Gözüme vuran güneş ışıklarıyla uyanıp yüzüme tatlı bir gülümseme kondurup güne başlamak isterdim ama maalesef ki benim odam güneşe arkasını dönmüş sanki küslermiş gibi.
Her neyse nasıl uyanmak sıkıntı değil,asıl sıkıntı günün veya hayatın sana 24 Saat içinde vereceği iyi de olsa kötüde olsa bana verecek olan hediyeleridir.
Yataktan kalkıp camdan dışarıya baktım ne güzeldi İstanbul, aslında buraya bir kaç haftalığına burada kalacağız.
Heycanlıydım bilmiyorum ama içimde bugüne özel farklı hisler var.İnanın nedenini ben de bilmiyorum,aslında biliyor olabilirim ,tamam tamam amma ısrar etti iz söylicem.
Bugün babam bizi gezdirecekmiş evet ilk defa İstanbulu gezicem ve çok heycanlıyım.
Bu güzel manzarayı izlemeyi bırakıp elimi yüzümü yıkamak için banyoya ilerledim.İşlerimi hallettikten sonra üstümü değiştirme gereksinimde bulnmadan mutfa gitmek için hareketlendim.odamın kapısını açarkan bir koku geldi bana ama bu koku benim en sevdiğim kokuydu evet bu yumurtalı sucuğun kokusuydu.
Hızlanarak mutfağa doğru ilerledim mutfağa girdimde annem o şaheseri sofraya bırakıyordu.
"Hadi gel otur bende babanı uyandırayım"
Kafamı olumlu anlamda salladım ve oturdu.Annem tam çıkacakken babam giri verdi.
"Bende seni çağrıcaktım maşallah giyinip hazırlanmışsın yetmemiş ben çağırmadan sofraya gelmişsin"
"İllahi Asiye sen de çok abartıyorsun sanki hiç yapmadığım bir şey "
Ben ve annem ilkönce birbirimize baktık Birlikte"Eveet"dedik.Babam bize ilk önce şaşkınlıkla baktı sonra sofraya oturdu.
"Siz de bir olmuşsunuzbeni eleştiriyorsunuzhem Asiye ben sana demedim mi bugün önemli bir yemeğe gideceğiznnemde sofraya oturup çayları doldururken konuştu.
"Doğru ya unutmuşum ben onu , iş yemeği demi şu kerem beylere gidicektik"
"Evet , işten çıktıktan sonra gelip sizi alıp gideriz"
Çoğul ekini kullanan babama dönüp
"Bende mi gelicem"
"Evet kızım seni tek başına niye evde bırakalım ,hem merak etme hem kerem beyin yeğeni var küçük onunla ilgilenirsen sıkılmazsın"
Off ya güya bugün gezicektik ne güzel ümitlenmitim ama babamın iş yemeği çıktı ,zaten ne bekliyordum ki ben iş için gelmiştik sanki gezmeye geldik .Babamın hiç iş yemeğine katılmamıştım ama büyüklerin sohbeti ve küçüklerin sohbeti bir değil illaki canım sıkılırdı , ama şu kerem beyedir nedir onun yeğeni varmış onunla oynarım hem çocukları çok seviyorum nefes veriyorlar resmen insana.
Kahlvatımızı yapmış babamı uğralımş şimdide kaldırıyoruz, kaldırma aşamasında anneme yüz kere bizde dışarıya çıkalım desemde o da yüz kere hayır demişti, neymiş kötü insanlar varmış biz İstanbul'a yabancıymışız hem gidebileceğimiz tanıdımız yer yokmuş gitsekte kaybolurmuşuz falan filan, aslında doğru söylüyor bir yeri bilmiyoruz ama yinede harita diye bir şey var ona bakıp gideriz kaybolmazdık da ama ben kime neyi anlatıyorum.
Her neyse sonuç olarak evde var ben.
Akşam ezanı okunmuştu annem abdest alıp namazını kıldı birkaç dakika sonrada babam gelmişti , o namazını kılana kadar bizde kendimizi hazırladık ve çıktık . Dışarıya ilk çıktımda şöylebi çevreme baktım geceleyin ayrı bir hoş oluyor sanki İstanbul kabuğuna çekilmiş görünüyor dıştan ama içinde kim bilir ne feryatlar kopuyordur daha fazla manzarayı izlememe izin vermeyen annem beni arabanın içine girmem için uyardı , çok korkuyordu İstanbul'dan annem hatta babam iş için gideceğini söyledinde gitmiceksin diye ne inat etmişti o kadar inatlıydı ki babamı işten çıkarıcaktı, ama inadı bir yerde durdu , babam bu işi zor bulmuştu ve çıksaydı iş bulma ihtimali çok düşüktü ki bu yüzden kabul etti amaaa bizde onunla gitme şartıyla.
