İçeriğe geç

Beyaz Şarap

Bölüm 2 · 3 dk okuma

Beyaz Şarap

Bölüm 2

2.Bölüm

"İLKE"

arkamı döndüm ve elinde şemsiye tutan kendini beyenmiş adam duruyodu evet adam o benim ismimi biliyo ama ben onunkisini bilmiyorum harbi nerden biliyo ismimi ben bunları düşünürken o benim dibime kadar girdi tuttuğu şemsiye sayesinde ıslanmıyodum gözlerinin içine baktım oda her iki gözümde gözü geziniyodu gözlerimden başka biyere bakmıyodu bende onun gözlerinin içine bakarken hiçbişey görmüyodum duygu yoktu boş bonboş bir kahverengi bir boşluk..

yanağımda bir sıcak birşey hissettim onun eliydi bu soğuk havada bile eli sımsıcaktı içim ısınmıştı yanamı okşadı ve dudaklarını araladı "senin bu gözlerin beni deniz kenarına,dudakların kiraz ağaçları dolu bir tarlaya,kokun ise"boynun çıkıntıma kafasını koyup derin nefes aldı ve hayla boynumdayken "bu koku beni sarhoş ediyo. beyaz şarap.."ve boynumdan öptü hemen geri çekildim o ise aynı eyilmiş şekilde duruyodu sonra sırıttı gözleri kapalıydı ve kafasını sağ sola sallayarak dikeldi ve gözlerini açtı ve tam yanımdan geçerken "yine görüşürüz beyaz şarabım.." dedi ve elime şemsiyesini ve benim telefonumu verdi ve arabasına yürüyüp bindi ve yanımdan arabayla geçerken camı aralayıp göz kırptı ve camı kapatıp gitti ben ise onun şemsiyesiyle öyle kala kalmıştım ne yaşadım ya azönce..

.

.

eve gelip duşumu almış salonda oturmuş kitabımı okuyodum üzerimde siyah şort ve boğazlı kazak vardı dizimin biraz üstünde bitiyodu telefonuma mesaj geldi kilit ekranında "naber beyaz şarabım" yazıyodu o adamdı daha ismini bile bilmiyodum hemen mesajlara girdim

ilke:"sen numaramı nerden buldun"

05*:"bi selam yokmu?"

ilke:"benimle oynama nerden buldun dedim"

05*:"ov bizim beyaz şarap kırmızıya dönüyo heralde"

engellediniz*

telefonu yana attım ve kafamı ellerimin arasına aldım ve dizlerimi kendime çektim sinir etti ya iki dakikada.telefonum çalmaya başladı bilinmeyen numara açtım "aşğıya in beyaz şarap"

"ne"

"dedimi duydun"kapattı sinirlerimle oynamıcaktın kalkıp mutfağa gidip buzdalabının üstündeki bezbol sopasını aldım ve aşşaya inmeye başladım dışarı çıktığımda "beyaz ş-"

sopayı onu tehtit edercesine salladım geri adımladı gözleri fal taşı gibi açıldı

"sen benimle dalgamı geçiyosun sapıkmısın oğlum sen " tamvuracakken sopayı havada yakalayıp ellerimi arkamda birleştirdi sopa yere düşmek durumunda kaldı ve benim gözlerimin içine bakıyodu dudaklarını araladı "evet sapığım senin sapığınım" dedi ve dudağıma yaklaştı ben kafamı geri çektim oda gözlerimin içine baktı sonra bi anda dudaklarıma yapıştı ben ne oldunu anlamamışken o resmen beni yiyodu ben karşılık vemiyodum enson bıraktı ve gözlerimin içine bakarak "vay dudağın düşündüğüm gibi kiraz gibi tadı var" aman Allahım dudağı ruj olmuş gülümsememi zor tuttum aa benim dudağım hemen ondan kurtulup "inşallah o ruj kalır dudağında" gülerek yukarı kaçtım apartmana tam girerken bağrarak söylediği şeyle daha çok sırıttım "inşallah,İNŞALLAH"

eve çıktım yatama girip olanları düşündüm o sırada telefonuma bildirim geldi "iyi geceler kırmızı şarabım.." gülümsedim çok yorgun olduğum için gözlerim kapandı gülümserken..

.

.

okula gitmek için hazırlandım hava hayla yağmurlu ama çiseliyo yağmur öğlene güzelleşicekmiş gibi oyüzden yünlü ama şık bir etek dizimin beş parmak üstü üstümdekide polo yakalı kazak turuncu renk her ikiside kıvırcık belime kadar uzanan saçlarımı saldım,makyajımı yapıp dudaklarıma koyu kırmızı rujumu sürüp siyah botlarımı ayama geçirip çıktım onun şeysiyesini aldım çıkarken..

okula geldim sırama oturup telefona bakıyodumders başladı dersten çıktık umut yoktu bugün dün heralde üşüttü. pislik adam o ıslatmasaydı omzuma birisi dokundu irkildim arkamı dödüğümde kütüphanede hemen karşı masada oturan kızdı bana gülümseyen kızdı "selam"

"selam"

"hatırladınmı beni ama hatırlamassın ben sana kendimi tanıtiyim ben zeynep ön masanda oturan mükemmel olan zaten ilk bakışta mükemmel olduğumu anlamışsındır."dedi gözleri yeşilin güzel tonlarından saçları hafif dalgalı suratında hafiften belli olan çilleri kusursuz biraz kendini beyenmiş ama haklı..

"evet tanıdım tanıdım bende ilke tanıştığıma menmun oldum zeynep"

"bende bende çok güzelsin erhanın sana bakması normal"dedi dediği şeyi anlamadığım için kaşlarımı çattım

"erhan kim?"

"siz tanışmıyomusunuz"

"hayır erhan diye birisini tanımıyorum"

"erhan dün kütüphanede masana oturan." demek adı Erhan..

.

.

Görüşürüz.sonraki bölümlerde buluşmak dileğiyle...

Erhan karakterimiz

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.