Selam, ben geldim!
İki gündür adam akıllı yazamıyorum. Hem ilham yol, hem de misafir var. Anca geçe herkes uyuyunca oluyor işte.
Ama umuyorum ki, düzene oturtacağız. Diğer kitaplarımla beraber ilerletmenin bir yolunu bulacağım ve bu muhtemelen hafta da bir ya da iki gün bölüme düşmekle olacak...
Otuz bölümü bulalım da hele, sonrasına bakarız.
Az önce teyzemin eşi merdiven altı bir operasyon gerçekleştirdi bizim evde jdkwşqkdlx kendisi doktor ve estetisyenlikte uzmanlık yapıyor. Aileye de denemeleri oluyor elbette
Uzatmadan bölüme geçelim efenim, iyi okumalar dilerim ✨
_____________________________________________________
"Yarın göreve gidiyorum."
Sessiz kaldım. İçimde bir çok duygu dolup taşmak istese de izin vermedim. Sonuçta o bir askerdi. Mesleğiydi bu onun. Gurur duymam gerekirdi bununla.
Gülümsedim. "Allah kazasız belasız gidip gelmeyi nasip etsin inşallah." Tepkimi görünce rahat bir mefes verdi. Ne tepki vereceğini kestirememesi normaldi, bir yıldır görüşmüyorduk. Onun deyimi ile 398 gün.
"İnşallah güzelim." Yatağı açıp ona baktım.
"O zaman hemen uyuyalım, yarın erken kalkman gerekecek." O da gülümseyip yatağa girdi. Ben de yatıp üzerimizi örttüm.
"Feza," dedim aramızdaki mesafeye bakarak. O da beni izliyordu.
"Hımm?"
"Sana satılabilir miyim?" Şaşırdı. Sonra kendini toparlayıp kollarını kocaman açtı. Hâlâ biraz çekingen de olsam hazırladıklarım ona olan duvarımı yıkıyordu. Usulca girdim kolları arasınaz hemen sardı beni. Başım da dudaklarını hissettim.
Her ne kadar bu ihtimali aklıma getirmesem de ölüm vardı... O görevden dönemeyebilirdi. Feza güzel bir adamdı, bunu zaten anlamıştım. Onun içinde burukluğa ya da kırıklığa neden olmak istemiyordum. İçimden geldiği için yapıyordum ayrıca bunu.
"Bugün daha çok şey hatırladım Feza," dedim başımı kaldırıp ona bakarak. Başını eğdi. Dikkatle dinliyordu beni.
"Ne hatırladın mesela?" Sorusu heyecanlandırmıştı beni.
"Abimlerim nişanından bir kare. Sonraa," heyecanla düşünmeye devam ettim. O beni dikkatle izlerken pek mümkün değildi bu. Fazla güzel bakıyordu. "Ama sen böyle bakarsan unuturum ki." Yakınmama güldü sessizce.
"Ama sen bu kadar güzel olurdan bakmadan duramam ki," dedi o da sessizce. Ama sen böyle yaparsan ben hemen eririrm ki...
"Gözlerin çok güzel." Ani itirafım ile dudakları kıvrılırken kaşları havalandı. "Tabii bana bakınca ayrı bi' güzel." Bu, bizim aramızda daha önce geçen bir replikti. Hatırladığımı göstermek istedim ona. Bizşmle ilgili hiçbir şeyi unutmadığı gibi bunu da unutmamıştı.
"Baktığım güzelse demek." Güldüm. Devamını getirmişti. Unutmamıştı.
"Sen dönünce kütüphane de kitap okur muyuz?" Başını salladı.
"Okuruz."
"Peki bahçeye yeni çiçekler eker miyiz?"
"Ekeriz."
"Bahçede resim de çizer miyiz?"
"Çizeriz."
"Bunları yapmak için bekleyeceğim seni," dedim gözlerine bakarak. "Oraları hallet, dön bana."
"Oraları halledeceğim, sonra da döneceğim sana." Güldüm.
"Tamam o zaman, artık uyuyalım. Senin dinlenmem gerek." Yatar pozisyona geçince o da kollarını çekmeden uzandı.
"Feza," dedim uyumadan önce.
"Efendim?"
"Sabah beni uyandır, kahvaltı hazırlayacağım."
