Auralis’in taş avlusu sabahın ilk ışıklarıyla aydınlanıyordu ama sessizlik, yaklaşan fırtınanın habercisiydi. Gökyüzü kararmış gibi görünüyordu; Kael’in Akademisi, şimdiye kadar görülmemiş kadar büyük ve güçlü bir orduyla Auralis’in kapısına dayanmıştı. Öğrenciler ve öğretmenler, ordunun büyüklüğünü görünce donup kalmış, birkaç saniyeliğine etkisizleşmişti. Hiç kimse gözlerini kırpmadan o anın büyüklüğünü izliyordu.
Liora derin bir nefes aldı, Alev’in sırtına hafifçe dokundu. Küçük ejderha homurtu çıkararak hazır olduğunu gösterdi. Mira, Sis’i yanına çağırdı ve birlikte nefeslerini sakinleştirdiler. Artık korku geride kalmıştı; önlerinde sadece görev ve sorumluluk vardı.
“Tamam Mira… bunu yapabiliriz. Sadece dikkatli ol, stratejimizi uygula ve benimle kal,” dedi Liora, gözleri kararlılıkla parlayan bir ateş gibi.
Mira başını salladı, kanatlarını hafifçe çırptı ve küçük bir kıvılcım çıkardı. “Yanındayım, Liora. Ne yaparsan yap, seni destekleyeceğim.”
Kael’in ordusu, ejderhaların gökyüzünde dolaşmasıyla birlikte saldırıya geçti. Ateş topları ve sihirli kalkanlar havada çarpışıyor, taş avluların üzerinde hafif bir duman bulutu oluşuyordu. Öğrenciler kısa süreliğine donmuş olsa da Liora, ejderhasının gücünü kullanarak stratejik manevralar yapıyordu.
Alev, gözlerini kararlılıkla açtı, kanatlarını hızla çırptı ve Liora’nın yönlendirmesiyle Kael’in ön saflarına doğru süzüldü. Liora zekice hamleler yapıyor, ordunun güç noktalarını belirliyor ve ejderhasıyla birlikte düşmanı etkisiz hale getiriyordu.
Mira, Sis’i dikkatle yönetiyor, Liora’nın komutları doğrultusunda küçük ama kritik destek hamleleri yapıyordu. Onun hızlı ve çevik hareketleri, düşmanın bazı büyülerini savuşturuyor ve Liora’nın ana saldırı planının önünü açıyordu.
Savaş ilerledikçe, öğrenciler yavaş yavaş kendilerine geliyor, Liora’nın kararlılığını ve gücünü görünce tekrar güven buluyorlardı. Her hamlede, Liora ordunun dikkatini dağıtıyor, Mira ise küçük saldırılarla Kael’in ordusunun dengesini bozuyordu.
Son hamle geldiğinde, Alev’in gökyüzünde yaptığı büyük bir dönüş ve Liora’nın zekice yönlendirmesi sayesinde, Kael’in ordusu tamamen etkisiz hale geldi. Savaş birkaç dakika içinde sona erdi, ordunun geride bıraktığı sessizlik, zaferin yankılarıyla doldu.
Liora, Alev’in sırtında derin bir nefes aldı. Mira yanına geldi ve küçük bir gülümsemeyle ona baktı. “Bunu başardık… sen gerçekten inanılmazdın, Liora.”
Liora hafifçe gülümsedi ama gözleri hâlâ kararlıydı. “Evet, başardık… ama bu sadece başlangıç. Her zaman dikkatli olmalıyız.”
O gün, Liora’nın liderliği ve cesareti nedeniyle okul birincisi ve öğrenci başkanı olarak ilan edildi. Ödül töreni kısa ama etkileyiciydi; Auralis’in bayrakları gökyüzünde dalgalanıyor, öğrenciler ve öğretmenler kahkahalar ve alkışlarla onu kutluyordu.
Ve Lyren’in yavru ejderhaları, o günün anısına okulun yedek ejderhaları olarak resmi kabul edildi. Böylece Auralis hem güçlü hem de geleceğe hazırlıklı bir orduya sahip oldu.
Liora ve Mira, ejderhalarıyla birlikte gökyüzüne bakarken, her ikisi de biliyordu: Bu zafer, onların arkadaşlığını, cesaretini ve zekâlarını kanıtlamıştı. Ama Kael hâlâ bir gölge gibi uzakta, planlarını yeniden kuruyordu.
Ve Auralis, bir kez daha cesur öğrencilerinin ve ejderhalarının gücüyle dimdik ayakta duruyordu.