İçeriğe geç

BL/ Kölen bile olurum

Bölüm 13 · 1 dk okuma

BL/ Kölen bile olurum

Bölüm 13

13.bölüm

Okul çıkışında herkes yavaş yavaş evine gidiyordu.

Ben çantamı omzuma takıp kapıya yönelirken Demir yanıma geldi.

"Seni bırakayım mı?"

"Yolu uzatacaksın."

"Olsun."

"Buna değmez."

Demir gülümsedi.

"Bence değer."

Yüzüm ısındı.

"Tamam."

Birlikte yürümeye başladık.

Sokaklar kalabalık değildi. Bir süre okuldan, öğretmenlerden ve sınavlardan konuştuk.

Sonra Demir birden sessizleşti.

"Neyi düşünüyorsun?" diye sordum.

"Bizi."

Bu cevap beklemediğim kadar hızlı gelmişti.

"Bizi mi?"

"Evet."

Bir süre yürüdü.

"Hâlâ bazen garip geliyor."

"Nesi?"

"Senin benimle olman."

Ona baktım.

Demir genelde kendinden emin görünürdü.

Ama şimdi sesi farklıydı.

"Neden?"

Omuz silkti.

"Çünkü geçmişte çok hata yaptım."

Ben bir süre düşündüm.

"Geçmişi değiştiremezsin."

"Biliyorum."

"Ama şu anki hâlini değiştirebilirsin."

Demir bana baktı.

Sonra hafifçe gülümsedi.

"Sen bazen beklediğimden daha akıllı konuşuyorsun."

"Teşekkür ederim sanırım."

"İltifattı."

İkimiz de güldük.

Biraz daha yürüdük.

Demir birden sordu:

"Pişman mısın?"

"Ne konusunda?"

"Benimle birlikte olduğun için."

Hiç düşünmeden cevap verdim.

"Hayır."

Demir'in yüzündeki ifade yumuşadı.

"Ben de değilim."

Kalbim hızlandı.

Hava sessizdi.

Ayakkabılarımızın kaldırıma vuran sesi duyuluyordu.

Sonunda evimin sokağına geldik.

"İşte geldik."

"Çok hızlı geçti."

"Bana da öyle geldi."

Kapının önünde durduk.

Bir an ne diyeceğimizi bilemedik.

Demir hafifçe yaklaştı.

Sonra durdu.

Sanırım beni öpmek istemişti ama emin olamıyordu.

Ben de utanıp gözlerimi kaçırdım.

Sonra gülümseyerek yanağımı uzattım.

Demir birkaç saniye şaşkın şaşkın baktı.

Sonra gülmeye başladı.

"Ciddi misin?"

"Çok utanıyorum."

"Belli oluyor."

"Dalga geçme."

"Geçmiyorum."

Yanağıma kısa bir öpücük kondurdu.

Benim yüzüm anında kıpkırmızı oldu.

Demir ise sırıtıyordu.

"Şimdi daha da kızardın."

"Demir..."

"Ne?"

"Git artık."

"Tamam."

Ama hâlâ gülüyordu.

Kapıya yönelirken arkamdan seslendi:

"İyi geceler, Emre."

Dönüp baktım.

"İyi geceler."

Demir in iç sesi (işleri yavaşlat demir kendine gel korkutma onu yoksa kaybediceksin onu hangi kafayla ilk gün öpmüştüm ama değdi neyseki benimle olmaktan pişman değil, ama çok tatlı kendime engel olamıyorum öpücüklere boğmak istiyorum bütün gün onunla rahat konuşmak istiyorum benimle utanmadan konuşsun istiyorum...)

Bölüm sonu

2 yorum