12. Bölüm
Ateş'i arıyordum fakat açmıyordu. Endişelenmeye başlamıştım ki Ezgi'nin iş için numarasını verdiği aklıma geldi. Hemen Ezgi'yi aradım, o da "Alo" diye açtı. "Ezgi, ben Zehra. Kusura bakma bu saatte rahatsız ediyorum ama Ateş biraz morali bozuk çıktı. Aradım ama açmadı, merak ettim. Ulaşırsan bana haber verir misin?" dedim. Ezgi de "Olur tabii" diyerek kapattı.
Aradan 15-20 dakika geçtikten sonra Ezgi bana geri döndü. "Merak edecek bir şey yok Zehracım. Erkek arkadaşının yanında olduğun için, rahatsız etmek istememiş." dedi. Cümlesinin bitmesiyle gülmeye başladım. Ezgi de şaşırarak "Ne oldu, niye güldün?" dedi. Ben de "O benim erkek arkadaşım değil, benim kardeşim sayılır. Yıllardır bana abilik yapar. Ateş yanlış anlamış ki zaten Kıvanç'ı tanıyor, o da küçüklükten," dedim. Ezgi "Kıvanç mı? Siz hala yakın mısınız? Şimdi anlaşıldı Ateş'in bu halleri," diyerek o da güldü. "Neyse canım, ben abim eve gelince konuşurum. Senin de aklın kalmasın," diyerek kapattı.
Bende güldüm. Kıvanç sordu, "Sen Ateş'ten mi hoşlanıyorsun?" diye. Şaşırmış halde yüzüne baktım. "Hayır tabii ki de. Nasıl hoşlanayım, o bana küçükken..." diye cümlemi bitirmeden Kıvanç, "Zehra! Telefonu açmayınca resmen korktun, bir de gelmiş bana ondan hoşlanmıyorum diyorsun. Yüzünden belli hoşlandığın," dediğinde biraz garip hissettim ve bir şey demedim.
Biraz zaman sonra, "Ee bu günü nasıl bitireceğiz?" dediğimde, "Sürpriz," dedi ve aşırı heyecanlandım. Yolun bitmesini dört gözle bekledim. Vardığımızda hafif karanlık olduğu için çok anlayamadım. Biraz yürüyünce ayağımda kum hissettim. "Yoksa?" dedim. Kıvanç da "Evet," dedi. Aşırı sevinmiştim. Küçükken bu sahile gelip benim deniz kabuklu bilekliklerim için deniz kabukları toplardık. İkimizin de en sevdiği yerdi. Beraber bolca vakit geçirdikten sonra ikimiz de kuma yattık ve yıldızları izledik.
Kıvanç, "Bu Ateş seni üzmüyor, değil mi?" dedi. Ben daha bir şey diyemeden hemen devamını getirdi, "Biliyorum, küçüklüğümden beri sana karşı çok korumacı yaklaştım. Büyüdüğünü fark edemedim bile. Hâlâ gözümde o küçük tatlı, şımarık kız olarak varsın. Sayende abilik duygusunu yaşadım. Kanada'dan da temelli dönmeye çalışıyorum. Buraya geri dönmek için elimden geleni yapıyorum ama Ateş seni gerçekten sevip koruyorsa, her ne kadar Ateş'i sevmesemde benim içim rahat bir şekilde giderim" dedi.
"Açıkçası Ateş'in duygularının olup olmadığını bilmiyorum. Çevremde Zeynep söyleyince biraz biraz farkına vardım ama beni korumak istediğini bu aralar cidden çok hissediyorum. Evet ilk zamanlar biraz sinir bozucu davranıyordu ama şimdi asla öyle değil. Ateş'ten yana aklın rahat olsun, beni koruyup kolluyor." dedim. Kıvanç da bir oh çekip, "Hadi seni evine bırakayım da dinlen," diyerek kaldırdı beni. Yol boyunca da Ateş'ten konuştuk. Eve vardığımızda vedalaşıp gönderdim onu. Gerçekten tek güvendiğim ve abi gibi sevdiğim tek insandı.ㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤ
ㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤ______________
ㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤUmarım beğenmişsinizdir lütfen yorum atmayı, beğenmeyi ve oylamayı unutmayınn
ㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤSeviliyorsunuzz 💗ㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤ
