İçeriğe geç

Ateşin Çiçeği

Bölüm 7 · 3 dk okuma

Ateşin Çiçeği

Bölüm 7

6. BÖLÜM𖥸

6. BÖLÜM

Zehra, "Eğer bir sorun kalmadıysa ben işime geri döneyim o zaman," dedi.

“Tabii,” dedim. Zehra'nın bu kadar anlayışlı olması beni rahatlatmıştı. Gülümsedim ve ona bakarken içimde bir sıcaklık hissettim.

Zehra işine dönerken, ben de otelin çevresini kontrol etmeye başladım. Çalışanlarla konuşarak, otelde olup bitenleri anlamaya çalıştım. Bu esnada Zeynep’i gördüm ve ona birkaç işle ilgili soru sormak için yanına gittim. Biraz işle ilgili konuştuktan sonra,

“Zeynep, bir şey daha sorabilir miyim?” dedim, Zeynep tam ayrılmak üzereyken geri dönüp,

“Buyurun, tabii,” dedi.

“Zehra’yla yakınsın, değil mi?”

“Evet,” diye cevapladı Zeynep. Ardından, “Neden sormuştunuz?” diye ekledi, meraklı bir bakışla.

“Öyleyse Kıvanç’ın gidip gitmediğini de sana söylemiştir, değil mi?”

Zeynep, Kıvanç’ı tanıdığım için ve neden sorduğumu anlamadığı için biraz şaşırmış görünüyordu, “Hayır, daha gitmedi sanırım Ateş Bey. Zehra’yla konuşuyorlar ama ben pek sormamıştım,” dedi. Ardından, “Sorun olmazsa neden sormuştunuz acaba?” diye ekledi.

Bir an için durakladım, ne söyleyeceğimi bilemedim. “Yani, ben sizin Kıvanç’la birlikte olduğunuzu sanıyordum. Neyse, işinin başına dönebilirsin,” dedim ve hemen odama geri döndüm.

Zeynep

Ateş Bey’in bu kadar garip davranması beni şaşırtmıştı. Onu son birkaç yıldır ilk defa bu kadar garip davranırken görmüştüm; genellikle sert biriydi ve gerekmedikçe kimseyle konuşmazdı bile. Sonra söylediği şey biraz kafama takıldı, Kıvanç ve ben? Birlikte olduğumuzu mu sanmıştı? Kıvanç’la gerçekten yakışır mıydık acaba? Aslında Kıvanç’ın gerçekten de yakışıklı olduğunu düşünmeden edemedim. Ancak hemen ardından bu düşüncenin saçmalığını fark ettim. Kıvanç gibi biri, bana bakmazdı ki zaten. Bu düşünceleri kafamdan atmaya çalışarak işime devam ettim.

Ateş

Odaya döndükten sonra uzun bir süre çalıştım. Artık acıktığımı hissettiğimde, büfeden kendime bir sandviç alıp terasta yemeye karar verdim. Büfeye gidip sandviçimi aldıktan sonra terasa çıktım. Manzarayı izlerken, otelin bahçesinde Zehra’nın hala çalıştığını gördüm. Çiçeklerle ilgilenirken ne kadar mutlu göründüğünü izledim ve istemsizce tebessüm ettim. İşini bitirdikten sonra tam Zehra ayağa kalkıp gidecekken, bir anda yanına koyduğu saksıyı unutmuş olmalı ki ona takılarak düştü.

İçim bir anda endişeyle doldu. Ne yapacağımı bilemez halde, kahvemi masaya bırakıp hemen aşağı inmeye hazırlanırken, Kıvanç’ın ona yardım etmeye koştuğunu gördüm. Zehra’yı izlemeye odaklandığım için onun geldiğini fark etmemiştim. Yine aniden ortaya çıkmasına sinirlendim ve hızla aşağı indim.

Zehra’nın yanına vardığımda, ona bir yerine bir şey olup olmadığını sordum. Zehra iyi olduğunu söyleyecekken, Kıvanç söze girdi: “Ben zaten onun yanındayım, senin gelmene gerek yoktu, Ateş.”

Zehra, Kıvanç’ın beni tanıdığını görünce şaşkınlıkla bir ona bir bana baktı.

“Asıl senin gelmene gerek yok. Bu otelin patronu olarak çalışanlarımın sağlığı beni ilgilendirir, seni değil, Kıvanç,” dedim kararlılıkla. Zehra’yı yavaşça ayağa kaldırıp, elini omzuma atmasını söyledim ve ona destek vererek revire doğru yürümeye başladık. Kıvanç arkamızdan sinirle bakakaldı.

Zehra'nın yüzünde hala şaşkınlık vardı. Onu bu durumda bırakmak istemezdim. Revirde ona gereken yardımı sağladıktan sonra, biraz dinlenmesini tembih ettim ve yanından ayrıldım. Kıvanç'ın tavrı hala sinirlerimi bozuyordu ama Zehra'nın iyi olduğunu bilmek içimi biraz olsun rahatlatmıştı.

Revirden çıktığımdan beri, kafamda birçok düşünce dolanıyordu. Kıvanç’ın bu kadar her şeyin içinde olması beni rahatsız ediyordu. Belki de Zehra’ya olan ilgim yüzünden daha hassas oluyordum. Ancak, bir patron olarak çalışanlarımın sağlığı ve mutluluğu benim sorumluluğumdaydı ve bu sorumluluğu kimseye devredemezdim. Özellikle bu kişi Zehra ise.

Terasa geri dönüp yarım kalan sandviçimi bitirdim. Düşüncelerim bir türlü durulmuyordu. Zehra’nın yanında olmak, ona yardım etmek beni mutlu ediyordu ama Kıvanç’ın sürekli onun etrafında olması içimde bir kıskançlık uyandırıyordu. Derin bir nefes alıp, manzaraya odaklanarak sakinleşmeye çalıştım. Önümüzdeki günlerin neler getireceğini bilmiyordum ama Zehra’nın mutluluğu için her şeyi yapmaya hazırdım.

________________________________________________

Umarım beğenmişsinizdir lütfen yorum atmayı, beğenmeyi ve oylamayı unutmayınn

Seviliyorsunuzz 💗

sizce Kıvanç ve Ateş birbirlerini nereden tanıyor?

Bölüm sonu

9 yorum