Gözümü açtığımda geçen ayıldığımda ''Keşke hastanede uyansaydım.'' demiştim. Şu anda hastanedeydim ancak feci şekilde başım acıyordu. Hiç bir yerimi hareket ettiremiyordum. Sadece başıma 1-2 santim oynatabiliyorum. Zorda olsa yukarı bakabildiğimde ''Yoğun Bakım'' yazıyordu.
Sonra içeriye bir doktor girdi. Bana tatlılıkla gülümsedi. Bana fotoğraf galerimdeki tatlı fotoğrafları hatırlattı. Ona ''Ne oldu?'' diye sormak istedim fakat çok canım acıyordu. Bende ona, ''Burada ne oluyor, ne zamandır buradayım?'' yüzümle bakış attım. (Bu özelliği artık çözmeye başlamıştım)
''Burası hastane. Ve sanırım iyi durumda gözüküyorsun.'' dedi doktor. ''Seni buraya ilk geldiğinde yoğun bakıma soktuk. Çünkü acayip kan kaybetmiştin. Şu an daha iyisin. Senin gibi durumda bir çok öğrenci vardı. Herkes senin gibiler için kan kampası yaptı. Herkese kan ulaştırmayı başarabildik. Ancak bazıları için geç kalmıştık. Sen şanslısın.''
''P-peki Olivia-a n-nerede? Y-aşıyor mu?'' diye sordum. Artık konuşabilmeyi hatırlamıştım.
''Ah. Çok üzgünüm ki Olivia daha kanlar tam toplanmadan öldü. Elbisesinin cebinde bir not defteri vardı. Üstünde 'Şu an kafam yarıldı. Öleceğimi hissediyorum. Başka bir hayatta görüşürüz.' yazıyordu.'' dedi sakince. O sırada cebinde ıslanmış bir not defteri çıkarıyordu.
İnanamadım! En yakın arkadaşlarıman birini lanet olası iki kişi öldürmüştü! Korkarak:
''P-peki A-alice? O nasıl?'' dedim. Ölmemesi için dualar ediyordum.
''Merak etme. O yaşıyor. Şu an dinleniyor. Yaklaşı 2 gündür sadece uyuyor. Burada hiç uyuyamadı.'' dedi doktor. Rahatlamıştım, ama hala acı çekiyordum.
''B-ben ne z-zamandır uyuyorum?''
''Sen geldiğinden beri. Yani bir haftadır.''
''Ben katillerin ki olduğunu biliyorum! Onlar bunu bize yaptı.''
''Gerçekten mi? Kim onlar?'' diye sordu doktor. Heyecanlanmıştı.
''Ethan Rofice ve Vanessa Helnos. Bu iki öğrenci geminin motorunu patlatıp küçük bir sandala atlayıp kaçtılar!''
''Bunu polislere söylemeliyiz hemen. Ama Ethan buraya geldikten üç gün sonran öldü.'' dedi doktor. Aslında mutluda olmuştum.
''Demek öyle...'' diyebildim sadece çünkü hala yatmak istiyordum. doktor bunu anlamıştı ver bana ''O zaman iyi geceler.'' dedi. Ve bende uyumama döndüm.