İyi okumalarr♡
~~~
Hava soğuktu. Içimdeki endişe bile vücudumu ısıtmıyordu. Babamı en son ne zaman görmüştüm onu bile hatırlayamaz olmuştum. Kaç zaman olmuştu ondan bir haber almayalı bilmiyordum. Koca Boran Cihandağ neredeydi, ne yapiyordu? En önemlisi babam yaşıyor muydu?
Hava kararmıştı ama koca evde boğuluyor gibiydim üstüme pantomu giyip hava almak için dışarı çıkmıştım. Sahile doğru yürümeye başladım. Düşüncelerin yine beni alıp götürmemesi için kulaklığımı taktım ve yürümeye devam ettim. Sahile vardığımda neredeyse kimse yoktu bu hoşuma gitmisti. Şuan yanlız kalmaya ihtiyacım vardı.
Ne kadar bu şekilde yürüdüm bilmiyorum ama etraftaki tek tük kişilerde gitmişti. Eve dönmeye karar verdiğimde yolun kenarina siyah bir araba geldi tam yanimda durunca kaşlarım çatılsa da bişey demeden yoluma devam edecektim ki arabanın kapısı açıldı ve içinden iki cüsseli adam çıktı biri bana doğru yönelince geriye gitmek istedim ama kolumdan tuttuğu gibi bir bezle ağzımı kapatmaya çalıştı.
"Bırakın! Ne yapıy-" sözlerime devam edemeden hep kaçtığım o karanlık beni içine çekti.
Başıma giren keskin bir ağrıyla gözlerimi araladım. Ellerimi oynatacağım sıra bağlı olduklarını fark ettim. Ne olmuştu? O adamlar kimdi? Gözlerimi etrafta gezdirince depo gibi bir yerde olduğumu anladım. Minder gibi bir şeyin üstünde yatıyordum. Içerisi fazla aydınlık değildi ama secebiliyordum neyin ne olduğunu.
"Hey! Kimse yok mu? Heyo!! Adam kaçırdılar burda. Sesimi duyan yok mu?" Ne kadar bağırsam da fayda yoktu sanırım kimse yoktu. Kalkmaya çalıştım ama ayaklarım da bağlıydı.
Tahminime gore bir saat olmuştu ama ne ses vardı ne soluk. Belkide onlara karşı bir şeyler demeliydim en azından beni kimin kaçırdığını görmüş olurdum.
"Beni kaçıran her kimse başı fena halde dertte duydunuz mu beni hem siz utanmıyor musunuz ya bir kadını kaçırmaya utanmaz pislikler! Heeeey! Beni duymuyor musunuz? Yoksa yüzünüz mü yetmiyor gelip bakmaya gelin gelin utanmayin gelinde halimi görün şerefsiz pislikler! Bak hala kimse yok ya en azindan bir su verin be vicdansızlar bağırıp duruyor-" lafım yarıda kesen şey tam karşımdaki kapının açılmasıydı. Içeri giren ışık gözlerimi alırken kimin girdiğini anlayamamıştım. Gözlerim ışığa yavas yavaş alıştığında arkasi dönük birinin tezgah gibi bir yerde bir şeyler yaptığını gördüm. Bir adamdı. Gri bir atlet vardı üstünde. Atletten taşan sırt ve kol kasları ben burdayım diyordu adeta. Yeni traş olmuş gibi tertemizdi ensesi arkadan bile yakışıklı olan bu adam sanırım beni kaçıran adamdı. Ve beni kaçıran adamı gereğinden fazla incelemiştim. Arkasını döndüğü an vücudumun her bir yanının alev aldığını hissettim. Elindeki bardağı uzattı.
"Al şu suyu ve kes sesini. Başımı şişirdin." Hah! Küstahlığa da bak.
~~~
Umarım begenmişsinizdir☆
