Sadece uyumak istiyordum ve bunların bir kâbus olduğunu bilmek istiyordum. Bu yaşadıklarıma gerçekten anlam veremiyordum. Keşke o labaratuvara girmeseydim diyorum bazen, bazen de kadının söyledikleri aklıma geliyor. Bu kadın bir şeyler biliyor benim hayatımla, babamın, annemim hayatıyla ilgili. Beni buraya tıkanmasının bir sebebi olmalı. Peki neden şimdi? Neden o labaratuvara girdikten sonra? Demek ki her ne olduysa bu labaratuvarla ilgili oraya girdiğimde not ve zaman makinesi dışında hiçbir şey yoktu.Tabi o makine zaman makinesi olmayabilir de bu sadece benim teorim. Güldüm. Acaba neydi o makine ? Ama çok güçlü olduğu kesin. Demek ki babam uzun zamandır sadece o makineyle uğraşıyor olmalı.
Ben yine düşüncelere daldım. Tam o anda kapı açıldı içeriye uzun boylu kumral biri girdi. Elinde bir tabak yemek ve ayran vardı.Onları masaya koydu ve yanıma geldi .
"Merhaba yemek yemen için bir şeyler getirdim. İzin verirsen iplerini çözeyim. "
"Tabii." dedim hiç düşünmeden.
Çocuk ilk olarak ayak bileklerimdeki ipleri çözdü. Sonra ayağa kalktım ve arkamı dönüp elimi çözmesine izin verdim.
"Teşekkür ederim." dedim nazik bir şekilde.
Kafasını salladı.
Hemen ardından getirdiği yemeğe baktım. Kuru fasulye ve ayran.
Sandalyeye oturdum o da diğer sandalyeye oturdu gideceğini zannediyordum ama gitmedi.
" Benim sana bakmam gerekiyor olurda kaçarsın diye sen yemek yerken burada bekleyeceğim. "
"Tamam."dedim. Bu beni rahatsız etmemişti çünkü çok açtım.
"Sen uyandığında burada olan kadın benim annem."O bunları söylerken ben yemeğimi istekle yemeye devam ediyorum.
"Seni tanımak isterim çünkü sen buradan gidene kadar senin her şeyinle ilgileneceğim. Annem öyle söyledi ."
Biraz durdu benden bir tepki bekledi benim yemeğimi yemeğe devam ettiğimi görünce sakince adın ne, diye sordu
"Ben Ada 19 yaşındayım. Tıp okuyorum.Lana Del Rey dinlemeyi severim.Psikoloji kitapları okumaya bayılırım." Aklıma gelen ilk şeyleri sıralamıştım.Biraz garip olmuştu sanırım ama neyse.
"Güzel müzik zevkin varmış."
"Teşekkür ederim. Sen ? "
"Ben Buğra ben de 19 yaşındayım. Psikoloji okuyorum. "
"Seni de tebrik ederim." Dedim Gülerek.
O da güldü.
Gamzesi vardı, benim gibi. Sessizlik oldu bir daha hiç konuşmadık.Yemeğim bitti ve o da gitti. Giderken sabah kahvaltısı için görüşürüz, dedi gülerek.
"Görüşürüz."dedim
Bu çocukta bir şey vardı.Sanki yıllarca görmediğim erkek kardeşim gibiydi.