İçeriğe geç

Ben ve Hayatım

Bölüm 8 · 5 dk okuma

Ben ve Hayatım

Bölüm 8

Bölüm Sekiz:Yalan

"Ups.Sanırım ben geçirmişim evet."Haline güldüm,oda bana katıldı.

_______________________________________________________

Okul bitmişti.Lavin hocanın sorgusundan kaçmak için ders bittiğinde vampir hızı dedikleri o hızla bahçeye çıkıyordum ve tekrar zil çaldığında Lavin hocanın üst katta olmadığını düşündüğüm zamanlarda üst kata sınıfa çıkıyordum.

Bir kaç defa az kalsın Lavin hocaya yakalanıyorum ama yırtmıştım.

Bahçe de ise Ahmet hoca görevliydi ve bir keresinde beni görünce-tabii ki de yanımda Tuğkan vardı-güldü ve beni yanına çağırdı.

Neye güldüğünü gayet belli ediyordu ve bende gülmeye başlamıştım.Pek bir şey söylememişti,kızmamıştı.Sadece nasıl olduğunu konuştuk ve konuyu kapattık.

Sanırım bundan sonra Ahmet hoca beni her gördüğünde gülecekti.

Dersler bitmişti ve servise doğru yürüyordum.Öğrencileri iterek merdivenlerden çıktım ve Ahmet hocanın yanında hızlıca geçip servisin olduğu yere doğru yürüdüm.

Bu sırada başka bir servisin camından Ediz kafasını çıkardı."Oo yavru kedi,bakıyorumda kendine sevgili yapmışsın."

Ona doğru döndüğümde gülüyordu ve bende gülüp cevap verdim."Yaptım ne olmuş?"

"Aylarca çocuğu peşinde sürükledin be kızım,şimdi mi gönlün oldu?"

"Evet!Şimdi gönlüm oldu."Daha fazla onu dinlemedim ve servise girdim.En arka koltuğa oturdum,yanımdaki koltuğa da çantamı koydum.

Pazartesi gününü saymazsak cuma gününe dört gün kalmıştı.

Diğer iki çocukta servise binince servis çalıştı.

Bugün çok yorulmuştum.Sürekli merdivenleri in çık in çık bacaklarımda derman kalmamıştı.Sanırım eve gidince hiçbir şey yapmadan sadece uyuyacaktım.

Eve gelmiştim.Demir kapıyı çekerek açtım ve eve doğru yürümeye başladım.Tam bu sırada demir kapının sesini duyduğumda arkama baktım.Köpek kapıyı iterek kapatmıştı.

Kapının önüne geldiğimde bir sürü ayakkabı vardı.O anda koşarak okula geri dönmeyi istiyordum.Hatta Lavin hoca istediği kadar beni sorguya çekebilirdi.

Soğuk terlerin başımdan aşağı aktığını hissedebiliyordum.Ayakkabımı çıkardım ve kapıyı açarak içeri girdim.

En büyük teyzem,onun iki torunu,annem ve babaannem balkonda oturuyorlardı.Büyük teyzemse her şeye tamamım.

Koşarak yanına gittim ve ona sarıldım.Biraz sohbet ettikten sonra ortanca halam balkona gelmişti.Onu görmek beni afallatmıştı.

Ona hoş geldin falan dememiştim.Sorduğu bir iki soruyu umursamayarak cevapladıktan sonra ödevlerim var bahanesiyle odama kaçtım.

Odamın kapısını açtığım da ne göreyim?Ortanca halamın kızı yatağıma yatmış telefonla konuşuyordu.

"İşte Derin sonra bende dedim ki..."Beni görünce gülümsedi.Onunda Derin isminde bir arkadaşı vardı.

Yüzümü buruşturmamak için kendimi zor tuttum.Sahte bir gülümsemeyle konuştum."Aa sende mi buradaydın?"

Başıyla onayladı ve bana sarılmak için yataktan kalktı."Aa yok yok.Hiç sarılmayalım,biraz hasta gibiyim sana da geçer."

Çok düşünürüm ya seni canım kuzenim.

Ben öyle diyince yatağa tekrardan yattı ve beni umursamayarak yüksek sesle konuşmaya başladı.Tabii ki de onu odamdan kovacaktım!

Çantamı yere koydum ve içinden dosyamı ve bir kaç defter çıkarıp çalışma masamın üzerine koydum.Gülümseyerek kuzenime döndüm ve konuştum.

"Acaba başka yerde konuşur musun?Ödevlerim ve projelerim var."Bana aldırmadı ve konuşmaya devam etti.

Sabrım hiç de yavaş bir şekilde değil,gayet hızlı bir şekilde tüleniyordu."Hey,sana dedim!Odamdan çık."

Göz ucuyla bana baktı."Ne oldu ya?"

"Odamdan çık kuzen."Bana iğrenç bir şeymişim gibi baktı ve konuştu.

"Çıkmıycam,yap işte yapacağını ben sana bir şey yapmıyorum."

Ben birazdan sana bir şey yapacağım.

"Yapıyorsun,hadi şimdi çık!"Beni hiç umursamadı ve konuşmaya devam etti.

Bir küfür savurdum ve oda kafasını hızlı bir şekilde bana çevirdi.Inanamıyormuş gibi baktı ve yastığımı alıp bana fırlattı.Az kalsın gözlüğüm düşüyordu.

Bu aptala yeterince katlanmıştım,yere düşen yastığı aldım ve yatağa çıkıp yüzüne bastırdım.Telefon elinden düştü ve bağırmaya çalıştı ama başarısız oldu.

Elleriyle kollarımı tutmaya başladı.Yastığı bir anda kaldırdım ve yerine koyup canım kuzenimin yanağına çok güzel bir tokat attım.

Yanağını tutarak ve nefes alamaya çalışarak bana baktı.Bunu kesinlikle beklemiyordu.Benim böyle bir şey yapamayacağımı sanıyordu.

Fırlayarak balkona doğru koştu.Dağınık olan üstümü biraz daha dağıttım ve yüzüme korkmuş bir ifade yerleştirdim.Saçımı elimle karıştırdım.Yastığı koyduğum yerden alıp yanıma attım.Bir defteri yere attım ve bir kaç kalemide yere attım.

Kuzenim bağırıp ağlıyordu.Hepsi koşarak yanıma geldiler.Annem yanıma geldi ve bunun nasıl olduğunu sordu.Bense dilim tutulmuş gibi konuşamıyordum.

Halam sinirlenerek yanıma doğru geldi tam bana tokat atmaya kalkmıştı ki teyzem onun kolunu tutup itti.Kuzenim ise olanları izliyordu.

"Anne!"Sesim korkmuş gibi çıkmıştı,biraz da yalvarır gibi."Bir anda yastığı yüzüme fırlattı."kekeleyerek konuşmaya başlamıştım ve ağlıyordum.

"Sadece odamdan çıkmasını rica etmiştim."Ağlamma şiddetlenmişti ve annemin kolları arasına giriyordum.Bu kadar bağırmaya herkes alt kata toplanmıştı.

Babam koşarak yanıma geldi ve anneme sinirli bir şekilde ne olduğunu sordu.Anneme konuşmasına izin vermeden neler olduğunu anlatmaya devam ettim."Yastığı yüzüme fırlattı ve beni boğmaya kalktı."

Babam "KİM?" diye bağırdı ve bende elimle kuzenimi işaret ettim."Ben hiçbir şey yapmadım baba!Sadece ödevlerimi yapacaktım,saçımı tutul çekti!"

Daha çok ağlamaya ve titremeye başlamıştım.Kuzenim haklı dan haksız duruma düşmüştü.Şuan annesine beni şikayet ettiği için pişman olduğuna o kadar eminim ki.

Kimse babamı tutamadı ve babam kuzenime sert bir tokat attı.Bu o kadar serttiki kuzenim yere düşmüştü.Kuzenimin babası babama doğru yürüdü ama herkes ikisini tutmaya çalıştı.

Daha sonra halamlar üst kata çıkmıştı.Teyzem elinde bir bardak suyu bana içirmeye çalışıyordu.Ben sadece sessizce ağlıyordum.

"Ağlama kızım ağlama.Sakin ol bir daha sana dokunamaz."Teyzemin sinirli olduğu her yerden belliydi."O kimin yeğenine tokat atıyor?Kim o ha?"

Ups.Sanırım ortalığı birazcık fazla karıştırmışım.Tam bu sırada küçük teyzem ve kızı kapıdan girdi.Yüzündeki gülümseme anında soldu.

"Ne oldu kızım?"benden altı yaş büyük kuzenim yanıma çöktü ve beni incelemeye başladı.

"Teyze!"Diye bağırdım ve yine ağlamaya başladım.Annem sinirli bir şekilde olanları anlattı.

Bu sırada bir arabanın daha bahçeye girdiğini duyduk.Heaven'nın lafına göre cuma günü herkes gelecekti ama pazartesi gününden herkes eve doluşmuştu.

"Anne başım ağrıyor,biraz uyusam olur mu?"Diye sordum annem hemen beni kaldırdı ve odama gittik.Üstümü değiştirdim ve yatağına girdim.

Başımın ağrıması bir bahane değildi,gerçekti.Sanırım olanların arasında tek gerçek olan bu olabilirdi.

Aslında bir tik olayları abartmış olabilirim ama umrumda değil!O muydu benim odamdan çıkmayan?

Uykum olduğu için hemen uyumuştum.

☆☆☆

Uyandığım da akşam olmuştu.Odamdan çıkıp oturma odasına girdim ve küçük teyzemin yanına gittim."Hoş geldin teyze.Sen ne zaman geldin?"

Teyzem güldü ve konuştu."Ben geldiğimde uyanıksın ya kız.Nasıl unuttun?"Unuttuğum falan yoktu.Sadece ortam fazla gerginlik ve ben gergin ortamlardan nefret ediyordum.

Biraz gülsünler diye söylemiştim ama annem dışında herkes gülmüştü.Hep birlikte yemek yedik.Hemencecik gece olmuştu ve herkesin uykusu vardı.

Herkes yatmaya hazırlanıyordu ama benim uykum yoktu.Yanlış görmüyorsam eğer kuzenimin de uykusu yoktu.

Onu kolumla dürttü ve o da hemen anladı.Annemin yanına gitti ve onunla konuşmaya başladı.Annem ilk başta izin vermeyeceğini belli eden yüz ifadeleriyle kuzenime baktı ama daha sonra bugün yaşananlardan sonra izin verdi.

Kuzenimle kapıyı açmıştık ki annem bize yetişti."Onun babasını falan görürsünüz,sakın ha hiç yüz göz olmadan eve gelin.Bir daha asla izin vermem."

Annemi onaylayıp dışarı çıktı ve arka bahçeye gittik.

Bölüm sonu

1 yorum