Kucağına aldığı anasının kokusunu bile alamamış yetimine ağladı. Üzdüğüne, üzüldüğüne doya doya ağladı Ayşe.
Hem ağladı hem yıkadı pakladı biricik bebeğini. Son kez olduğunu bir o biliyordu. Oğluna bunu yaşatanı yaşatmamaya o mezarda yatan oğlunun önünde söz vermişti.
Davut Dilmen'in eceli olucaktı Ayşe!
_______________________________________
Dora yaşadığı sinir harbi'nin etkisi ile kolunu kaldıracak halde değildi. Ama tüm sevdikleri etrafında gözünün içine bakıyordu.
Nare: Dora oğlum, sevmedinse söyleyelim başka bişi hazırlasınlar ne isyersin?
Dora mahçup olmuştu. Yemekler çok güzeldi ama elleri titrediği için utanıp yiyemiyordu.
Herşey çok güzel Nare annem. Yiyorum yavaş yavaş.
Ayşe çatalı eline alıp yemeklerden oğlunun ağzına vermeye başladı.
Ayşe: Gülüm'ün goncası, ilaçlar, yaşadığın atak halsiz olman çok normal. Sakın çekinip geri durmayasın! Bak Nare annen gözünün içine bakıyor emi oğlum.
Nare: Oğlum hiç aklıma gelmedi, çok yaşa Ayşe! Sakın bak çekinmek yok ona göre.
Özür dilerim, bir daha çekinmem söz.
Doram tuzlu ayran içireyim mi gülüm? Şifa olur he gülüm?
Olur içir Metem, çok seviyorum ayranı zaten.
İlker: Küçükken millet çikolata oyuncak için ağlardı benim incim abi bana ayran vermiyolar sen işte ben içiyim derdi.
İzzet: Esirgediğimizden mi? İki litre içiyordu sonra gidip bir koltuğun dibinde sızıyordu.
Ayşe: Tüm konak bu küçük ayran canavarını arıyorduk, kalbimize iniyordu her gün.
Ayran kırmızı çizgim!
İstediğin kadar iç gülüm şimdi. Odadaki dolaba da koydurturum. Gece gündüz canın çektikçe içersin.
Gözlerinin içi parlamıştı Doranın. Yanağını öpüp teşekkür etti eşine.
Menekşe: Bak bak sanırsın Sırma Sırma bilezik vericem dedi. Ayran koyuyor dolaba ne var!
En sevdiğimi, sevdiğim düşünüp koyuyor altından değerlidir.
Masada keyifle gülmüşlerdi bu sohbete. Mete ise Doranın farkında olmadan yaptığı itirafta takılı kalmıştı.
Mete'nin kalbi Dora ya koşmak kavuşmak istiyordu. Korkutmak ve onu tümden kaybetmekten korkuyordu.
.
.
.
Yemek sonrası koltukta uyuklayan Dorayı yine Mete kucaklamıştıki izzet, Ayşe ve ilker aynı anda gayri ihtiyari ayaklandılar.
Kucağında sevdiği adam, karşısında adamın ailesi bakışıyorlardı.
İzzet: Kusura kalma damat. Eskiden alışkanlık Dora uyuya kalınca birimiz kucaklar yatırmaya görürürdük. Gitmeden öğmezsek sabah küserdi de bize.
Ayşe burukça konuştu,
Ayşe: Alışkanlık....
Eee öpsenize sabaha küssün mü istiyonuz?
İlker: yok yok yeterince küstü. Öperim tabi ohhh misss benim kardeşim be.
İzzet boynunu koklamış saçlarından öpmüştü oğlunu. Ayşe ise ilkin kalbinin üstünden sonra yanağından öptü.
Dora uykusunda konuşuyordu.
Metem sende öp çok güzel rüya gördüm... Ya! Annemler eskisi gibi öptülerdi beni.
Mete istediğini hemen yapmış yabağına çekilmeden bir öpücük kondurmuştu.
Odaya geldiklerinde zaten ince bir eşofman giymiş eşini güzelce yatağa yatırdı.
Meteeeee.....
Söyle Mete'nin canı.
Gitme sende uyu benimle.
Giyinip hemen geliyorum gülüm.
Giyinme odasından konuşuyordu Dorayla.
Yavrum seruma bişi mi kattılar bugün? Benim minik ceylanım kaplan gibi cesaretli bugün.
Odaya girdiğinde üstü çıplak bir Dora beklemiyordu. Zorluklarla yutkundu Uyuyan Sevdiğine bakarak.
Öyle ölmem be gülüm füze at füze!
Yanına girip oğlanı göğsüne çekip çıplak omzuna öpücük bıraktı. Huzurlu uykunun kollarına teslim oldu Çok geçmeden.
.
.
.
Sabah ilk uyanan Dora olmuştu. Sert bir yastıkta yattığını düşünüp eli ile yastığı kontrol ettiğinde yadtığın yastık olmadığını fark etmesi kısa sürmüştü.
