-Kayra noluyor?
Kayra bir elime, bir yüzüme bakıyordu.
-Bir şey olmuyor. Bebeğimizin gücü gelişiyor
-Evet de daha cinsiyeti belli olmadı
-Sorun değil. Normal bunlar. Alış
-Ne bu soğuk tavır Kayra?!
-Tavır mı?
-Aynen öyle! İndir beni!
Karnımda ki tekme ile bebeğiminde bana hak verdiğini anladım. Kucağında çırpınmaya devam ederken saraya giriş yaptı. Odaya çıkarken Kraliçe ile karşılaştık. Bize sadece bakmakla yetindi.
Kayra odaya girip yatağın üstüne nazikçe beni bıraktı. "Kibar olduğun için teşekkürler",dedim. "Teşekkürü böyle ödeyebilirsin",deyip dudağıma eğildi. Karnımda ki hareketlilik kendini daha çok belli ederken bebeğim bunu hissediyordu. Kapının çalmasıyla geri çekildi.
Nefessiz kaldığımdan, soluklandım. İlke gelmişti. "Abi acil durum",deyip Kayra ile odadan çıktı. Acil durum mu? Odanın penceresinden havaya baktım. Hava gayet güzeldi. Olay gibi bir havada sezmiyordum. Bu iyiye işaret miydi? Bilmiyorum.
___________
Hadi ama ne bu böyle! Dizi izliyorum, sanki rüyamda. "Yahu benim adım Akşin. Rüyada nasıl Çisil oluyor? Birde hamileyim, komedi gibi. Ne zaman finale gelicem? Merak ediyorum doğrusu", kendi kendime söylenmeye devam ederken telefona baktım. Saat 13:01'di. İnanmıyorum, cidden mi? Yataktan kalkıp odadan çıktım. Lavaboda elimi yüzümü yıkayıp, duruladım.
Aşağıya indim. Salonda oturan Almila'yla kafama dank etti. Almila bize gelcekti. Nasıl unuturum! "AY KIZIM",diye bağırıp kuzenime sıkıca sarıldım. "Akşin kemiklerimi kırcaksın",demesiyle geri çekildim. "Kızım özledim o kadar", deyip yanaklarından öptüm. Kapının tekrar çalması ile kapıyı açtım. Umay gelmişti.
-Hayırsız geldi mi?
Başımla onayladım. İçeri girip salona geçti. Bende arkasından salona girdim. Almila ile Umay bir süre bakıştılar.
-Gerizekalı
-Aptal
-Sana çekmişim aptallık konusunda
-Bende gerizekalı olma konusunda sana çekmişim
-Gel buraya
,deyip sıkıca sarıldılar. Annem bu hallerine alışamadığı için bakıyordu. Annemin yanına oturup "Onlar da böyle değişik be anne". Annem gülerek "Gençleri hiçbir zaman anlayamayacağım",diye sitem etti. Almila gözlerini devirip "Gül Yenge ne zaman 80 yaşına girdin",demesi ile hepimiz güldük.
Annem ayaklanıp "Kızlar hadi bavulu yukarı götürün",dedi. Almila ile ikimiz alacağımız esnada Umay öne çıkıp "Durun yavrularım ben alırım",deyip bavulu merdivenlerden yukarı çıkarmaya başladı. Almila şokla "Akşin ben gelmeyeli bu enerji içeceğini fazla mı içti? Yoksa hulk oldu da haberim mi yok?",dedi.
-Sen gelmeyeli uzun oldu ya da?
-Laf sokmayı kesin be!
-Hadi odaya geçelim
Biz konuşurken annemde mutfağa geçmişti. Merdivenlerden çıkıp odaya geçtik. Almila odaya bakıp "Kızım ben kaç senedir gelmedim?",dedi. Umay kollarını birbirine dolayıp "4 sene oldu",dedi. O kadar olmuş muydu? Doğru ya en son lise ikiye giderken Almila bize geldi.
Almila klasik hareketini yapıp yatağa atladı. "Kızım üniversiteye gidiyorsun, yaptığın hareketlere bak",dedim. "Sanane, kızım". Umay bana bakıp sinsi gülüşünü sergiledi. Gözümü kırpıp onayladım. İkimizde Almila'nın üstüne atılıp tiki ile oynamaya başladık. Bizden kurtulmaya çalışıyordu. "KIZLAR SOFRAYA", annemin bağırışı ile durduk. Odadan çıkıp, mutfağa geçtik.
Valide Sultan yine döktürmüştü. Yaprak sarma, börek, milföy, sucuk, patates kızartması yakıyordu. Çayları döküp verdim. Bende masaya geçip afiyetle yemeye başladım. Umay hızlı yediği için silip süpürüyordu. Almila ile ikisi yarış içindeydi. Annemle bense nazikçe yiyorduk.
Almila'nın çatalı düşmesi ile çatalını yıkayıp masaya oturdu.
-Yavaş yesenize önünüzden alan yok
-Kuzen görmüyor musun? Ağzına tıkıyor hepsini
-Umay insanlıktan çıkma
Umay ağzındaki lokmayı yutup;
-Kuru iftira, haşa ben nasıl insanlıktan çıkarım. Gül Teyze'nin yanında bu kelimeler hiç yakışmıyor
-Ne alaka demi? Sen hiç insanlıktan çıkmazsın
Oysa daha dün çocuğa Osmanlı tokatı atan o değildi. Gülmemek için kendimi tutuyordum. Alem kız ya.
-Kesinlikle öyle. Gül'ü Teyze sen aldırma bunu
Annem "Ben tek sana inanıyorum, kızım",dedi. Umay zaferle gülümserken anneme şokla bakıyordum. Yine satıldım iyi mi? Afiyetle kahvaltımızı yaptıktan sonra kızlarla odaya geçtik.
Almila'nın bavulu için dolabımda ki kıyafetleri üst üste koydum. Almila da boş kalan yere bavulundakileri koydu. "Hala daha oyuncaksız uyuyamıyor musun?", arkamı dönüp elinde tuttuğu Miki'li peluş oyuncağa baktım. Almila "Evet uyuyamıyorum",diyerek işine devam etti. Pencereye taş atılmasıyla pencereden aşağıya baktım. Kimse yoktu. Mahallede ki çocuklardır. Umay "Kimmiş?",diye sordu. "Öcüler geldi, onlarmış",dedim. Tekrar taş atılması ile çocuğu yakalarım diye hızla aşağıya baktım, yine kimse yoktu. Etrafı iyice incelemeye başladım. Karşı ki çatıda kanatları olan biri mi duruyordu? Yoksa bana mı öyle geliyordu? Siyah kanatları olan kişi doğrudan bana bakıyordu. Bu kişi dün parkta ki çocuktu...