Var bir müşkülümüz çözümü sende olan. Muahhh....
Ben ağlıyordum ne ara gelin oldum gidiyorum ya.
Gökalp: Hadi hadi hem ağlarsın hem gidersin kardeşim. Tuna Veli'yi ikna etmeme yardım etsene.
Neye abicim.
Gökalp: Çifte nikaha işte. Neyse annemler bekliyor.
Deli bir değil ki Rabbim bize rahmet gibi yapdırdıkça yağdırıyor!
_______________________________________

Tunanaların hayatı hızla değişiyorken, Cem Kemal'i ile evcilik oyunuyordu hastanede.
Hastane odasında Cem'in pansumanına kadar Kemal yapıyordu gocunmadan.
Cem ise yatağı kaldır, yatağı indir, çok soğuk, üstümü ört, yandım aç diye adama dünyayı dar ediyordu.
Kemal bedeninin iriliğine tezat Japon geyşası gibi ağzından çıkanı emir sayıp yerine getiriyordu mutlulukla.
Kemal: Hemşire ayarladım Cemim, toplantıya katılımam zaruri yoksa seni asla bırakmazdım. Anlıyorsun beni dimi bitanem?
Cem: Anlıyorum yavrum sorun yok git hallet işini zaten taburcu olucam bugün evde tekiz alışkınız yani.
Kemal: Tek değilsin ki ben 10 gün izinliyim sana ben bakıcam.
Cem: Harbi mi lan? Yani afbuyur ağzından kaçtı öyle.
Kemal gülümseyip yanağına bir öpücük kondurdu çıkmadan.
Kemal: En harbisinden hemde bitanem. Görüşürüz uyu sen dinlenmene bak.
Hemşire Kemal çıkmadan gelmişti odaya. Kemal Cemr davrandığının aksine soğık ve mesafeli yapılıcakları tembihleyip çıktı odadan.
Bir süre tv izleyen Cem sıkıldı hemşirenin meraklı bakışlarına hayırdır dedi.
Hemşire: Cem komserim meraktan çatlıycaz. Kemal hocamı kimseye böyle ilgili görmedikte nerden tanışıklığınız?
Cem: Kemal doktor, hastalarına karşı ilgili oluşu normal değil mi?
Hemşire: Kemal Bey'in kim olduğunu bilmiyorsunuz şaşırdım. Hiç tanımadığı birine bunca ilgili, alaka itimam çok tuhaf.
Cem: Kimmiş Kemal Bey'in söyle bilelim bacım.
Hemşire: Bu hastanenin Başhekimi ve en büyük hissedarı. Yani o hasta kabul etmez, değil hasta görmek hasta bakıcı gibi muamele görüyor sizden de gıkı çıkmıyor koskoca hekimin.
Cem o an aydınlanma yaşadı. Kemal öyle pişmandıki kariyerini hiçe sayıp Cem'in tüm kaprislerini gık bile demeden çekmiş, hatta çekmeye devam ediyordu.
Morali bozuldu adamın. Tamam süründük iyide oldu derken kendini onun yerine koydu. İş başka hayat başkaydı. Karakolda ona böyle davransa, bunu kabul edemezdi. Oysa Kemal'i ona olan sevgisinden her zorluğa göğüs geriyordu.
Dalgın bir şekilde camdan dışarıyı izlerken Kemal'in geldiğini fark etmedi. Kemal'de uyuduğunu düşündüğü adamın üzgün ve dalgın haline bir anlam veremedi.
Kemal: Cemim ağrın mı var? Hemşire hanım bir tatsızlık mı oldu?
Hemşire: Hayır efendim olmadı. Cem konserim sizin Başhekim olduğunuzu bilmiyormuşta. Uzak bir tanıdık sanırım.
Kemal: Kendisi sevgilim olur. Uzak değil en yakınım! Arkadaşlarınıza iletirseniz sevinirim. Bundan sonra ona göre davranış gösterin, şimdi çıka bilirsiniz.
Cem: Yavrum ne gerek vardı ifşaya? Hem niye demedin be gülüm rezil rüsva ettim seni iş yerinde.
Kemal yatağın yanına oturdu. Gözlerinin içi gülüyordu.
Kemal: Yavrum, güzelim Ooooo sevgilim dedim kızmadığına göre sevgiliyiz dimi Cem?
