BÖLÜM 15
Banu, defteri kapattı.
Artık daha fazla kaçmak istemiyordu.
Ama bu kez kaçacağı kişi ailesi değil, geçmişiydi.
“Bana her şeyi anlatın.”
Mert’in babası uzun süre sessiz kaldı.
Sonunda konuştu.
“Sen doğduğun gece, annen ve Emir kaçmaya çalıştı. Ama yakalandılar. Seni onlardan almak istediler.”
Banu’nun sesi titredi.
“Kim?”
“Baban sandığın adam.”
Banu’nun yüzü gerildi.
“Ve Mert’in babası.”
Mert hemen ona baktı.
“Benim babam…”
“Evet,” dedi adam. “Ben de o kararın içindeydim.”
Mert’in yüzündeki öfke büyüdü.
“Bunca yıl bana neden farklı anlattın?”
“Çünkü seni de korumaya çalıştım.”
“Beni mi? Yoksa kendini mi?”
Adam cevap vermedi.
Banu araya girdi.
“Peki anlaşma?”
Mert’in babası derin bir nefes aldı.
“Anlaşmanın amacı seni saklamaktı. Ama zamanla seni kontrol etmenin bir yoluna dönüştü.”
Banu başını salladı.
“Yani bütün hayatımı siz belirlediniz.”
“Evet.”
Banu’nun gözleri doldu ama bu kez ağlamadı.
“Artık belirleyemezsiniz.”
Tam o sırada dışarıdan bir araba sesi geldi.
Mert pencereye koştu.
“Babam sandığın adam.”
Banu’nun kalbi hızlandı.
Kapı açıldı.
Adam içeri girdi.
Bu kez yanında kimse yoktu.
Banu’nun karşısında durdu.
“Artık kaçacak yerin kalmadı.”
Banu sakin bir şekilde cevap verdi.
“Ben kaçmıyorum.”
Adam şaşırdı.
“Ne?”
“İlk defa kaçmıyorum.”
Mert Banu’nun yanına geçti.
Emir de arkasında durdu.
Banu hepsine baktı.
“Benim hayatım hakkında herkes karar verdi. Ama bundan sonra vermeyeceksiniz.”
Adam öfkeyle güldü.
“Sen hiçbir şey bilmiyorsun.”
Banu defteri kaldırdı.
“Artık yeterince biliyorum.”
Adam defteri görünce sustu.
Banu devam etti:
“Büyükannem her şeyi yazmış.”
Adamın yüzü değişti.
“Onu bana ver.”
“Hayır.”
“Banu.”
“Hayır!”
Banu ilk kez sesini yükseltti.
“Beni yıllarca korkuttunuz. Annemi susturdunuz. Emir’i benden uzak tuttunuz. Mert’i bile kendi planlarınızın içine soktunuz.”
Mert Banu’ya baktı.
Banu devam etti:
“Bitti.”
Bir süre kimse konuşmadı.
Sonunda adam başını eğdi.
“Büyükannenin son sayfasını okumadın.”
Banu’nun eli defterde sıkılaştı.
“Ne demek istiyorsun?”
Adam hafifçe gülümsedi.
“Çünkü o sayfanın devamı yok.”
Mert’in yüzü değişti.
“Ne yaptın?”
Adam cevap vermeden kapıya yöneldi.
Ama Emir önüne geçti.
“Bu kez hiçbir yere gidemezsin.”
Adam durdu.
Banu ise defteri tekrar açtı.
Son sayfaya baktı.
Mert yanına geldi.
“Banu…”
Sayfanın arkasında küçük bir yazı vardı.
Banu yavaşça okudu:
“Gerçeği öğrendiğinde, son kararı sen vereceksin.”
Altında ise tek bir adres bulunuyordu.
Banu adresi tanıdı.
Burası yıllardır gitmesine izin verilmeyen eski evdi.
Banu başını kaldırdı.
“Her şey orada başladı.”
Mert ona baktı.
“Ve orada bitecek.”
Banu derin bir nefes aldı.
“Bu kez birlikte gidelim.”
Mert elini uzattı.
Banu tuttu.
İkisi kapıya doğru yürüdü.
Ama Banu dışarı çıkmadan önce arkasına döndü.
Karşısında annesi, Emir ve geçmişinden kalan bütün sırlar vardı.
Son kez baktı.
Sonra kapıyı kapattı.
Çünkü artık korkmuyordu.
Finale yalnızca bir adım kalmıştı.