Emel babasının ölüm haberini alınca aniden üzüntüden doğumu başladı. Mehmet ve bakkal Esat apar topar emeli araca bindirirler ve olanca hızıyla hastaneye yetiştirmeye çalışırlar.
Hastaneye tam zamanında yetişirler ve hastanenin kapısına adımlarını atar atmaz hemen bir sedye isterler
Mehmet: hemen acil bir sedye getirin karım doğuruyor hemen lütfen tamam canım sakin ol.
Hemşire: çabuk doğumhaneyi hazırlayın.
Emel apar topar doğumhaneye alınır Mehmette onunla girmek ister ama izin vermezler mecbur kapıda beklemek zorunda kalır.
Zaman Mehmet için hiç geçmiyor gibiydi heyecanlı bir şekilde karısını ve bebeklerini bekliyordu içinden hep sağlıklı bir şekilde çıksınlar diye dualar ediyordu.
Saat: 21:30
Mehmet heyecanlı heyecanlı emel ve bebekleri beklerken bir ağlama sesi duyar ve hemen içeriden bir hemşire çıkar ve mehmete
Hemşire: hayırlı olsun Nur topu gibi bir kızınız bir de oğlunuz oldu.
Mehmet heyecandan ne diyeceğini bilemedi ve hemen heyecanı bir kenara bırakıp emeli sordu
Mehmet: karım nasıl onu görebilir miyim?
Hemşire: tabiki birazdan odaya çıkaracağız. Merak etmeyin doğum güzel geçti.
Mehmet: Allah sizden razı olsun çok sağolun
Diyerek elini öpmeye çalıştı hemşirenin hemşire geri çekilerek
Hemşire: aaa! Estağfurullah bu bizim görevimiz Allah ikizlerinizi yanınızdan eksik etmesin inşallah.
Mehmet: amin sağolun tekrardan kolay gelsin sizede
Dedikten sonra ameliyathaneden emel çıkmıştı narkozlardan ötürü yarı baygındı mehmet bir an olsun yanından ayrılmayarak
Mehmet: emelim bak ben buradayım yanında,ikizlerimiz de çok iyiler merak etme
Emel: baba...
22:00
Emel odaya alınmıştı ve eşide birkez olsun yanından ayrılmıyordu ona varlığını hissettirmek için ellerini tutuyor saçlarını okşuyordu
Mehmet: herşey yoluna girecek emelim sen merak etme yalnız değilsin artık kocaman bir ailen var hem bundan sonra da senin annende, babanda benim.
Dedi ve karısının alnından öptü. Birden bire kapı çalmıştı gelen Mehmet'in babası Ali bey ,annesi Arzu hanım ve abisi hakan'dı. Mehmet onları görünce ayağa kalktı
Mehmet: hoş geldiniz
Ali bey: hoş bulduk oğlum geçmiş olsun emel kızım nasıl iyi mi?
Mehmet: Emel' de, bebeklerde iyiler ama hasan babayı kaybettik zaten o yüzden erkenden geldiler.
Arzu hanım: başı sağolsun emel kızımızın o üzülmesin artık onun kocaman bir ailesi ve sevenleri var
Mehmet: evet anneciğim artık onun çok güzel bir ailesi var ve ben onu hiçbir zaman bırakmayacağım.
Ali bey: aferim sana oğlum karına karşı hep böyle ol ne onu nede ikizleri sakın yalnız bırakma.
Mehmet ailesinin bu güzel dileklerini duyunca çok mutlu oldu ve babası haklıydı onları bir an bile olsa yalnız bırakmamalıydı ki bırakmazda zaten.
Emel: baba...
Mehmet: inci tanem
Emel: mehmet babam...
Mehmet: biliyorum inci tanem ama sen sakın üzülme tamam mı ben hep buradayım yanı başında seni asla yalnız bırakmayacağım.
Dedi ve aklına çok güzel bir fikir gelmişti tabi bu emeli mutlu etsede ailesinin pek hoşuna gitmeyecekti.
Ertesi günü saat 12:00
Mehmet: anne baba benim biraz işim varda emel'in yanında kalır mısınız bir süre size zahmet olucak ama.
Ali bey: estağfurullah oğlum ne zahmeti emel bizimde evladımız sen git ne işin varsa hallet.
Arzu hanım: baban haklı oğlum ne zahmeti olucak sen merak etme biz kızımızın yanında kalırız.
Mehmet: sağolun ben çabuk dönmeye çalışırım hadi Allah'a emanetsiniz.
Dedi ve yola koyuldu mehmet ailesinin yanında söyleyemedi ama gideceği yer nüfus müdürlüğüydü bebeklerin kimliklerini çıkartmak için gelmişti ki Mehmet'in dün aklına emel ile sevgiliyken emel'in söylediği şey gelmişti kızı olursa annesinin adını koymak istiyordu mehmet ise emel'i daha çok mutlu edebilmek için oğlunun adını da kayınpederinin adını koydu.
3:45
Mehmet: selamın aleyküm
Ali bey: aleyküm selam hoş geldin oğlum
Mehmet: hoş bulduk baba
Dedikten sonra biraz sohbet edip zaman geçirdiler ki Ali bey eşine artık kalkmalarını söyledi Arzu hanım hemen çantasını eline alıp kalktı
Mehmet: ben sizi gideceğiniz yere kadar götüreyim şimdi taksi bulunmaz bu saate.
Ali bey: yok oğlum biz bakarız başımızın çaresini sen karının yanında kal. Hadi kal sağlıcakla emel kızım ve torunlarım önce Allah'a sonra sana emanetler unutma.
Mehmet: sizde Allah'a emanet olun baba.
Ali bey ve Arzu hanım odadan çıkmışlardı emel uyanmış ikizleri sayıklıyordu.
Mehmet: inci tanem iyi misin?
Emel: bebekler nerede neden daha göstermediler bize.
Mehmet: istersen biz onlara gidelim hı ister misin?
Emel: çok isterim hemde ama önce hemşirelere sormak lazım.
Mehmet: tamam canım sorarız ağrın falan yok değil mi?
Emel: yok canım merak etme.
Emel ve mehmet kol kola girip bebeklerini görmeye gittiler. Küvöz odasının önüne geldiklerinde emel'in adını ve soyadını vererek bebeklerin hangileri olduğunu görmüşlerdi mehmet birden" Hasan ve Handan canım yavrularım" diye sevmeye başladı emel şaşkın gözlerle eşine bakıyordu ve ona
Emel: sen ciddi misin bebeklere annem ve babamın adını mı koydun gerçekten?
Mehmet: evet inci tanem bak bunlarda kimlikleri
Emel gözlerine inanamamış ve çok mutlu olmuştu eşinin boynuna sarılarak teşekkür etti.