"Erken uyanmana gerek yok Mahinev, zaten yarın okula gideceksin."
"Olmaz, seni yolcu etmem gerekir." Güldü.
"Peki." Ona inanmadım. O yüzden alarmını kurmuştum.
"İyi geceler Feza."
"İyi geceler Mahinev."
_______________________
Gözlerimi açınca aklıma gelenle hemen ayaklandım. Feza, gitmiş miydi?
Yorganı üzerimden atıp koridora koştum. Oda boştu. Merdivenleri hızlı hızlı inerken yukarı çıkan Feza ile kesişti yollarımız. Beni görünce kaşları havalandı.
"Günaydın güzelim de, erken değil mi daha?" Elim saçlarıma gitti.
"Erken mi? Gitmiyor muydun?"
"Hayır, sabah namazı için kalktım." O zaman daha vardı girmesine. Rahatladım.
"Gittin sandım, ondan şey ettim." Gülümseyerek yanıma gelip odaya ilerletti beni. Yatağa yatırıp üzerimi sıkıca örttü. Sabaha doğru soğuk oluyordu.
"Daha var, uyu sen." Namaz kılamadığımı bildiği için uyandırmamıştı beni. Başımı salladım.
"Sen de gel." Elim yorgana gitti, yan tarafını kaldırdım. İkiletmeden yatağa girdi. "Bir de sarıl." Bunu da ikiletmeden büyük bir memnuniyetle yaptı. Koskoca bir timin emir aldığı adam da benden emir alıyor işte.
Tekrar gözlerim kapanırken karlı gelmedim. Onunla uyumak beni mayıştırıyordu.
Gözlerimi sanki dakikalar önce yummuşum gibiydi ama değildi. İki saat geçmişti bile. Feza uyanmış, mutfakta bana kahvaltı hazırlarken basmıştım onu. Hazırlanmaya göndermek için ikna ederek ben devam etmiştim. Kahvaltı hazır olunca odaya çıktım.
Kapıyı tıklatıp açınca gördüğüm görüntü kalbimin göğüs kafesimi yumruklamasına neden oldu. Belki de tekmelemesine.
"Gözlerinizi alamıyorsunuz Öğretmen Hanım?" Muzip sesine gülerek eşlik ettim.
"Manzaram güzel olunca." Üniforması ona çok yakışmıştı. Fazla fazla hem de. Yanına gidip düzeltirmiş gibi yaptım.
"Çok yakışıyor sana, maşallah." Güldü sesiizce.
"Teşekkür ederim."
"Gidiyor musun?" Başını salladı. Başımı salladım.
"Kahvaltı yapalım."
Beraber kahvaltı yaptık. Sesszi geçmesine izin vermedim. Aklının bende kalmasına gerek yoktu. Kapıya gelince duygunlaşdam da toparladım.
"Git ve onlara günlerini göster, Feza!" Güldü.
"Emredersiniz komutanım." Selam verince ben de güldüm.
"Allah'a emanet ol." Postallarını giyip doğruldu.
"Sende güzelim. Dikkat et kendine." Başımı salladım.
"Seni bekleyeceğim."
"Beni bekle." Aramızda bir mesafe vardı. Rahatsız etmek istemediğini biliyordum ama ben mesafe sevmezdim. Uzanıp yanağına bir öpücük bıraktım. Şaşkınlıkla baktı bana. Ama mutluydu, görüyordum.
Kollarımı beline sarımca hiç beklemedi kolları. Hemen sarıldı bana.
"Dikkat et kendine."
"Sen de et." Başımı salladım.
"Ederim." Geri çekildik istemeye istemeye ama belli etmedim. Kocaman gülümsedim ona.
"Gidiyorum ben." El salladım.
"Git sen." El salladı o da. Arkasını dönüp arabasına binerken de, bahçeden çıkarken de bakmaya devam ettim. Gözden kaybolunca eve girdim.
Beklemenin zor olduğunu daha ilk saniyeden fark etmiştim. Ben de mi mesleği bırakıp asker olsaydım?
________________________________________________________________________________________________
Bittii! Yarın yine geliyorum.
İlk görev şeysini de yaşadık, ha?
Daha bu başlangıç ama Mahi Hanım. Dur daha.
Hayırlı geceler, Allah'a emanet olun ✨ 💛