Seelaaamm! Ben geldim!
Dağ başındayım ciddili arkadaşlar xkslwçmsşwks internet asla çekmiyor. Çarşıdaki eve gelince iyiyiz, onun dışında ı ıh yani.
Neyseki yarın eve dönüyorum. İnşallah daha iyi yazacağım diyelim.
Uzatmadan bölüme geçelim efenim, iyi okumalar dilerim ✨
____________________________________________________________________________
Gözlerimi bu sefer güneşle açmadım. Feza, muhtemelen uyanmamam için siyah perdeleri çekmişti. Doğrulup tek gözümü açarak odayı incelediğim de yanımın boş olduğunu fark ettim. Neredeydi bu adam?
"Günüm aymış," Başımı kaldırdım. Feza gülüyordu halime. "Günaydın."
Bu halimize bile iltifat edebiliyorsun ya, kesin aşıksın.
Tek gözüm kapalı, diğerini de kısarak başımı arkaya attım. "Günaydın Feza, günaydın da nasıl bu kadar nazik olabiliyorsun? Ağzımın suyunun aktığına ve saçlarımın dağıldığına eminim." Güldü sessizce.
"Güzelliğini ay kıskanır Mahinev, kendine haksızlık ediyorsun."
Peki, susuyoruz.
"Sustum." dedim ellerimi kaldırarak. Elini bana uzattı.
"Hadi elini yüzünü yıka, kahvaltı hazırladım." Elini tutup kalkarken işaret parmağımı ona doğrultup göz kırptım.
"Hamaratım diyo'sun." Tuttuğu elimi bırakmayarak beni kendine çekti. Ani hareketini beklemesem de güldüm.
"Aynen öyle diyorum." O da göz kırpınca sırıtarak geri çekildim. Ben banyoya girerken o da yatağı topluyordu. Bütün işi adama yıktık ya Mahi.
Elimi yüzümü yıkayıp aynadan kendime baktım. Dağınık saçlarımı yukarıdan ev topuzu yapıp yanaklarımı tokatladım.
"Bir renk gelmiş yüzümüze sanki Mahi?" Bir süre daha kendimi inceleyip banyodan çıktım. Oda topluydu ve boştu. Yine sekerek aşağı indim, Feza mutfaktaydı. Mis gibi kokuyordu. Bugünün bayram olduğu aklıma gelince duraksadım. Bayrama eşimle girecektim yani.
"Bayramın kutlu olsun," dedim içeri girerken. Elini tutup kafalarımızı tokuşturdum. Güldü.
"Senin de Mahinev."
"Birlikte geçirdiğimiz ilk bayram mı oluyor?" İfadesi buruklaşsa da gülümsedi.
"İlk bayram oluyor." Başımı salladım. Hovardalığımı bırakıp samimice sarıldım. Yine beklemediği için şaşırdı ama beklesindi. Öyle mesafeli davranışlara falan çok da gerek yoktu.
"Tekrardan bayramını kutlarım o zaman eşim bey." Güldüğünü işittim. Elleri sıkıca sardı beni.
"Ben de tekrardan bayramını kutlarım eşim hanım." Ben de güldüm. Ayrılınca sofrayı gösterdi.
"Hadi kahvaltımızı yapalım, sonra annemleri görmeye gideriz, hepsi bizde toplanmış zaten." Başımı salladım. Kahvaltı masasında her şey vardı.
Yine soru cevap dolu bir kahvaltı yaparak hazırlandık. Güzel bir elbise ve süveter kombini yapmıştım. Mavi bir elbisenin üzerine krem rengi süveter giymiştim. Şalımı da yapıp odadan çıkınca Feza'nın kapı önünde beklediğini gördüm.
"Aa pişti olmuşuz!" dedik heyecanla. O da mavi bir gömlek ve krem süveter giymişti. Yine krem rengi pantolonu vardı ve mükemmel görünüyordu. Güldü sessizce.
"Yatağa koyduğun kıyafetlerini gördüm," dedi masumca. Dudaklarım kıvrıldı.
"Bilerek giydin yani?" dedim muzipçe. Sessiz kaldı. Utanmıştı. "Yakışmış."
