11.5.2024
Ölümden sonraki 5. Günüm hâla günahkarların dünyasındayım.Bunu demem çok saçma aslında sanki ben hiç günah işlememişim gibi,cidden işledimmi acaba? Geçmiş hayatıma dahil çoğu şeyi unutmuştum...
Mesela nasıl gülerdim,nasıl ağlardım,nasıl kızardım...
Bunları düşünmenin pek bir anlamı yoktu...
İstanbul'un tenha bir köprüsünü altında oturuyordum Mayıs'ta olsakda hâla hava çok soğuktu. İnsanlar yüzünden çıkan küresel ısınma işte.
Yan tarafıma üzerimde eski püskü bir montolan sarı saçlı bir kız oturdu montunun çoğu yeri yırtıkt,
Çok üşüyor a benziyordu ellerini birbirine sürtüp ısınmaya çalıyordu.
Kıza hayran kalmıştım bu kadar zor şartlarda bile olsa hâla hayataydı hiç bir duygu hisetmeme rağmen gözlerimden bir kaç yaş aktı,cidden ben nasıl ölmüştüm,
Niye ölmüştüm bunların hiç birini hatırlamıyordum.
Kız elindeki çakmak taşları ile cebinden çıkardığı kağıt parçalarını birleştirip ateş yaktı...
İşte ben de bu ateşin içinde küler gibiydim sanırım,
Yanmıştım,yanmıştım ve kül olmuştum..
Ben giderken ateş sönmek üzereydi, küçük kızı uykusundan uyandırmadan sesizce gittim...