İki gün sonra:
Artık her şey hazırdı. Düğün salonu , masalar , yemekler, pasta evet her şey.
Bir tane görevimiz kalmıştı: Oğuzu çağırmak.
Alena: Alaz ben gidip Oğuzu çağırıyorum.
Alaz: Alena bende gelicem.
Alena: Niye?
Alaz: Yalnız göndermem ki seni .
Alena: Oğlum ben Oğuzu tanıyorum korkma o kadar şerefsiz bir insan değil.
Alaz: Bunu seni aldatan bir insan için mi söylüyorsun ?
Alena: Hep senin gibi bir mafyanın karşısında dimdik duran bir kadın için mi endişeleniyorsun?
Alaz: Eğer o kadın dimdik dursaydı karşımda şu an benim elimin altında çalışmazdı.
Dedi dudağının altından. Sinirle yüzüne baktım elimdeki bardağı bir kenara koyup bağırarak konuşmaya başladım.
Alena: Ben sana muhtaç olduğum için seninle çalışmıyorum ! Haddini bil! Sadece her kesin kalbimde bir intikam alevi vardır ! Onu söndürmək istiyorum. Senden korkan senin gibi olsun.
Hiç bir şey söylemedi. Sadece odadan çıktı.
Ben üstümü başımı düzeltip Oğuzun evine gittim. Kapıyı çaldım Oğuz kapıyı açıp sırıtmaya başladı.
Oğuz: Selam sevgilim.
Alena: Ee Oğuz ben evleniyorumm! Burayada akşama olan düğünüme çağırmaya geldim. Oğuzun yüzündeki gülümseme düşmedi. Kolumdan tutup beni içeri asla görmediğim bir odaya götürdü. İlk defa bu odayı görüyordum bu evde varlığını bile bilmiyordum. Odanın içine fırlatıp kapıyı kilitledi.
Alena: Oğuz! Napıyorsun amına koyduğumun çacuğu.
Oğuz: sen bu numarayı yiyeceğimimi sandın?
