İçeriğe geç

BL/ Kölen bile olurum

Bölüm 14 · 1 dk okuma

BL/ Kölen bile olurum

Bölüm 14

14. Bölüm

Demir'le sevgili olalı bir hafta olmuştu.

Bunu düşününce hâlâ garip hissediyordum çünkü birkaç ay önce aynı Demir beni sinir etmek için fırsat kolluyordu.

Şimdi ise...

Her sabah evimin önünde beni bekliyordu ve her sabah beni öpüyordu. aslında bu çok hoştu ama ben onu hiç öpmedim...

Bu sabah perdeden baktığımda yine oradaydı.

Kollarını bağlamış, uykulu uykulu esniyordu.

İçimden bir fikir geçti.

"Bugün onu ben şaşırtacağım."

Hızlıca hazırlanıp dışarı çıktım.

Demir beni görünce gülümsedi.

"Günaydın."

"Günaydın."

Yanına yaklaştım.

Demir kaşlarını kaldırdı.

"Niye öyle bakıyorsun?"

"Bir şey deneyeceğim."

"Ne?"

Cevap vermedim.

Bir adım daha yaklaştım.

Demir'in yüzündeki kendinden emin ifade yavaş yavaş kayboldu.

"Emre..."

"Efendim?"

"Bu bakışları tanımıyorum."

Gülmemek için kendimi zor tuttum.

Sonra parmak ucuna kalktım dengemi kaybettim.

Demir güldü

Bende kravatını çekip onu öptüm

Bir saniye sessizlik oldu.

İki saniye...

Üç saniye...

Demir donup kalmıştı.

"Demir?"

Tepki yok.

"Demir?"

Hâlâ yok.

Elimi gözlerinin önünde salladım.

"Galiba bozuldu."

Bir anda kendine geldi.

"Ben bozulmadım!"

"Öyle mi?"

"Evet."

"Kulakların niye kıpkırmızı?"

"Koşarak geldim."

"Evimin önünde on dakikadır dikiliyordun."

"..."

"Yakaladım."

Demir yüzünü çevirdi.

İlk defa utanıyordu.

İlk defa!

Bunu kaçırır mıydım?

"Demir utanıyor."

"Sus."

"Demir utanıyor."

"Emre."

"Demir utanıyor."

Demir iç çekti.

"Bir zamanlar seni zorbalıyordum."

"Evet."

"Şimdi ise bir öpücükle işlemcim yanıyor."

Kahkahaya boğuldum.

Demir de sonunda gülmeye başladı.

Sonra cesaretimi toplayıp elini tuttum.

Bu kez donup kalan kişi ben oldum.

Çünkü Demir elimi bırakmak yerine parmaklarını benimkilerin arasına geçirdi.

Sanki dünyanın en normal şeyiymiş gibi.

"Demir."

"Hm?"

"Bir haftadır sevgiliyiz."

"Evet."

"Hâlâ buna alışamadım."

Demir bana baktı.

Yüzünde o yumuşak gülümseme vardı.

"Ben alıştım."

"Bu kadar çabuk mu?"

"Çünkü seni beklemeyi zaten çok önceden seviyordum."

Kalbim yine hızlandı.

"Ne zamandan beri?"

Demir birkaç saniye sustu.

Sonra utangaç bir şekilde gülümsedi.

"Galiba senden hoşlandığımı fark etmeden önce bile."

Bölüm sonu

1 yorum