Kapıyı açmadı, açamadı. Kıyafetlerini aldı, anahtarını, telefonunu ve diğer değerli eşyalarını toplayıp bir çantasına koydu.
Cama geldi. Çıkışı kolaydı. Evi tek katlı ve onundu. Bahçe kapısını açtı ve bahçeden çıktı. Ailesinin yanına gelmişti. Ondan neden kaçıyor, niye böyle yapıyor o da bilmiyordu. Bir kaç gün ailesinin yanında kalacaktı...
Bir kaç gün sonra hazırlandı ve kendi evine geri döndü. Berry’ide yanına almıştı. Geri döndü ve eşyalarını toplamaya başladı...
Her şeyden herkesten uzak yaşamak istiyordu. Biletini almıştı. Uzun bir süre burada yaşamak istemediği için Bursa’ya gidiyordu...
Eğer onu zorlayan birisi olmasaydı Bursa’ya gitmezdi. İlk baş Rusya’ya gitmeyi düşündü fakat uğraşmak istemedi.
Yakın bir arkadaşını aradı ve onunla gelmek isteyip istemediğini sordu. Mutlu gelebileceğini söyledi ve ona da bilet ayarladılar.
Mutlu ile ortaokuldan beri arkadaştılar. Çok yakındılar. Mutlu bir kıza aşık olduğunda hemen heyecanla Eda’ya anlatırdı. Eda’da bir erkeğe aşık olduğunda Mutlu’ya anlatırdı. Aralarından hiç su sızmazdı fakat liseye geçtiklerinde Mutlu İstanbulun çok uzak yerine gitmişti. Sadece telefondan konuşabiliyorlardı.
3 gün geçti ve havaalanına gitmişlerdi. Uçaklarının anonsunu bekliyorlardı. O sırada birisi “Eda!” diye bağırdı...