşekkür ederim."
Defne şaşkınlıkla ikisine baktı.
"İnanamıyorum."
Bora fısıldadı.
"Bir günlük ateşkes."
Ders zili çalarken sınıfın havası her zamankinden daha sakindi.
Belki de bazen küçük bir hediye, büyük kavgaları bile kısa süreliğine unutturabiliyordu.
Bölüm Sonu