Öyle tanıttılar ki hayatı gerçekten güzel sandık.
Gece olmuştu hepsi bir kenara kıvrılmış yatmaya hazırlanıyordular ,efsun bahçeye çıktı uzun zaman geçtikten sonra beril efsunu merak edip sessizce bahçeye çıkacaktı ki duyduğu ses ile olduğu yere çakıldı kaldı efsun konuşuyordu telefonda ”merak etmeyin size onları getireceğim” diyordu.Kime götürecekti onları neler olacakti efsun onlara ihanet mi etmişti bunları anlatması lazımdı berilin,tam içeri girerken arkasındaki saksıyı devirince efsunla göz göze geldiler efsun koşup berilin ağzını kapattı . Berilin çığlıkları yine sessizleşti aynı anı yurtta şiddete maruz kaldığı zaman yaşamıştı ama efsun ona dokunmazdı en azından öyle bilirdi bilmezmiydi yoksa kıyarmıydı hala aralarında çocuk ruhlu kalabilmiş bu kıza hayat işte kimseyi bize gerçekten göstermiyordu kimisi sinirden, kimisi çaresizlikten, kimisi ortada bişey yokken vururdu bizi . Berilin gözlerindeki o çaresiz çocuksu hüznü görmemişmiydi onu tanımadığı insanların kollarına bırakıp arkasını dönüp giderken .
(BERİLİN ANLATIMIYLA)
Ben BERİL POLATER 17 yaşındayım çoğu kez dışlandım, şiddet gördüm ,aldatıldım, ihanete uğradım ama çocuksu ruhumdan vazgeçmedim hep güçsüz göründüm ama dışardakilere göstermediğim bir tarafım var hırslı,öfkeli,hayattanbıkmış ,bencil,her an ortalığa vermeye hazır bu tarafımı bu zamana kadar kimseye göstermedim neden mi korktum neden bariz bir şekilde ortadaydı bu korkumuda hiç saklamadım hep ön plandaydı sahneyi ömrüm boyunca ona ayırdım ama bu son yaşadıklarımdan sonra ne kimseye üzülecek vicdan ne de kalp kaldı bundan sonra oyun değişir piyon olarak önde oynamıycam vezir olarak ortalığı karıştırıp arkadan güvende izliycem .
…
Sabah tiz bir çığlık ile uyandılar efsun beril yok diye bağırıyordu bir yandan ağlıyordu ki kapı tıklamaya başladı kapıyı açtıklarında beril kapıda dikilmiş onlara bakıyordu içeri geçti . Gözleri efsuna ateş atıyordu ne olmuştu ay gözlü kadına yangın ortamı yaratmışa benziyordu efsun burda ne işin var der gibi bakıyordu beril anlamış olmalı ki kulağına eğilip”oyun yeni başlıyor piyoncuk ve sen kaybedicek gibi duruyorsun”dedi vegeri çekilip göz kırptı.Efsun şaşkına dönmüş berili izliyordu aklından onu ifşalamak geçti ama kendide yanardı ve kimse inanmaz kapı dışarı olurdu mecbur susacaktı ve öylede yaptı.Kahvaltıya başladılar bora bugün ormana çıkıp araştırma yapacağını hep burda kalamayacaklarını söylerken beril karışıp gidemeyeceklerini tehlikeyi tekrar tekrar dile getirmişti ki oduncu çocuk odaya girip yine kehribarlarıyla etrafı ısıtmıştı “e hani bana kahvaltı” dedi.Beril mutfaktan bir tabak daha getirip masaya indirdirdi çocuk yemeğe başlayınca hepsi gözünü çocuğa dikince “adım Berkay yani Berkay gökçe 20 yaşındayım odunculuk yapıyorum “dedi ve ellerini kaldırıp ekledi ”başka bilgiye gerek varmı komiserlerim ha bu arada rahatsız falan olmadım tektim buralarda siz eve can verdiniz”diyip yemeğine döndü hepsi onaylamış gibi devam ettiler
…
(DOĞUNUN ANLATIMIYLA)
Günlerdir çok yalnızmışım gibi haftalardır kardeşim ortalarda yok ama nasıl olur efsun burda biz burdayız giden dönmez derlerdi annemler haklılarmış giden gözden çıkmış demektir ama ben hala her yerde sareyi arıyorum ama kimsenin umrunda diğil sanki yüreğim ağzımda yatıp kalkıyorum geceleri uyuyorum sanıyorlar ama sadece bedenim yatıyor ruhum ayakta herşeyi biliyorum ama yüzlerine vurmak adilik gibi geliyor bu yüzden vazgeçiyorum ve diyorum ki sare bize ihanet etmemiş ama efsun ah efsun bizi ölümün önüne atıp kaçıcak en önemlisi en değerlilerim belki benden önce o ölümün eşiğine gidicek burda bunu bilmeyen tek kişi bora olmalı .Dün gece ne oldu acaba berile ne oldu ne yaptıda sabah geldi kulübeye hiçkimse duymadıysa ben duydum berili o sessiz çığlıkları sareye çok benziyor seside anneme.Ama çığlıkları acıtıyor .
….
Beril cam kenarında sessiz sessiz ağlarken görmüştü doğu zorda olduğu çok belliydi yanına usulca oturdu ve bir şarkı mırıldanmaya başladı`:
Olmuyor böyle geçengünüm çile
Yağmurun sesine senden bahsedeyim
Sen canımı en çok yakansın ,en kıymetli zamansın
Güzelsin ya elbet ,eminim sen banasın …
GEL YARALARINI BEN SARAYIM ,ÖMRÜNÜ ÖMRÜME KATAYIM
Bir gün gülersek eğer yoluna güller katayım
Beril doğuya doğru dönünce gözlerinden yaşlar hızla akmaya başladı doğu eliyle akan yaşları geriledi ve yanağına bir öpücük bırakıp geri çekildi eliyle önüne gelen saçı kulağının arkasına atıp doğruldu. Beril içinden bir an hayat bazen bize de gülebilirmiş diye geçirdi.
yeni bölüm gelmiştirrrrrrrrr