Cem: Senin canını yerim tipe bak tipe. Kısmi af ilan ettim. Sevgilim benim için onca fedakarlık yapmış, hak etti tâbi. Çıkalım yavrum yeter darlandım.
Kemal: Çıkarız birazdan sevgilim. Cem öpücek misin beni? Oda af kapsamında mı? Ödül gibi düşünsek onu da.
Cem: Yavrum sen köpecik misin ödül maması peşinde koşuyorsun?
Kemal'in yüzü düşmüş, dudakları büzülmüştü.
Kemal: Seven sevenin köpeği derler de, beklerim ama deme öyle olur mu kalbim acıyor sonra.
Cem: Hay dilimi eşekarsı siksin. Bebeğim benim şaka yaptım gel kollarıma öpmek neymiş bu gece şişiricem o bal dudaklarını.
Kemal: Evde öp şimdi dedikodumuzu yapmasınlar ben sinirlenirim.
Cem: Haklısın senin iş yerin burası, bende yavrumu evde yerim.
Kemal: Hayır iş umurumda değil. Sen çok yakışıklısın şimdi şişer dudakların ağızlarının suyu akar sana bakarken offff Cem meğersem ben kıskançmışım.
Koskoca adamın içinden çıkan sevimli çocuğa tekrar tekrar aşık oluyordu komiser. Tutup çektiğinde göğsüne düşen bedeni kendine yaslayıp yumuşak et parçalarına yapıştı.
Kemal de ilk şoku atlatınca Cem'den gördüğünü taklit edip emmeye başladı aşık olduğu adamın dudaklarını.
Cem: Gülüm bu kolum sevişmeye engel mi?
Kemal: Hemen burda mı? Çok ses çıkar Cem.
Cem: He razısın yani yavrum benim.
Kemal: Cem beni hiç bırakma olur mu? Sen kötü değilsin beni umutlandırıp pis intikamlar almazsın öyle filimlerde ki gibi. O yüzden seninle hemen sevişirim ben.
Cem: Kemal seni seviyorum çocuk adam yemin ederim çok seviyorum.
Kemal: Bende seviyorum komiserim.
.
.
.
Şimdi Üç aile oturmuş Yurtdışında kıyılıcak nikah için organizasyon yapıyordu.
Hayri işini Harun Bey'e ve avukatlarına devretmişlerdi. O da Basındaki eski arkadaşlarına mini haberler uçurup tekzip yayınlamalarını sağlamıştı.
Tuna çok şaşkındı. Olaylara ve gelişmelerin hızına inanamıyordu. Sonunda sessiz kalmamaya karar verdi.
Şeyyy afedersiniz beni bir dakika dinlemeniz mümkün mü?
Biraz üzgün, gözleri dolu dolu çocuğa şaşkınlıkla bakıyorlardı. Mutfaktan gelen Noyan Bebeğini neyin mutsuz ettiğini en çok merak eden kişiydi.
Şimdi şey gibi olmadı bu evlilik. Zoraki şirketler için evlik gibi. Ben hamile değilim ki. Olsaydım bile böyle hızlı korkarak, kaçarak evlenmek istemezdim. Ben kötü bişi yapmadım ki Noyana aşık oldum, oda bana.
Tuna sevgilim benimle evlenmek istemiyor musun artık? Cem iyileşince evlenelim demiştin bana.
Noyan senin eşin olmayı çok istiyorum. Ama kimse bana alınmasın ama parlak saten bir damatlık, gösterişli bir davet biraz bana haksızlık değil mi?
Tuna haklıydı, tamam evlilik ve erkenden evlenmek ikisinin kararıydı. Ama ne ara iş ikisinden çıkmış ailelerin düğününe dönmüştü? Çok dışlanmış hissetti.
Ben sizleri kırmak istemedim üzgünüm bu konuda. Biraz yalnız kalmak istiyorum. Ben yukardayım sonra görüşürüz ve hepinizi seviyorum ama bu benim hayatım.
Tuna merdivenleri çıkarken tüm günün gerilimi ile yeniden ağlamaya başladı. Noyan müsade isteyip yukarı çıktı. Teselli edip sevmesi gereken bir bebeği vardı.
Bölüm Sonu....
Yeni bölümde görüşmek üzere👋