---
Tolga’nın Gözünden
İstanbul’a döndüğümden beri her şey bir karmaşa içinde. Ezgi’yle olan ilişkim, başlarda eğlenceli bir kaçış gibi görünüyordu şimdi ise hayatımın her anını ele geçirmiş durumda, güzel giden bir evliliğin ve sevdiğim bir eşim varken bunu mahvettim. Onunla vakit geçirirken içimdeki huzursuzluk hiç geçmedi. Aslı’nın açtığı boşanma davası ise her şeyi daha da karmaşık bir hale getirdi. Onun zina suçlamasıyla davayı açması beklediğim bir şey değildi ama hakkı yok diyemiyorum. Hak ettiğimi biliyorum. Sadece olayın basına yansıma ihtimali beni korkutuyordu. Zaten yeterince tepki alıyordum.
Annem beni her görüşünde öfkeli bakışlarla süzüyor. Babam ise her zamanki gibi meseleyi küçümsüyor. "Nolurdu yani affetseydi? Meseleyi bu kadar büyüttü" diyordu alaycı bir gülümsemeyle. Benim ise içim içimi kemiriyordu, bu tek seferlik bir şey değildi ki ben bir ilişki kurmuştum. Babamın seçtiği ağır yemek masasında, herkes bir köşeye oturmuş ama ortadaki gerilim keskin bir bıçak gibi havada asılı duruyordu.
Annem derin bir nefes aldı ve sessizliği bozdu zaten günlerdir kendini zor tutuyordu beni kırmamak için. "Tolga, gerçekten ne düşündüğünü merak ediyorum gül gibi karını aldatırken ne düşündün? Ben yetiştirdiğim çocuğu tanıyamıyorum. " Dedi, gözlerindeki öfke kadar hayal kırıklığı da apaçık ortadaydı. "Aslı’yı aldatmayı yuvanı dağıtmayı nasıl bu kadar kolay göze aldın? Hem de şu kız için?"
Cevap veremiyordum, sadece bir şeyler geveliyordum ama aklımdan geçenleri ifade edemiyordum. Beni anlasınlar istiyorum ama aynı zamanda söyleyecek cesaretim de yoktu. Kaldı ki ben de yaptıklarımı haklı çıkaramazdım. Sadece aşık olmuş peşinden gitmiştim.
Babam bir kaşını kaldırıp hafif bir tebessümle lafa girdi "Aslı’nın neyi eksikti ki? Oğlumu yedirmem burda. Maddi olarak da ona destek olduk, sırtımızı döndük mü hiç ona? Nankörlük etti işte, böyle şeyler olur, büyütmeyin bu kadar. Hem, Ezgi de iyi kızdır. Cemal beyleri biliyoruz, ailesi de bize denk bir aile. Birkaç aya kalmaz unutur gideriz bu olanları."
Babamın bu küçümseyici yaklaşımı, zaten içimi kemiren suçluluğumu daha da artırıyordu. Göz ucuyla anneme baktım, şok içinde babama bakıyordu. Gürültüyle kalktı terketti masayı. Aslı bu ailenin bir parçası olmuştu onu önemsemişlerdi. Kardeşlerim ise babamın sözlerine katılmıyordu. "Tolga, sen ne yapmaya çalışıyorsun?" küçük kardeşim Sinan, sesi öfkeyle yükseliyor. "Yengemi aldatman kabul edilemez bir şey. Biz sana yakıştıramıyoruz böyle bir şeyi." Babam sertçe kardeşlerime baktı. Herkes sustu ve masadan kalktı. Dışarıya belli etmeseler de içerde canımı yiyorlardı. Daha fazla oturmayıp ben de kalktım. Odama çıktım.
Ezgi’ye döndüğümde, aramızda olan şeyin ne olduğunu sorgulamadan edemiyorum evliliğimi bitirmeme değmiş miydi? İstanbul’a dönmeden önce her şey kolaydı, şimdi ise iki farklı hayatın arasında sıkışıp kalmış gibiyim. Gerçekler yüzüme tokat gibi vurmuştu. Herkesten sakladığım bir sır daha vardı Aslı’nın hamilelik iddiası. Aslı’nın gençken geçirdiği ameliyatı, doktorların ‘doğal yoldan çocuk sahibi olması zor’ dediğini biliyorum. Çocuk konusunu konuşurken, istediğimiz takdirde Aslı'nın bir süre tedavi görmesi gerekecekti. Onun, benim çocuğumu taşıdığına dair inançsızlıkla karışık bir şüphe içindeyim. Ezgiye öfkelenip sarhoş olduğum gece sanıyorum ki korunmadım. Bu durumdan kimseye bahsetmedim, hatta Ezgi’ye bile.
İçimde bir çelişki yumağı var. Aslı’nın vekalet belgesini istediğini duyduğumda, bunu kabul etmenin en doğrusu olacağını düşündüm. Ama yine de avukatıma Aslı’yla ilgili sorular soruyordum. "Nasıl peki? İyi mi? Zorlanıyor mu?” Avukatım yüzündeki ifadesini saklayarak “İyi görünüyor" diyordu ama ben inanmıyorum. Benim yüzümden, hayatının en zor zamanını yaşadığına eminim. Belki bana kendini güçlü göstermek istiyor. Ama biliyorum, ona büyük bir haksızlık yaptım Aslı'yı çok üzdüm.
Son konuşmamızda, Aslı’nın bana o soğuk bakışını hatırlıyorum. Söylemese bile, tüm hayal kırıklığını ve kırgınlığını o gözlerde gördüm. Sanıyorum ki ahı ömür boyu üstümde olacak.
---
Valla aldatılmış bir kadın olarak bir erkekle en fazla bu kadar empati kurabiliyorum daha fazlası çıkmıyor sbsjdjdl
beğenmeyi ve yorum yapmayı unutmayın
bu bölüm Tolga'ya sövmek serbest 🤙
