----
Aslı'nın gözünden
Balıkesir’den döndüğümüz gecenin ertesi sabahı, hafif bir yorgunlukla uyanmıştım. Zühre beşiğinde mışıl mışıl uyurken, keşke gece de böyle uyusaydı ben de mutfakta bir fincan kahve hazırlıyordum. Kapı tıklandığında, sabah sakinliğinden çok uzaktım. Gelenlerin kim olduğunu biliyordum. Aylin Hanım, Derya ve Sinan dün akşamdan haber vermişlerdi, bugün uğrayacaklardı.
Kapıyı açtığımda Aylin Hanım’ın sıcacık gülümsemesiyle karşılaştım. Derya ve Sinan da arkasında ellerinde küçük hediyelerle duruyorlardı. “Hoş geldiniz!” diyerek içeri davet ettim.
Aylin Hanım salona geçer geçmez hemen beşiğe doğru yöneldi. Zühre’nin minik yüzüne sevgi dolu gözlerle bakarken “Ah, bu güzel torunumun kırkını göremediğim için içim öyle buruldu ki” dedi, sesi biraz titreyerek. Ama n'apabilirim bu anı kendi annem ve babamla yaşamak istemiştim. Vicdan yapmayacaktım.
“Balıkesir’deyken çok güzel bir tören yaptık” dedim Aylin Hanım’ı rahatlatmak istercesine. “Hem babam hem annem çok emek verdiler. Fotoğraflar çektim, size de göstereceğim.”
Derya, kanepeye otururken, “Bize de anlat Aslı nasıl geçti? Çok merak ettik” dedi.
Fotoğrafları çıkardım ve herkesin etrafıma toplanmasını izledim. Babamın Hasan Boğuldu şelalesindeki anlatımı sırasında çekilen fotoğraflar, piknik anları, Zühre’nin kırkı için hazırlanan o güzel sofra... Herkes hayranlıkla izliyordu.
Aylin Hanım fotoğraflara bakarken, “Mevlidini de okutmak isterim, Aslı. Geç kaldım ama içimde bir burukluk var” diye ekledi.
“Tabii ki” dedim tereddütsüz. “Siz ne zaman isterseniz birlikte organize edelim.”
Zühre’nin uyanmasıyla sohbetimize kısa bir ara verdik. Minik kızım uykusundan gözlerini açmış kollarını havaya kaldırarak esniyordu. Onu kucağıma aldığımda, Sinan ve Derya bir anda etrafımıza doluştu. Derya, “Ah bu gözler tam babasınınki” dedi bir yandan Zühre’nin saçlarını okşarken. Kıkırdadım "Biliyor musun? Annem de aynını dedi. " Sinan kahkaha attı " Valla abim yakışıklı da bir kadın olarak umarım büyüdükçe sana benzer" Gülümsedim dönüp.
Aylin Hanım, Zühre’ye bakarken gözleri dolmuş gibiydi. Sessizce oturduğu yerden “Aslı” dedi sesi yumuşak ama kararlıydı. “Tolga’ya söylemeye hazır mısın artık?”
Bir an duraksadım. Zühre’yi kucağımda hafifçe sallarken “Evet” dedim. “Artık bu yükü taşımaktan yoruldum. Tolga’nın bilmesi gerek. İyi bir baba olabileceğini düşünüyorum ama yaşadıklarımız yüzünden hep erteledim. Şimdi hazırım.”
Aylin Hanım’ın gözleri parladı. “Bu kararı verdiğin için sana minnettarım, Aslı. Tolga’yla barışmanı beklemiyorum, istemiyorum bir kadın olarak seni anlayabiliyorum sen de benim kızım sayılırsın ama Zühre’nin babasıyla bir ilişkisi olması gerektiğini biliyorum. Tıpkı Kaan ve Aras’ın ilişkisi gibi. Bu hem onun hem de senin hakkın.”
Derya “Abim çok şaşıracak” diye mırıldandı. Sinan da onaylar bir ifadeyle başını salladı.
Aylin Hanım, “Bunun için benim evimi kullanabilirsiniz. Tolga’yla rahatça konuşabileceğiniz bir ortam olur” diye teklif etti.
Ancak bu öneriyi hemen geri çevirdim. “Teşekkür ederim ama dışarıda, daha tarafsız bir ortamda konuşmayı tercih ederim,” dedim. “Bu konuşma çok önemli ve her şeyin dengeli bir şekilde ilerlemesini istiyorum.”
Aylin Hanım, kararımı saygıyla karşıladı. “Ne zaman ve nerede olursa olsun ben her zaman yanındayım, Aslı. Zühre’nin babasının hayatında olması için elimden geleni yaparım.”
Kahve sohbetimiz derinleşti. Aylin Hanım, Zühre’yi kucağına aldı ve onunla oynamaya başladı. Sinan ve Derya, mutfaktan çay servisi için yardım ediyorlardı. Salondaki atmosfer, sıcaklık ve güvenle dolmuştu.
Ziyaret bittiğinde, Aylin Hanım ve ailesi teşekkür ederek evden ayrıldılar. Kapıyı kapattığımda, Zühre’yi beşiğine koyup bir süre düşündüm. Artık Tolga’ya söylemeye gerçekten hazırdım. İçimde bir huzur vardı, çünkü bu kez yalnız değildim. Aylin Hanım, Derya, Sinan, hatta Kaan ve Aras... Hepsi benim yanımdaydı. Bu destekle her şeyin üstesinden gelebileceğimi biliyordum.
---
Helöö yeni bölüm geldi. 1 şikayet yemişiz nedenini anlayamadım. Eleştiriniz varsa yapıcı eleştirilere her zaman açığım, öpaj 🙌💓 bölümlerin az gelme sebebi okul ve işim mazur görün... ❤🩹