Sonunda varmıştık , ev güzeldi büyük bir bahçesi vardı bu ayrıntıyı tek söyledim çünkü beni bitek bahçesi büyülemişti evde filmlerdeki gibi bir villaydı.Kapıyı çaldımızda bir kadın açtı çalışandı herhalde üstündeki kıyafetlere bakıcak olursak bu sonuca varıyorduk, ceketlerimizi alıp bizi kibarca ve gülümseyerek salona yönlendirdi, salona girdimizde bir kadın ve bir adam vardı adam herhalde kerem beydi kadında onun karısı olması gerekiyor,selamlaşma da anladım zaten doğru düşünmüşüm . Biraz oturduktan sonra bize kapıyı açan değilde başka bir kadın gelip yemeğin hazır olduğunu söyledi , böylece hepimiz kalkıp sofraya oturduk . Yemek yerken babam ve kerem bey iş konuşurken annem Aslı hanımda kendi aralarında sohbet ediyordu bende hem yemeğimi yiyip hemde annem onları dinliyordum genelde insanları dinlemek ve izlemek hoşuma gider ama bu konuşma dedikoduya girince ne biliyim kendimi tuhaf hissediyorum rahatsız oluyor ruhum.
Yemeğimizi yemiş tatlımızı bitirmiş salona geçip oturmuştuk , kerem bey ne içersiniz diye sordunda üçümüzde çay diye cevap vermiştik biz ailecek çay maynayığızda.
Babamın bahsetti şu kuçüğü görmek istiyordum çünkü çook sıkıldım derken o geldi ,minnik gelir gelmez yanıma turdu sarıldı sevimşti herhalde hemen elektiriği kapı verdi galiba. Elimden tutup odasına götürdü ,oyuncak odası her çocugun isteyeceği kadar harikuladeydi pempeler cennetiydi resmen.Gardırobunun yanındaki büyük sepeti çıkarıp hepsini devirdi sonra bana bakıp içten gülümsedi.Hepsi bebekti maşallah kızımız gerçekten bir kız çocuğu .
Güzelce eğlenmiştik iki saat sonra annemler çağırdı eve gidicektik biraz üzülmedim değil Ecrinle yanı bahsettiğim gerçek kız çocuğuyla güzel bir zaman geçirdik hayatımda hiç görmediğim oyuncak bebek görüp oynamıştım resmen çocukluğumun acısını çıkardım.
Neyseki tekrardan buluşma ayarlıcaktık . Herkesle vedalaştıktan sonra arabaya binip eve gitmek için yol almıştık.Araba seyahtini çok severim özellikle gece ayrı bir güzel dünya yıldızlar hele bıde o ay efsane ötesi bir şey, her şekline hayranım.
Başımı cama çevirip gecenin sokaklarını izlerken babam başka bir yola saptı galiba kestirmeden gidecektik. Birden sokak lambaları kapandı korktum çünkü araba önünü görmüyordu sonradan babam arabanın farlarını mi neyini açtı ve biraz yavaşladı içine biraz su serpsede bu hiç hoşuma gitmemişti
Birden sağ taraftan bir ışık belirdi ne olduna bakmak için yüzümü çevirdim ama gözüm kamaşıyırdu hiç bir şey göremiyordum ve bir çarpma , arabamız yuvarlanıyordu bir kaç saniye sonra durdu yüzümün sol tarafında büyük bir acı vardı kendimi düzelticem sırada karnımda büyük bir sancı yaşadım bir cam parçası girmişti, gözüm ağrıdan acıdan yorgunluktan aralanıyordu,kendimi zorladım annemi babamı görmek için yüzümü ceviremiyordum bilincim kapanıyordu hayır bu nu istemiyorum kalkmak aileme bakmak istiyorum, dayanamıyorum.
Ambulans sesleri geldi kulalkarıma ,derin bir nefes verdim çok şükür geldiler bizi kurtarmak için ,bir kaç adam yaklaştı ne yaptıklarını göremiyorum ama hissediyorum babamı, onu çıkartıyorlardı,ben uyumamak için direnirken birisi konuştu o gelen adamlardan birisi,
"adam ölmüş nabzı atmıyor"
