- Bölüm 2 -
“ Anne ben çok mu kötüyüm?”
“ Hayır onlar seni seviyor” o zamanlar anlayamamıştım ama kaderin pis ellerinde annemi çok iyi anladım...
Hafifçe gözlerimi araladığımda çıplaktım ve yorgun ama bir o kadar enerji dolu. Garip olduğumu söylemiş miydim? Telefonu elime aldığımda Selinin aramış olduğunu gördüm. Ne!? 43 kere mi ve 78 tane mesaj hepsi Selinden. Kontrol bağımlısı olduğunu söylemiş miydim?? Galiba yüzlerce kere
seloşş
Sara seni onun eline bıraktım diye trip atmayı kess!! Aç şu lanet telefonlarımı
Ona trip attığımı sanıyor ama bilmiyorki beni kim yatağa attı(!)
seloşş
Saraaa benim haberim olmadan ateşli bir gece geçirdiğini söyleme!!
Opsss geçmiş olsun Selincimm. Çoktannnn
seloşş
Yok yok sen bu saate kadar hayatta uyumazsın kesin birşeyler oldu dün ağağağ çıldıracağım anlat kız anlatt
Gözlerimi devirdim. Her zaman böyleydi. Meraklı . Günlerimi zehir edicek anlatmam için ama anlatmayacağım. Nerden mi biliyorum? Günlük rutinn!!
Mesajları aşığıya doğru kaydırdım buna benzer bir sürü mesaj vardı . Okumak yerine mesaj attım
Arsız kadın hem beni sat hem detay iste yok detay falan!!
Mesajımı hemen okudu normal mi? Selini olduğu hangi günüm normal ki?
seloşş
neee! Anlat lütfennnn. Haftalık kahvelerin benden nolurrrr!!
Hahah can damarımdan vurdu ama biraz nazla daha çok şey alabilirim.
An-lat-ma-ya-ca-ğım.
seloşş
Saraaaaaaaa!!!!! Tamam tamam bu haftalık sana ders çalışabileceğin bir kafe ayarlayacağım kahveni istediğin gibi alır rahat rahat çalışırsın okey??
Aslında ilk dediğinede okeydim ama olsun fazla mal göz çıkarmaz .
Peki madem.
seloşş
Neee!!! Sarammm bir tanesin bebeğimmmm.Birazdan seni almaya geleceğim. Hazırlan.
Selin’in neden bu kadar çok merak ettiğini anlamasamda kazançlı yine bendim. Yataktan kalkıp üzerime bir sweattshirt alıp banyoya girdim.
Çıktığımda Selin yatakta oturmuş beni süzüyordu . Bir ıslık çalıp etrafımda döndü. Gülümsedim. “Hadi kalk gidiyoruz” “tamam” diyip çantamı aldım altıma bir eşortman geçirdim. Birlikte çıktık. Ateş nerdeydi acaba? Arabaya binip kafeye götürdü beni.
Kafeye oturmuştuk. Ben yine dersleri asmıştım. Ama artık düzenli gitmeye karalıydım. – belki arada bir kaç kaçamak çaktırmayın (!)- Eğer gitmezsem bu notlarla sınıfta kalmam muhtemeldi. Derin bir nefes alıp Selin’in yüzüne baktım. Burumu kırıştırıp “ Kafe burası mı?” diye sordum. Yapmak istediğimi anlamış olmalı ki “ Bu sefer değil Saraa” dedi. Ne var yani ona yaşadıklarımı anlatmak istemiyorsam. Çok normal. “Bir hafta hesabıma yazdır ödeyeceğim ama anlat şunuuu!!” diyip çocuk gibi ellerini çırptı. Gözlerimi devirdim.
Evet tahmin ettiğim gibi artık özel hayatım yoktu. Benden iyi hayatımı bilmesi normal mi ? polise şikayet etme işini tekrar gözden geçirmem gerekicek sanırım. Her neyse ödülüm yeterli. Kafein bağımlısıyım maalesef.
“ Hadi ben kaçayım öğleden soraki derslere yetişmem gerekiyor. İstersen senide bırakabilirim.” Gözlerime bakıp gülümsedi. “ Hayır olmaz biraz toparlanmam gerekiyor. Sen git,yarın görüşürüz” Aslında amacım annemin yanına uğramak ama bunu söyleyemem. Ahh ben neyi söylerim ki? “Emin misin Sara sanki farklı birşeyler var. Birkaç gündür fark etmediğimi sanıyorsun am- “ Cümlesini bitirmesine izin vermedim. Anlatmıyacaktım ve kararlıyım bu konuda. “ Yanılıyorsun Selin hiçbir şey yok sadece yorgunum yarın görüşürüz.” Derken onu arkasından zorla kafenin kapısına kadar götürdüm. Ciddi misin der gibi yüzüme bakıyordu ancak omuz silktim “ görüşürüz Sara ben burdayım unutma olur mu?” kafamı sallayıp tebessüm ettim. Fazla dramatikleşti sanki bu olay yeter bu kadar. Kapıyı kapatıp çıktı. Eşyalarımı olduğu masaya geri döndüm. Çantamı koluma takıp çıktım. Son durak akıl hastanesi...
Evet kapının önündeyim ancak her zamanki gibi içeriye girmeye cesaretim yok. Neden ben? Onun yüzünden hiç çocuk olamamıştım ki ben? Korku. Evet çocukken ben annemden sadece korkardım. Şefkat ahh hayır bu duygu bana yabancı hiç tatmadım. İlk zamanlar herkes böyle sanardım ama çok büyük yanılgı. Hiçbir çocuk annesinden benim gibi korkmuyordu. İşte o zaman bir şeylerin ters gittiğini anladım. Ben bu düşüncelerle boğuşurken bahçivan Osman amca “Hey Sara kızım anneni görmeye mi geldin?” diye seslendi. Düşüncelerden sıyrılıp kafamı evet anlamında salladım. “ Girsene içeriye kızım.” dedi. Derin bir nefes alıp içeriye girdim. Annem ikinci kattaydı merdivenlere yöneldim. Odasının önün gelince korkuyla kapıya baktım. Evet anne yine başardın. Bak kızın korkuyor...
