Alena: Ne oyunu ya? Delirdin mi sen?
Oğuz: beni öldürtmek için düşmanımı ayartacak kadar akıllı bir kızsın. Nasıl böyle bir aptallık yaptın acaba?
Hiç bir şey demedim. Sadece bir şey istiyormdum oda bu lanet yerden kurtulmaktı. Etrafa bakarken bir bıçak gördüm. Koşa koşa masanın üstünedeki bıçağı aldım. Oğuz kolumu tutup beni yere fırlattı. Bıçağı boynuma dayadı.
Oğuz: Seni öldürmiycektim, ama bunu gerçekten hak ediyorsun.
Alena: Oğuz! Oğuz dur!
Diye bağırmaya başladım yerden kalkmak istedim ama yere beni sabitledi.
Alena: OĞUZ ANANI SİKEYİM SENİN!
Oğuz: Korkma prensesim.
Bıçağı boynuma bastırdı. Boğazımda derin bir çizik oluşmuştu. Acıyla bağırdım. Gözüm doldu kelimeler boğazımda dizilip kaldı.
Bu an Alaz kapıyı kırıp içeri girdi. Oğuz üzerimden kalkıp Alaza baktı.
Oğuz: Beklenen misafirde geldi.
Alaz: Oğuz kaderini zorluyorsun.
Oğuz: Niye ki ?
Alaz silahını çıkartıp Oğuzun başına dayadı.
Alena: HAYIR!
Alaz şaşkın şaşkın yüzüme baktı.
Bir şey demedi beni kolumdan tutup kaldırdı. Ve ordan çıkartdı.
Alaz: Gidelim boynunu ilaçlayalım. Sonra kafamda bir hayli soru var.
Alena: Tamam.
Alaz beni evime götürdü. Eline bir pamuk alıp üzerine ilaç döktü. Sonra yanıma yaklaşıp hafifce ilacı boynuma sürmeye başladı.
Alaz: Hani "o kadar şerefsiz değil"di
Alena: O kadar şerefsizmiş.
Dedim gözüm doldu ağlamamak için kendimi zor tutuyordum.
Alaz: Niye ağlıyorsun ?
Alena: Ağlamıyorum
Alaz: Bazen bazı göz yaşları insanın içine akar.
Alena: Ben onu çok seviyordum. Bunu nasıl yapar? O benim çocukluğum, gençliğim, hayallerim , hayatım, nefesim , ailemdi. Nasıl ? Nasıl hepsini böyle yok eder ? Beni nasıl yetim bırakır? Kimsesiz zavallı olarak ortada bırakır?
Dedim ağlayarak.
Alaz bana sarılı saçımı okşamaya başladı.
Alaz: Ağlama güzelim. Her şey geçecek.