"Teşekkür ederim." dedi gülümseyerek. "Çıkalım mı?" Başımı sallayınca evden çıktık. Kısa sürede Fezalara gelmiştik bile. Kapıyı fotoğraflardan tanıdığım kadarı ile Asena açmıştı.
"Yengem gelmiş!" dedi coşkuyla. "Hoşgeldin!" Kollarını açıp bana sarılınca şaşırsam da kollarımı ona sardım hafifçe. Feza kardeşinin omzuna elini koydu.
"Asena, daha dikkatli ol." Asena geri çekilip mahcupça gülümsedi.
"Pardon Mahi, birden şey ettim ben ya." Gülümsedim.
"Sorun yok. İyi anlaşıyor olmamıza sevindim." O da güldü.
"Tabii, iyi anlaşan gelin görümce nimettir ama biz kankaydık canım." Güldüm ben de.
"Abicim ben de buradayım, merhaba." Feza sitemle araya girdi. "Hem içeride mi konuşsak."
Asena geri çekildi hemen. İçeri girer girmez bir gürültü oldu. Annemler heyecanla karşılarken bizi, bu yüksek bir sese neden olmuştu.
"Ee yavrum, nasıl geçiyor?" Anneme gülümsedim.
"Takılıp gidiyoruz anne."
"Hatırladın mı bir şeyler?"
"Az çok."
"E iyi iyi. Çok şükür."
Annemlerin ellerini öptükten sonra kızlar ile odaya geçtik.
"Şimdi yengem, bizim seninle tanışıklığımız abimden öncesine dayanır."
"Nasıl yani?"
"Tanıştık biz seninle. Teravihte. Çok iyi anlaştık, sonra komşu olduğumuzu öğrendik ve arkadaş olduk öyle." Başımı salladım.
"Anladım." Devam ettim. "Savcı mısın sen baya şimdi?" Gururla gülümsedi.
"İsmimize yakışır bir meslek istedik. Havacı olmaktı da hayalim, gözlerden dolayı olamadım. Biz de başka türlü yararlı olalım dedik."
"Burada çalışıyor o da. Baktığı bir dava var." dedi Zehra. Asena başını salladı.
"Aynen öyle."
"Babası da başsavcısı." Asena tekrar başını salladı.
"Aynen." Ben de başımı sallayıp duruyordum. İki günde tamamız Mahi.
"Ay yenge abimle yaşamaya başladığınızı öğrenince bir sevindim!"
"Bizim kız hızlı biraz. Hemen gitti yerleşti eve, biz mesafeli olur sanıyorduk." Zehra'ya ters bir bakış attım.
"Abime nikahı basan kız olmasan," dedim, sustu. Asena'ya gülümsedim. "Gerek yok bence öyle şeylere. Evim bana iyi geldi hem."
"İnşallah hemen hatırlarsın, çok mutlu olursunuz."
"İnşallah."
Annemlerle akşama kadar oturduk. Asena anladığım kadarıyla ailesi ileyken eğlenceli bir kızdı. Ama bir ara iş görüşmesi yapmıştı ve ciddiyetini görmüştüm. İş ile özel hayatı ayırt edebiliyordu.
Eve gelince başımdaki şalı çıkarıp saçlarımı açtım ve pijamaları mı giydim. Başıma masaj yapıp ağrıyı geçirmeye çalışırken Feza da üzerini değiştirip yanıma geldi. Ellerimi çekip yerine kendi elleri ile nazikçe saçlarımı okşayıp masaj yaparken mayışıyordum. Gözlerimin kapandığını görünce gülerek saçlarımdan öpüp ışığı kapattı.
O da yanıma yatacakken telefonu çalınca doğruldu.
"Bora?"
"Tamam, görüşürüz." Konuşması yalnzca üç kelime sürünce meraklanarak gözlerimi ona diktim.
"Yarın sabah göreve gidiyorum."
___________________________________________________________________________________________
Kısa ama söz yarın telafi edeceğim. Burada yazmak pek mümkün olmuyor.
Ayrıca merak etmeyin, arada olan aksilikler dışında ki askeri kurgu, normaldir, oldukça mutlu bir hayatımız olacak ve mutlu son olacak. Benim mutsuz son yazmam söz konusu bile değildir. İçiniz rahat olsun
Hayırlı geceler, Allah'a emanet olun ✨ 💛