2025-12-22 / 22:22
Hilal,
göğün kenarına ilişmiş
geç kalınmış bir niyet gibi;
sanki bilerek eksik duruyor gökte.
Çünkü bazı şeyler
tamamlanınca değil,
yarım kalınca daha anlamlı.
Gecenin alnında
suskun bir gülümseme duruyor.
Dalgalar,
adını söylemeden de biliyor beni.
Akdeniz durgun bu akşam;
ne dalga küskün
ne rüzgâr aceleci.
Suyun bir hafızası var,
dokunanı unutmuyor
ama peşinden de gitmiyor.
Biliyor çünkü:
hatırlamakla beklemek
aynı şey değil.
Okyanus uzak bir kelime,
bu coğrafyada telaffuz edilmez.
Yüksek sesle söylenmez.
Burada derinlik,
insanın sesini değil
gölgesini büyütür.
İki kıyı gibi duruyoruz karşılıklı;
aynı suya bakıp
başka yönleri seviyoruz.
Okyanus değil bu,
boğmuyor;
sadece araya mesafe koyup
insana kendini öğretiyor.
Yağmur indiğinde
senin hatrını yıkıyorum sokaklardan.
Islanmak hâlâ güzel,
çünkü içinde belirsizlik yok.
Geriye yalnızca ıslaklık kalıyor,
bir de adını anmadan hatırlatan
ince bir serinlik.
Sevgiyi bir zambak gibi
masanın üstüne bıraktık;
beyazlığına dokunmuyoruz
kırılır diye.
Ne soluyor
ne büyüyor,
sadece olduğu gibi duruyor.
Ve bu, ilk defa, yeterli.
Az önce bir kırlangıç geçti;
alçaktan uçuyordu.
Yükseğe çıkmaya cesaret edemeden.
Kanadı karar vermiş gibi değildi;
gidişle kalış arasındaki
o ince titreşim…
insanı en çok orası yoruyor.
Bilirim:
kırlangıçlar ağlarsa ölür,
bu yüzden sessiz uçarlar.
Göz yaşlarını dışa vuramazlar,
Susarak kan ağlamaya mahkumdurlar.
Belki de bu yüzden,
Bir çırpınan kırlangıçtır yüreğim.
Kanat çırpmak bazen
gitmek değildir;
aynı göğün altında
yer değiştirmektir sadece.
Hilal büyüyecek,
deniz başka bir rengi öğrenecek,
yağmur yine düşecek.
Ben de değişeceğim.
Ama içimden bir şey eksilmeyecek,
çünkü hiçbir şey kopmadı.
Bazı duygular
yerini korumak ister,
yönünü değil.
Bendeki yerin hâlâ aynı,
canımın içi;
sadece biraz yön değiştirmiş hâlde.
Zaman benden bir şey istemiyor artık.
Ne ad koymamı
ne de seçim yapmamı.
Gece ilerliyor
ve adı olmayan bir hâl
benimle kalıyor.
Ne çağırıyor
ne kovuyor.
Sadece duruyor.
Ve anlıyorum ki
bazı şeylerin
geçmemesi değil mesele;
değişmeden kalabilmesi.
Bazı duygular
Kapı degildir;
Açılmaz,kapanmaz.
iyileşmek istemez,
Ya da yeniden
Kanamak istemez.
Sadece durmak,var olmak ister.
Ve bazı şeylerin
Var olması,
Gerçekten yetiyor.