Matematik dersindeydik ama ben değildim galiba rakamlar dans ediyordu uzaktan bir ses geldi.
"Emre"
"Efendim"
"10 dakikadır aynı sayfaya bakıyorsun"
"Ne?"
Öğle arasında başım iyice dönmeye başlamıştı.
Demir resmen başıma nöbetçi dikilmişti.
"Su iç."
"İçtim."
"Bir daha iç."
"Balık değilim."
"Ol."
Tam cevap verecekken Demir'in arkadaş grubu yanımıza geldi.
İçlerinden biri bizi görünce durdu.
Sonra geri döndü.
Sonra tekrar baktı.
"Arkadaşlar."
"Ne var?"
"Ben korkuyorum."
Demir kaşlarını çattı.
"Neden?"
Çocuk beni gösterdi.
"Çünkü bu çocuk hasta."
"Evet?"
"Ve sen ona iyi davranıyorsun."
Diğerleri de şaşkın şaşkın başlarını salladı.
"Haklı."
"Bu çok ürkütücü."
"Bence dünyanın sonu geliyor."
Demir gözlerini devirdi.
"Siz salak mısınız?"
"Büyük ihtimalle."
"Kesinlikle."
Ben gülmeye başladım.
Bir arkadaşları yanıma oturdu.
"Emre, dürüst ol."
"Neyi?"
"Demir'i kaçırıp yerine ikizini mi koydun?"
"Hayır."
"Şüpheli."
Demir çantasından meyve suyu çıkardı.
"Al."
Arkadaşları aynı anda sustu.
Ben de sustum.
Herkes meyve suyuna bakıyordu.
"Demir..."
"Ne?"
"Bu meyve suyunu sen mi aldın?"
"Evet."
"Para verip?"
"Evet."
"Emre için?"
"Evet."
Çocuk ayağa kalktı.
"Ben gidiyorum."
"Neden?"
"Bu kadar şoku bir günde kaldıramam."
Diğeri de elini kaldırdı.
"Ben de."
Bir başkası cebinden telefon çıkardı.
"Annemi arayacağım."
Demir kaşlarını kaldırdı.
"Niye?"
"Onu sevdiğimi söyleyeceğim."
"Ne alaka?"
"Hayat kısa kardeşim."
Ben kahkahayı patlattım.
Demir'in yüzünde ise "bunlarla neden arkadaşım?" ifadesi vardı.
Sonra içlerinden biri bana döndü.
"Emre."
"Hm?"
"Demir sana kaç kere 'iyi misin' dedi bugün?"
Düşündüm.
"On dört."
"ON DÖRT MÜ?"
"Saydım."
Çocuklar birbirlerine baktılar.
"Ben geçen hafta kolumu çarptım."
"Evet?"
"Bana 'ölmedin sonuçta' dedi."
Bu sefer ben bile kahkahadan nefessiz kaldım.
Demir utanmış gibi yüzünü çevirdi.
"Durum farklı."
"Nesi farklı?"
Demir hiç düşünmeden cevap verdi.
"O benim sevgilim."
Bir saniye sessizlik oldu.
Sonra arkadaş grubundan biri kalbini tutup geriye doğru düştü.
"Ah."
"Ne oldu buna?"
"Romantizm çarptı."
Diğeri hemen eğildi.
"Nabzı var mı?"
"Yok."
"Demir yüzünden gitti."
Ben gülmekten gözümden yaş gelirken Demir çaresizce başını salladı.
Sonra bana dönüp alnıma hafifçe dokundu.
"Ateşin biraz düşmüş."
Arkadaşları bunu görünce topluca çığlık attı.
"ALNINA DOKUNDU!"
"DEMİR ALNINA DOKUNDU!"
"BİZ RÜYA GÖRÜYORUZ!"
Demir sonunda dayanamadı.
