Cem Adrian&Aylin Aslım
π
Herkes gider mi?
Nefes almak ister insan,kim nefessiz kalmak ister ki? Vardır herkesin bir nefesi ona her baktığında ,dokunduğunda, gördüğünde,güldügünde yaşadığını hisseder insan nefes alır bu nefesi hak etmem için bir sebep var der.
Benim babam benim nefesimdi, kahramanımdı yüzümdeki belirsiz şapşal gülümsemenin başroluydu ,
o olmadan nefes alabilir miyim bilmiyorum ama şuan o sözlerden sonra nefes almak istemediğim kesindi.
Hazır değildim bu vedaya daha ben onun küçüğüyüm,
Ben daha büyümedim ki...
Kötü bir rüyaydı evet kesinlikle çok kötüydü ,kendimdeydim gördüklerimin duyduklarımın kötü bir hayal olduğundan kesinlikle emindim,peki neydi korkum vücudumdaki acıların sebebi ,yüzümün sarılma sebebi neydi .
Gözümü açma korkusu da neyin nesiydi bu hissi ilk kez yaşadığıma an içerdim .
Yanımdaki hareketlenmeden güç alarak gözümü actım tüm gerçekliğiyle karşımda duruyordu.
Babamın yüzünü son kez o zincir kapanmadan gördüm ,yerdeydi benim nefesim, onu torbaya koymuşlar.Benim kahramanım oraya sığmaz ki, nefessiz kalır orada .Onun nefessizligi benim celladım.
Yine korkuyordum gözümü açmaktan gerçeklerin tekrardan yüzüme vurmasından ama sonunda açmıştım kaç saattir uyanık olup gözlerimi açmayıp cesaretimi topluyordum bilmiyorum.
Bir ışık yanıyor tavanda ,beyaz bir yataktayım sağımda bir makine yaşadığım için aralıklı sesler çıkarıyordu,ağzımın üstüne koydukları şeyde güya nefes almam içindi,ne komik oysa ben nefes almayalı ,nefessiz kalalı kaç saat oldu?Bilmiyordum.
Bu bilinmezler beni daha da korkutuyordu,yavaş yavaş bu korkuda beni hala edip çıldırmama sebep oluyordu.Hala hareketsizdim birinin gelip iyi misiniz? Demesini ve bende hayır kötüyüm hem de çok demeyi bekliyordum.Bir kaç dakikanın sonunda bir hemşire geldi kadrajıma girdi ve o beklediğim soruyu gülen yüzüyle sordu.
"İyi misiniz?"
"Hayır"
Çıldırıcam.Hateketsizliğime son verip fevri bir şekilde kalktım
"Babam nerde?"
"Sakin olun,daha iyileşmeyen yaranız var"
Yara,iyileşmeyen yara
Ah
Neredeydi işlemyen yaram ?Nedenini bilmeden hemşirenin söylediği sözden sonra vücudum benden izinsiz kendini yokladı ,neredeydi?baktım heryere bulamadım
"Noldu"
Yüzümdeki elimdeki bandajlarda neydi niye sarılıydı yüzüm niye soyulmuş gibi yakıcı
"Oturun,doktor bey geldğinde her şeyi ona söylersin ,şimdi biraz dinlen birazdan gelir"
Karnım ordada acı vardı ,elbisemi kaldırdım orasıda sarılmış.Digerlerinden farkı ise kan vardı üzerinde galiba hırpalamışım.
Ben küçücük bir kediye tonlarca göz yaşı döken insanım şimdi bu halime niye ağlamıyorum,ağlamak istiyorum hep bunu istiyorum ama yapamıyorum...
"Uyanmışsın ufaklık "
Sese doğru döndüm,1.60 boylarında yeni traş olduğu belli orta kilolarda bembeyaz saçlarıyla uyumlu olan önlüğüyle bana gülümsüyor.Neden herkes gülüyor bunu neden yapıyorlar?Bunu yapınca iyi hissedeceğimi falan mı düsünüyorlar, kesinlikle yanlış bu beni daha da mağaf ediyor.
"Hemşire kadın sana soru sorabileceğimi söyledi.Ailem hakkında"
Bana yaklaştı inceliyordu ,beni herhalde yaralarıma bakıyordu.
"Sorabilir miyim?
Karnımı açtı ,kanlı bezi görüp hemşireyi çağırdı.Anladım ilk önce sağlık.
