Eda eve geldi ve odasına girdi. Telefonuna mesaj geldi ve telefonunu alıp baktı. Bilmediği bi numaraydı. Mesajı açıp baktı, mesaj Emre’dendi. ”Bugün sinirle ayrıldın. Bilmiyorsun ki kendi isteğinle geleceksin. O zaman da planınızın ortaya çıkmaması için uğraşacaksın. Bu dediklerimin gerçekleşmesini istemiyorsan, bu akşam saat 20.00’da seni attığım konumda bekliyor olacağım. Konu çözülür ve sen de kurtulmuş olursun.”
Hemen yanıt yazdı “Bu akşam orada olacağım. Umarım ben haksız çıkarım. Bu dediklerinden ve yaptıklarından sonra utanmanı istemem.”
Telefonu bıraktı ve sıcak bir duş aldı. Saçını kuruttuktan sonra giyindi ve hazırlandı.
Arabasına bindi ve adrese doğru sürdü. Evin önüne geldiğinde arabasından indi ve evi süzdü. Yavaşça eve doğru ilerledi.
Kapının önüne geldiğinde zile bastı. Onu Emre karşıladı. “Hoşgeldin, içeri geçebilirsin.” dedi. “Teşekkürler.” dedi ve içeri geçti Eda.
“Evin güzelmiş. Burada var mıydı yeni mi aldın?” dedi Eda sohbet başlatmak için. “Yeni değil aslında. 1 yıldır falan var.”
“Asıl konuya dönelim, artık söyleyebilirsin bence. Hem orada da devlet sırrı gibi saklamana gerek yoktu. Söyle bakalım, ne biliyorsun bu konu hakkında. Artık söyle lütfen çünkü bu konu gereksiz yere çok fazla uzadı.” dedi Eda.
“Gel otur, anlatayım. Kısacası, Cemre Ferhat’a deliler gibi aşık. Ferhat onun olsun istiyor yaklaşık 10 yıldan fazladır, ve siz bir plan kurdunuz. Plan gereği, Cemre başka şehre gidiyor, sen onun üzüntüsünden kimseyle konuşamıyorsun ve anladığım kadarıyla önceden de konuşmuyordun. Sonra Cemre 1 yıl gelmedi ve siz güya hiç konuşmadınız. Sende Ferhat’a gidip Cemre senin yüzünden gitti, diyorsun. Ferhat da üzülüyor ve Cemreyi almaya şehir dışına gidiyor.”
“Aferin, planın çeyreğini öğrenmişsin. Asıl plan ne? Bunu bilemezsin. Her ne kadar telefonumu hackleme yöntemiyle benim anlamayacağımı düşünüp dinlesenizde, ele geçirseniz de, asıl planı öğrenemeyeceksiniz.” dedi Eda...