İyi okumalarr♡
~~~
Hayat gerçekten acımasız bir oyundan ibaretti. Neyin ne olduğunu dahi anlamadan her şeyin olup bittiği bir yerde bulduruyordu kendinizi. Bazen en güzel anlarınızın bitişinde bazende ölümden de acı olan bir olayın başlangıcında.
"Beni kaçıran sensin bide sesimi kesmemi mi söylüyorsun? Hah! Ne komik. Ne o? Kesmezsem dilimi mi kesersin yoksa?" Laflarım birer birer dökülüyordu dudaklarımdan. Karşımdaki adamın ne kadar tehlikeli olduğundan bi habersiz ağzıma geleni söylerken korkmuyormuş gibi görünmeye çalışıyordum.
"Boş boş konuşmayı bırak Boranın kızı. Ya al suyu ya da sesini kes otur yerinde." Kaşlarım söylediği isimle çatıldı. Boranin kızı demişti. Babamı tanıyordu.
"B-boranın kızı mı dedin sen?" Sorduğum soruyla sert bakan gözleri tam gözlerimin içini buldu.
"Boranın kızı değil misin? Ne diyecektim başka? Suyu içiyor musun içmiyor musun?" Hala suyu içip içmemem derdinde olan bu adam benimle dalga mı geciyordu?
Doğrulup bardağa uzandım ve sert bir şekilde bardağı yere doğru ittirdim. Bardağın sert zemine değmesiyle kırılması bir olmuştu. Gözlerimin dolmasına mani olamazken karşımdaki adamın gözlerine bakıyordum ama minicik bir korku bile hissetmiyordum.
Adamın gözlerinde öfke dışında tek bir his bile yokken kırılan bardağa baktı. Gözlerini bardaktan bana çevirdiğinde nefretle parlayan gözleri kısıldı.
"İnsanlıktan anlamayacaksın." Dedi ve gitmek için adım atmaya yelteniyordu ki pantolunun parçasından tuttum. Babam hakkında bilgi alma fırsatım olmuştu kaç zaman sonra ne olursa olsun öğrenecektim.
"Babamı nerden tanıyorsun?" Diye bir soru yönelttim ama o sanki paçasına bir şey bulaşmışta onu silkeliyormuş gibi silkti paçasını. Dirseklerim hızla yere değmişti. Acımıştı. Ama acısına aldanmadan bağırdım arkasından.
"Babam nerede!?" Adımları durdu. Omzunun üstünden bana baktı.
"Onu sen bana söyleyeceksin işte. Boran Cihandağ nerde? Hangi delikte saklanıyor?" Dediği şeylerle kaşlarım çatıldı.
"Ne saçmalıyorsun sen?" Babam hakkında bilgi almak icin mi kaçırmıştı beni? O da mı bilmiyordu babamın yerini yoksa bilerek mi böyle davraniyordu. Omzunun üstünden bakan gözleri şimdi tamamen bana dönüktü yüzündeki değişmeyen sert ıfadesi insanı korkutmaya yeter cinstendi.
"Ne sanıyordun ya kara kaşın kara gözün için mi burdasın? Bana bak Boranın kızı benim asabımı daha fazla bozma uslu dur yeminimi bozdurtma bana." Dedi ve bir şey dememe bile müsahade etmeden hızla odadan ayrıldı ve beni tekrar karanlıkla baş başa bıraktı.