Pansuman bitti.Hemşire de işini bitirdiği için çıktı .Doktor biraz caprazımda duran koltuğa oturup
"Sor bakıyım"
Tam konuşacakken beni bölüp ,
"Amma her soruya cevap vereceğimi düşünme"
İlk sorum babam hakkında olacaktı ama o cesareti toplamam için başka sorucam.Bende amma korkağım
"Annem o yaşıyor mu?
Allahım nolur olumlu bir cevap, lütfen lütfen
"Evet ,yaşıyor"
Ah bu ne kadar güzel bir kelime ,bu çok güzel annem yaşıyor,
"Ama"
"Ama ne?"
"Uyuyor yani komada, ağır yaralı"
Ah işte bu da çok kötü bir kelime.Benim annem güclüdür açar gözlerini ,babam onu güçlü bir kadın oluşuna aşık olmuş hep dik duruşuna hayran kalmış hem zaten benim annem uyumayı sevmezki.
Tembellik onun işi değildir.
Ve işte cesaret edemedim soru,
"Babam. o nerde"
"Her soruya cevap vermicem demiştim değil mi ufaklık, bugünlük bir soru yeter yarın ikinci sorunun cevabını alırsın"
Gidiyor söylemiyor korktuğum gerçekleri yüzüme vurmuyor neden kötü olacağım içinmı hayır belki birisi gerçekleri yüzüme vursa o zaman anlar alışırım nefes almaya çalışırdım.Ama o kaçıyor,
"Öldü"
Durdu bana döndü gözlerimin içine baktı bir yaş aktı gözlerimden
"Onun cesetini gözlerim gördü ,onu gözümün önünde gotürdüler.Babam nerde dedim ya,iste o küçük kızını bırakıp çok uzaklara gitti .Elveda bile demeden ,beni bırakıp gitti."
Kendi gerçeklerimi yüzüme vurmuştum, yapmıştım cesaret edebilmistim. Ve şimdi saatlerdir bu cesaretime ve babamın gidişine göz yaşlarımı akıtıyordum.
Benim annem ve babam kaçarak evlenmişler bu yüzden akraba sıkıntılarım vardır.Bir tane bile kuzen tanımıyorum.Hemsire babamı defnettiklerini söyledi kim diye sordum da amcam dedi.Vay ne amcama bak sen helal olsun yanlız bırakmamış babamı ama bizi yanlız bırakacağı kesin.
Babamın ölümünden 6 gün geçti biraz daha iyim , annem ise hala gözünü açmadı ,merak ediyorum onu görmek istiyorum ama izin vermiyorlar neymiş daha iyileşmemişim annem görmeden mi iyileşicem ?Ben onun yüzü bile beni ayakta tutar ,bunlar beni şu dört duvar arasında iyilesecegimi söylüyorlar oysa ben annemden mahrum kalarak daha çok bitap düşüyorum.
Dayanamdım ,onu görmeliyim ,her ne kadar durumu kötü olsada onu görmek bana iyi gelir hem belki beni hisseder, açar o gözlerini.Yataktan yavaşca kalkttım ,nerde olduğunu bilmiyorum ama bulurum onun kokusu vardır sinmiştir şimdi.Odadan çıktım yavaş adımlarla ilerliyorum, merdivenden indim, işte burası yoğun bakımıydı. Kokladım kokusu yok ,Neden?
İlerledim ilerledim sağıma soluma bakıp ilerliyorum.Buldum orda işte makinelere bağlı,uyuyor yaklastım biraz daha yaklastım ,çok güzel uyuyor
"Ufaklık"
Yakalandık.
____/\_/\__/\____/\___/\______________________
Durdu ,ölüyordu o da beni bırakıp gidiyordu,hayır hayır anne yapma beni yanlız bırakma en iyi sen bilirsin ben korkarım geceleri sensiz uyuyamam ki, yapamam .
Anlamıyorum siz mi ölüyorsunuz?
Yoksa ben mi?
Sizin mi canınız alınıyor?
Benim mi?
Dönmüyor kalp atışlarını duyamıyorum,onun için mi bu kadar güzel uyuyordun.
sen de mi anne ?sen de mi elveda kızım demiceksin,Bu zalım dünyaya bırakıp gidiceksin.
Nefes alamıyorum ikisinde gözümün önünde can verdi ikiside bırakıp gittiler. Neden benide almadınız?
NEDEN BABA?
NEDEN ANNE?
NEDEN İSTANBUL?
Neden senden nefret etmemi istiyorsun,
çok mu sevdiler seni,
nefrete mi ihtiyacın var İstanbul .
Neden?
...SON...
