Biz bağırdık sesimizi duyan olmadı.
Bir hafta geçmişti efsun ve saresiz öyle böyle geçip gitmişti koca hafta kendilerini toplamaya çalışıyorlardı ama değişen bişey yoktu hepsi aynıydı . Beril yerdeki çubuklarla oynuyordu doğu ve bora arabaya yaslanmış sohbet ediyorlardı ki garip birkaç adım sesi ile irkildiler.Çok geçmedi ağaçların arasından uzun boylu heybetli kehribar renkli gözleriyle etrafa ışık saçan bir çocuk göründü. Yüzlerinden anlaşılması zor olmamalı ki çocuk buralarda odunculuk yaptığını ve onları görünce ne olduğunu merak ettiğini açıkladı,hatta kulübesine davet etti.Bora ilk başta karşı çıktı sonra diğerlerinin gözündeki çaresizliği görünce kabul etti, 2saat mesafe vardı kulübeyle aralarında çokta sürmedi zaten varmışlardı.Burasıeski ama huzurlu bir hava yansıtıyordu ,sanki bu kulübe bütün yarımkalmışlıklarını yüzlerine vurmuştu nası desem,boranın kalbini ayırdığı kadının kalbin tümünü alıp gitmesi,doğanın hayat arkadaşıyla olan hayalleri,beril beril de yarımmıydı o da birhayli yarımdı çünkü yurtta büyümüştü arkasında kimse yoktu daha önce kimseye söylemediği daha birsürü yarım kalmışlık aile nedir bilmezdi çünkü 5 yaşında bir yurda yerleştirilmişti, sevgi neydi bilmezdi bütün değer verdikleriyle vedalaşmıştı , güven neydi bilmezdi çok kez psikolojik şiddet görmüştü yetmezmiş gibi birçok kazık yemişti yurttabüyüyen hemen hemen her çocuk gibi onunda nice dertleri vardı .
(DOĞUNUN ANLATIMIYLA)
Kapıdan girdiğim an değişik şeyler hissettim bir aile sıcaklığından fazlasıydı bu hissettiklerim .
Dönüp berili aradı gözlerim ama yoktu kafamı çevirince bahçede olduğunu gördüm bir an rahat bir soluk aldım.Bu solukta öyle normal değildi benim için sanki herşey bitti soluğuydu öylede olsun isterdim hayali bile güzel herşey bitmiş beşimiz aynı bankta yaşdıklarımızı konuşurken zil çalıyor koşupsınıfa gidiyoruz beril yanımda oturuyor bana bakıyor ,ders başlıyo bitiyo ,fakülteyide bitiriyoruz meslek sahibi oluyoruz beşimiz her bir insanın hayatına dokunup umut oluyoruz demiştim ya hayali bile güzel ama şuan sanırım bizim hayatlara da birinin el atması gerekmiş gibiydi o görevide şu oduncu çocuk almış gibi duruyordu .
Görünüşe bekılırsa iyi biriydi beril çok inatçıydı bahçede yatıcakmış , güvenmiyormuş , sevmemiş burayı,biz öyle iyiymişiz birsürür şey söyledi tabi dışarda tek yatıramazdım onu bende gittim yanına uzandım uyumamıştı gökyüzüne bakıyordu sesi çıkmıyordu normalde şu an bülbül gibi ötmesi gerekmezmiydi .Bir terslikvardı ama ne “pişt ay gözlükız noldu sana”cevap gelmedi uyumuş olabilirmiydi yok uyumamıştı put gibi kaldı kız .Şimdi burda bırakıp gitmek vardı da ben çok vicdanlıyım yapamam olmazdı.
…
Tatlı tatlı uyumuştu hepsi .Sabah olmuş oduncu çoktan gitmişti ormana ,Borahepsine güzel bir kahvaltı sofrası kurmuştu. Doğu günlerin verdiği yorgunlukla kendini sandalyesine bıraktı veçayından bir yudum aldı hemen , beril de tam karşısına oturdu bu ona huzur veriyordu gerçekten dediği gibi ay gözlüydü gözlerinde farklı bir ışık vardı sadece doğunun görebileceği türden .Huzurlu huzurlu kahvaltılarını yaparlarken birden kapı yumruklanmaya ve nefes nefese yardım çığlıkları duyuldu bu sesihep tanırlardı hiç unutamazlardı imkanyoktu bu Efsunun sesiydi.Bora doğrulup kapıya koştu kapıyı açınca birdenboynuna atladı efsun ok içinde kapıda öylece kaldı ne konuştu,ne elini ona doladı öyledümdüz durdu.
Efsuna birbardak su verdi beril arkadaşıyla bolbol özlem giderdi sarıldı,dizine uzandı,yaşananları anlattıöyle öyle saatler geçti ama oduncu ortalıkta yoktu belki de işi dahabitmemiştikim bilir belkide rahatsız etmek istemiyordu .Doğu söze girdi “sa-sareyi onu gördün mü efsun”bu herkes için normal bir cümle olabilirdi ama o cümleyi söylerken doğunun boğazı düğümlenmiş ecel terleri dökmüştü kalbi sızlamıştı ama efsundangelen cevap dahada acıttı “hayır”kuru bir hayır , can yakan bir hayır .Odabir anlık sessizliğe bürünmüştü ki beril ayaklandı cam kenarına doğru yürümeye başladı ,Doğuda yalnız kalsınlar diye berilin peşinden gitti .Oda boş sadece iki beden içlerindeki sessiz çığlıklar ve atan kalpler
karakerlerin modelleri gelsin mi*?