Bölüm 3

Ders başlamıştı ki ders edebiyattı. Dırdır konuşurken hoca ona soru sordu. "Evet... Yazara göre sanat sanat içindir. Peki ya sana göre?" Garip soruydu. kalktı ayağa. "Sanat ne biri nede bir şey içindir. Sanat sadece sanattır ve bir şey olamayacak kadar büyüktür. Dünya etrafımda dönmüyor ama ayaklarımın altında dönüyor." Söze başladı: "Bence sanat sanat için değil, bence sanat toplum içindir. Sanatta estetik kaygı çekerken bir yandan da bir anlam vermeye çalışırız. E anlamı vermeye çalışıyorsak anlatmak istediğimiz birisi de vardır." Sınıftaki çöpler ona bakıyordu o derin kovanın içinden. Sınıf boştu yine de ses çıkarırdı. Diğer derse geçmişti. Bomboş günde sayıklamaya başladı: "Aslında bütün sorun para. Hayır sorun devlet. Para dedim bir kere de kabul et. Tamam tamam devlet bütün sorun. Hem paranın yaşama sebebi de devlettir." Ayaklarını sürte sürte eve dönerken durdu bir ağacın önünde. Kollarını sıkıca sardı ağaca. "Ah ağaç! Dünyanın bütün yükünü sen taşıyorsun ama hiçte bilmiyorsun gerçeği. Bu dumanların arasında olmak seni yormuyor mu? Yormuyor mu seni sevgisiz olmak. Seni yormuyor mu yaşamak?" Eve gelmişti ve tamamen soyup aynanın karşısına geçti. Vücuduna dokunmaya başladı. Elleri titreyerek vücudunda geziyordu ki tam o sırada beyin zili çaldı.1