Eve doğru yol almıştım.
12.17
(Öğle arası)
Yavaş yavaş yürüyerek eve vardığımda evde kimse yoktu, neden acaba? Annem müdür ve okulda, zaten tek çocuğum, babam.. aslına bakılırsa babam ben yedi yaşındayken annemi ve beni terk edip gitmişti, o zamandan beri onu ne görüyorum ne de duyuyorum.
Bizi terk ettiği için ona karşı içimde bir kin ve nefret duygusu besliyordum, neden yapmıştı ki bunu bize?
Neden terk etmişti ki bizi?
Ah, yeter arya başka derdim yokmuş gibi bir de bunu mu düşüneceğim şimdi.
Diyerek kendimi sırt üstü yatağın üstüne atmıştım.
Gerçekten şurada uyusam çok mu olur diyip beş dakika dinlendim...
13.21
Esneyerek yataktan kalktığımda iyice dinlenmiş gibi hissediyordum ve yüzümde bir mutluluk belirdi, taa ki saate bakana kadar.
Geç kalmıştım, ben ne ara uyudum ya diye söylenirken hemen saçımı başımı düzenleyip çantamı alıp çıktım. Koşarak okula yetişmeye çalışırken arkadan bir motor sesi yükseldi,
"ŞŞT ARYA, ATLA"
kafamı çevirdiğimde arkamdan bana seslenen kişinin Bora olduğunu fark ettim, ne kadar kavgalı olsak da acele etmem ve hocadan azar işitmemem gerektiği için aslında binmek istiyordum,
"Hayır, kendim giderim"
Diyip yürümeye devam ettim aslında okula daha vardı.
Tam koşacakken Bora bir anda beni kucağına alıp motorunun arkasına bindirdi.
Ve elindeki kaskı bana uzatarak,
"Al ve tak şunu Aksi"
Bana her seferinde emrivaki yapmasından hoşlanmıyordum.
"Hayır."
Diyerek motordan inmeye çalıştım ama bileğimi tutarak engel oldu ve kaskı kafama taktı.
"Ah, saçımı çektin, bana neden kaba davranıyorsun."
"Özür dilerim güzelim isteyerek olmadı."
Ve birden arkasını dönüp motoru aniden sürmeye başladı.
Düşmemek için belinden tutunuyordum.
Okula girdiğimizde hızlıca merdivenlerden çıkarak sınıfa gidiyorduk sınıfın önüne geldiğimizde dersin çoktan başlamış olduğunu duyduk.
Tam kapıyı açacakken Bora beni durdurup konuşmaya başladı,
"Aksi, seni o kadar okula getirdim bana borçlusun"
"Gelirken teşekkür ettim ya işte, daha ne istiyorsun."
"Yarın öğle arasını benimle geçir."
"Nedenmiş o."
"Peki, ben de bedenciye senin aslında parkuru yapmayıp eve gidip uyuduğunu söylerim."
"Hayır sakın, üf tamam ya. B-bi dakika uyuduğumu nereden biliyorsun?"
"Ee o zaman yarın öğle arası eve gitmiyoruz."
"Hayır lafı değiştirm-"
"Geç kaldığımız için özür dileriz hocam, ufak bi sıkıntı yaşadık da"
Girdiğimizde bütün sınıf şaşırır bir şekilde bize bakarak aralarnda konuşuyorlardı.
Gözüm birden Mert'e kaydı
Bize bakarken sinirli duruyordu ve elindeki kalemle hızlı hızlı masayı karalıyordu.
Mert cam kenarında en arkanın bir önğnde oturuyordu.
Ben ise ortanın orta kısmında oturuyordum.
Bora ise duvar kenarında benim hizamda yani yan sırada oturuyordu.
"Tamam geçin biz de zaten tam aşağıya iniyorduk"
Bora yerine geçmiş otururken, hocaya bakıp,
"Neden hocam?."
Diye sordu, ben de ona bakarak,
"Sergi varya aptal unuttun mu.?"
"Ha eveet. Pardon hocam kusura bakmayın."
"Tamam çocuğum, hadi çocuklar aşağı inin sessizce, sergi bodrumdaki boş odada olacak. Tabi bazıları inmesede olur"
diyerek Mert, Bora ve bana baktı.
Ben hocaya kibar bir şekilde,
"Hocam ben sınıfta kalsam olur mu uykum var da."
"Tamam kal kızım, hatta Mert, Bora siz de arkadaşınızın yanında kalın yalnız kalmasın kızcağız."
"Tamamdır hocam."
"Tamam hocam kalırız."
Hoca kapıyı kapatıp gittiğinde Boraya bakıp,
"Sen insene aşağıya ya bak biraz insan içine karış tablolara falan bak hadi."
"Valla emir büyük yerden güzelim, hocayı duydun seninle kalıyorum."
Ben oflayarak kfçafamı masaya koyup uyumaya hazırlanıyordum ki Mert ani bir çıkışla Bora'ya dönüp,
"Güzelim mi?"
Diye sordu, sanırım kavga çıkacaktı, Bora da Mert'e bakarak,
"Merak etme sana demedim prenses."
Diyip gülmeye başladı, Mert bir anda yerinden kalkıp Bora'nın sırasına tekme attı.
Bora kalkıp Mert'in yakasından tuttuğunda içeriye bir kaç öğrenci girdi ellerinde çantaları vardı ve onların kavga ettiğini görünce aralarına girip kavgayı durdurdular.
"Hop hop durun lan"
"Bora? Mert? Niye kavga ediyorsunuz olm?"
İçlerinden biri bana dönerek
"Arya bunlar yine niye kavga ettiler?"
"Herzamanki halleri, Bırakın da öldürsünler birbirlerini, SONUÇTA SÖZ DİNLEMEYECEKLER."
Diyerek lavaboya gitmek üzere sınıftan çıktım, sinirli bir şekilde giderken Yeşim'le çarpıştım.
"Ö-özür dilerim yeşim yanlışlıkla oldu."
"Arya, ne oldu iyi misin askm"
"İyiyim iyiyim yeşim, lavaboya gidiyordum benle gelsene."
"Olur olur tamam suyumu alıp geliyorum"
Koridorun ortasında yeşimi beklerken sınıftan Bora ile Mert çıktı.
İkiside sakinleşmiş görünüyordu