10.5.2024
Öldükten sonraki 4 günüm insanların sırf bu dünyadan kurtulmak için kendi canını feda ettiği dünyadan ölmeme rağmen hala kurtulamamıştım.
Ölümün sonsuz bir uyku olduğunu söylerlerdi ama ben hala uyanıktım gözlerimi ne zaman açsam dünyada yaşadığım acıları tekrar görüyordum, gözlerim ne zaman kapatsam korkunç karanlıkla yüz yüze geliyordum.
Eskiden yaşadığım 16 yıl boyunca orada nefes aldığım evden gitmiştim artık, ölmüş ruhumun bile o evde istediğini zannetmiyordum...
Öylesine sokaklarda geziyordum acaba benim gibi kaç tane fani dünyasında sıkışmış hayaletler vardı? Yoksa düşündüğüm gibi burası benim kendi cehennemim miydi? Etrafıma baktım benim gibi kimse yoktu ben tektim her zamanki gibi yalnızdım.
Ruhumun dağılmasını ve huzura kavuşmayı bekliyordum. Belki ruhumda dağlıncada huzura varamayacağım çünkü ben ölümü de gerçek huzur sanırdım.
Sanırım huzura kavuşmak imkansızdı...
