Taksi de sakinlikle yolculuk yaparken zeynebin melül bakışlarından kaçınıyordum. Zira kendisi uçaktan indiğimizde bi tık kavga ettiğimiz için yol boyu bana böyle yavru köpek gibi bakıyordu yani sinirlerimi biraz geçirmiş olabilirdi sonunda gözlerim bana bakan zeynebe döndürdüm ve "tamam tamam bakma öyle." Diyerek güldüm o da rahatlamış bir şekilde kafamdan öpüp kulaklığını takıp yola odaklandı.
Sonunda yeni evimize ulaşmıştık. Valizleri kapının önüne kadar getirmek biraz sıkıntılı ve uğraştıcu olmuştu ama zaten müstakil bir ev olduğu için kat çıkmamıza gerek olmadığı için bir şekilde halletmiştik. Kapıyı açıp içeri geçtiğimde geniş bir hol karşılamıştı beni ordan hemen solda salon vardı ve zaten amerikan mutfak olduğu için mutfakla salon aynı yerdeydi gayet güzel ve tatlı bir yerdi. En son kalacağımız odaya girince iki tane yatak dolap ve bir masa dan oluşan yeşil duvarlı çok güzel bir oda bizi karşıladı.
Ne kadar ığdırda olsa merkezde olduğumuz ve birimiz doktor birimiz asker olduğumuz için bize gayet güzel bir lojman ayarlamışlardı.
Evi gezmemiz bitince bavulları odaya taşıyıp koskoca bir 4 saat sonrasında üstümüze rahat kıyafetler giyebilmiş ve eşyalarımızı yerleştirip boş bavulları kaldırıp evi temizleyebilmiştik. Odayada getirdiğimiz dekoratifleri yerleştirmiştik.
Benim odam plakların asılı olduğı yapay sarmaşıkları köşeye astığım ve dışarı bakan kedi resmi olan bir tablo vardı
Zeynebin tarafında ise bol bol poster ve yastık vardı. Odayı led lambalarla aydınlatmıştık. Ve sonunda bitmişti. Ama bizde bitmiştik.
Yorgunluktan bayılmamak için biraz dinlenip televizyondan haberleri açtık ah be küçükken ne anlıyolar bu haberlerden diyodum yaşlandık be abi
Gördüğüm haberle kaşlarımı çatıp zeynebe döndüm o ise çoktan kaşlarını çatmış öfkeyle televizyona bakıyordu.
Şırnak'ın sınır köyünde olan bir saldırıda 7 şehit 5' i çocuk 2 si yetişkin olan 7 şehit. 4 tane de ağır yaralı vardı. Terör saldırısı olması çok olasıydı.
Zeynep aldığı nefesi tek nefeste geri verip iç çekti. Daha çok kendini telkin etmeye çalışıyordu.
Ben ise öfkeyle "Allah belanızı versin şerefsizler" dedim. İçim acımıştı bu caniler dışarıda gezdikçe daha kaç can alacaklardı? Kaç aileyi birbirinden koparacakalardı?
Zeynep babası şehit bir asker olduğu için asker olmak istemişti, 12 yaşında kaybetmişti babasını.Ben ise ela için... zeynebin babası ve daha nice hasta ve askere yardım etmek istemiştim. Zeynep onları koruyacak ben onları iyileştirecektim. Yeri gelir ben zeynebi iyileştiririm yeri gelir o beni korur vatanımızın düzeni böyleydi ve biz bundan asla şikayetçi değildik.
Haberin altında vatan sağolsun yazısı ve şehit isimleri bir bir geçtikten sonra Zeynep özellikle isimlerin geçmesini bekleyip televizyonu kapattı.
"Bir televizyon izleyelim dedik sıçtılar moralimize şerefsizler" diye homurdandı.
"Ruhları şad olsun" dememle "amin" diyen zeyneple bir süre sessizce oturduk.
Karnımın guruldaması üzerine zorbalanmamla kalkıp mutfağa yemek yapmaya gittik ancak malzeme yoktu saat 18.00 a geliyordu aklıma gelen gelen fikirle konuşmaya başladım.
"Hazır çıkmışken sen askeriyeye git hangi time yerleşmişsin ona bak bende sağlık ocağına bakıp yanına geleyim hem ne zaman görevlendireleceğimizi sorarız tanışmış oluruz. Ordan çıkınca malzeme de alırız eve."
Zeynep de onaylayınca evden ayrıldık.
♤♤♤♤♤♤♤♤♤
Evett bölümü nasıl buldunuzzz?
Birqz kısa olmuş olabilir bir dahakine uzun yazmaya çalışacağım
Ela kim sizce?;)
Eseri beğenir ve yorum bırakırsanız çok sevinirimmm iyi okumalarr