Eli gezerken Mete'nin üstünde yattığını ve daha fenası Mete'nin sabah ereksiyon olmuş büyük şeyine dokunmuş ve daha da kötüsü şoktan eli orada kalmıştı.
Bebeğim, çok sevdim anlıyorum. Zaten senin o ama bırakmazsan hiç iyi şeyler olmıycak!
Doranın çıplak omuzuna öpücük kondurmuştu. Dora şoktan çıkıp savunmaya geçmişti.
Ben üzgünüm, uyku sersemi... Mete gerçekten bak! Hem çok ayıp yapmam ki ben öyle şeyler.
Mete yatağın bir ucuna kaçmış eşine gülüyordu. Yastığı alıp kabaran erkekliğini gizledi. Dorayı daha fazla utandırmamak için.
Kocanım güzelim, oda benim bir parçam hem ilk gece ne demiştim ben. Sen ne zaman istersen...
Tam o anda kapı alacaklı gibi çaliyordu. Mete öfke ile bağırdı.
Höst lan! O nasıl kapı çalmak!
Menekşe: Abi koşun yetişin abi çabuk!
Dora Mete'den önce açmıştı kapıyı korku ile.
Kime ne oldu Menekşe abla konuşsana!
O anda Doranın üstünün çıplak olduğunu fark eden tek kişi Malesef kıskanç Meteydi.
Menekşe: Ayşe anne veda notu bırakmış! Konağa gitmiş! Babalar peşine gitti Dora yetiş durdur anamı! Dedeyi vuracak!
Dora tam çıkıyorduki Mete kolunu tuttu.
Üstünde hiç bişi yok gülüm. Koş giyin yetişelim.
Dora masumca üstüne baktığında utanarak kızardı. Farkında bile değildi.
Üstünd bir tşört geçirip kapıya indiler. Kapıda Basri kahyanın yanına gidip belinden silahını aldı Dora.
Arabada Mete Dora dan silahı almak istedi ama Dora vermedi.
Doram, kaza çıkacak! Etme yavrum beni acınla imtahan etme!
Metem kurban olayım hızlan!
Dilmen Konağı
Davut Ağa yerde ayağından kanlar akarak uzanıyordu. Gelinine yalvarıp dil döküyordu.
İzzet: Ayşem yapma hatun, bizi sensiz koyma ver ben vereyim cezasını sen değil Ayşem!
Ayşe: Bu pislik yaşamamalı İzzet! Dora ya bize ettikleri için yaşamamalı!
Dora hızla içeri girdiğinde yerde vurulmuş dedesine silah tutan kendinde olmayan annesine baktı.
Ayşe: Doram huzurlu yaşasın diye ölücek bu it!
Anne! Bak ben geldim. Gülünün goncası geldi. Hadi bırak o silahı değmez annem bu adama.
Ayşe: Dora git! İzzet al götür oğlullarımı çabuk!
Gitmem! Duydun mu? Yalancı.... Yine yine kandırdın beni!
Ayşe: Kandırmadım gülüm, kıyamam ben sana. Kırgın bakma annene. Onu öldürüp oğluma gidicem hem İrfan da özlemiştir beni he!
Söz verdin bana daha bırakmam dedin! Benim için yaşamak zorundadın duydun mu? Affetmem seni bu kez! O pislik için beni bırakırsan affetmem!
Ayşe duydukları ile biraz kendine gelmişti. Oğluna gözleri yaşlı baktı uzun uzun.
Ben... Ben öldürüyim sonrada kendimi...
Ayşe silahı atıp diz çöktü önünde.
Ayşe: Sakın! Sakın ölürüm ben Yaşayamam affet yok bıraktım bak anne söz verdi. Doradan gitmek yok! Doğada söz verdi gitmiycek Ayşe'den!
Ayşe: And olsun Ayşe yaşayamaz Dora!
Mete'ye silahını verip annesinin önünde diz çöktü Dora.
Affettim, vallahi billahi affettim. Onu öldürmeye gerek yok benim annemin elleri ter temiz!
Davut Ağa: İzzet al götür bu soysuz karını evimde istemiyorum!
İzzet babasının yaralı ayağına basarak konuştu.
İzzet: Senin soyundan olduğum için utanıyorum Davut Dilmen! Tüm malım mülkün benim defolup gideceksin bu evden bu şehirden!
İzzet: Kahya al bu pisliği hastanede tedavi ettir. Şikayet etmeye kalkarsa sık kafasına! Sonrada götür bir huzur evine koy başınada bekçi dik!
Davut Ağa: Yapamazsınız! Ben Davut Ağayım! Hayır!
Davut ağanın cezası, çok güvendiği adı ile kalan günlerini bir huzur evinde kimsesiz, çürüyen kalbi ile yapa yalnız geçirmekti.
Bölüm Sonu......
Yeni bölümde görüşmek üzere✌
