BÖLÜM 9
“Defne!”
Annemin sesi bir kez daha aşağıdan geldi.
Merdivenlerden inmeye başladım.
Kerem arkamdan geliyordu.
Ama bu kez yüzündeki ifade farklıydı.
Sanki birazdan duyacağım şeyden korkuyordu.
Salona girdiğimde annem koltuğun üzerinde oturuyordu.
Babam karşısındaydı.
İkisi de bana bakıyordu.
“Ne oldu?”
Annem ellerini birbirine kenetledi.
“Defne, sana yıllardır söylemek istediğim bir şey var.”
“Yıllardır mı?”
Sesim yükseldi.
“Benimle ilgili bir şeyi yıllardır mı saklıyorsunuz?”
Annem gözlerini kapattı.
“Sen daha çok küçüktün.”
“Artık değilim.”
Sessizlik.
Kerem birkaç adım gerimde duruyordu.
Babası ona sertçe baktı.
“Sen dışarı çık.”
Kerem kıpırdamadı.
“Hayır.”
“Kerem.”
“Defne’nin yanında kalacağım.”
Kalbim hızlandı.
Babası öfkeyle ayağa kalktı.
“Bu konuya karışma.”
Kerem’in çenesi gerildi.
“Artık çok geç.”
Sonra anneme baktı.
“Anlat.”
Annem derin bir nefes aldı.
“Defne’nin babası…”
Bir anda durdu.
Ben donup kaldım.
“Ne olmuş babama?”
Annemin gözleri doldu.
“Babanın ölümünü sana anlattığımız gibi olmadı.”
Nefesim kesildi.
“Ne demek bu?”
Kerem bana doğru bir adım attı.
Ben ise annemin karşısında öylece kalmıştım.
“Babam kaza geçirmedi mi?”
Annem cevap vermedi.
“Anne!”
“Hayır.”
Tek kelime.
Ama bütün dünyamı yıkmaya yetti.
“Nasıl yani?”
Annem ağlamaya başladı.
“Babanın başına gelenler bir kazadan ibaret değildi.”
Salonun içindeki hava bir anda ağırlaştı.
“Peki neydi?”
Annem cevap vermeden önce babam araya girdi.
“Yeter.”
Kerem bir anda ona döndü.
“Yeter olan ne?”
“Bu konuşma burada bitecek.”
“Hayır.”
Kerem’in sesi sertleşti.
“Bunca yıldır sustunuz. Şimdi neden yine susuyorsunuz?”
Babası ona doğru ilerledi.
“Sen hiçbir şey bilmiyorsun.”
“Belki de artık öğrenmem gerekiyor.”
O sırada telefonum çaldı.
Ekrana baktım.
Emre.
Kerem’in bakışları hemen telefona kaydı.
Telefonu açmadan önce bana baktı.
“Şimdi mi?”
“Ne şimdi mi?”
“Emre mi arıyor?”
“Evet.”
Yüzü değişti.
“Sonra konuş.”
“Belki önemli bir şeydir.”
Aramayı açtım.
“Efendim?”
Emre’nin sesi telaşlıydı.
“Defne, neredesin?”
“Evdeyim.”
“Tek başına mısın?”
Kerem bunu duyunca bana baktı.
“Hayır.”
Emre birkaç saniye sustu.
“Defne, seni görmem lazım.”
“Neden?”
“Telefonda söyleyemem.”
“Ne oldu?”
“Babanla ilgili bir şey öğrendim.”
Elimdeki telefon titremeye başladı.
“Ne?”
Emre’nin sesi iyice kısıldı.
“Babanın dosyasını buldum.”
Gözlerim Kerem’e kaydı.
O da yüzümdeki değişikliği fark etmişti.
“Defne?”
Emre devam etti.
“Dosyada senin adın da geçiyor.”
Kalbim duracak gibi oldu.
“Ne yazıyor?”
“Bilmiyorum. Ama…”
Sustu.
“Bir isim daha var.”
“Kim?”
Emre’nin verdiği cevapla nefesim kesildi.
“Kerem’in babası.”
Telefon elimden düşecek gibi oldu.
Kerem bana baktı.
“Ne oldu?”
Cevap veremedim.
Emre telefonda konuşmaya devam ediyordu.
“Defne, sakın kimseye söyleme. Özellikle de—”
Telefon bir anda kapandı.
Ekrana baktım.
Arama sonlanmıştı.
Kerem bana yaklaştı.
“Emre ne dedi?”
“Hiç.”
“Defne.”
“Bir şey demedi.”
Gözlerimin içine baktı.
Yalan söylediğimi anlamıştı.
“Bana yalan söyleme.”
“Sen de bana her şeyi anlatmıyorsun.”
Bir an sustu.
Sonra sesi alçaldı.
“Haklısın.”
Bana biraz daha yaklaştı.
“Çünkü seni korumaya çalışıyorum.”
“Belki de artık korunmaya ihtiyacım yok.”
Kerem’in gözleri doldu.
“Bilmiyorsun.”
“Ne bilmiyorum?”
Bir süre sustu.
Sonra cebinden küçük, eski bir fotoğraf çıkardı.
Bana uzattı.
Fotoğrafı aldım.
Ve dünyam başıma yıkıldı.
Fotoğrafta babam vardı.
Yanında ise…
Kerem’in babası.
Ama asıl korkunç olan bu değildi.
Fotoğrafın arkasında tek bir cümle yazıyordu:
“Defne büyüdüğünde gerçeği öğrenmemeli.”
Başımı kaldırdım.
Kerem bana bakıyordu.
“Bunu nereden buldun?”
Cevap vermedi.
“Kerem…”
Sesi titredi.
“Çünkü o fotoğrafı ben bulmadım.”
“Kim buldu?”
Kerem gözlerini kapattı.
“Annen.”
Annem bir anda ayağa kalktı.
“Defne…”
Ona döndüm.
“Sen bunu biliyordun.”
Annem ağlayarak başını salladı.
“Evet.”
“Peki neden bana söylemedin?”
Annem cevap veremedi.
Ben fotoğrafa tekrar baktım.
Artık hiçbir şey eskisi gibi değildi.
Çünkü babamın ölümüyle ilgili saklanan sır…
Kerem’in ailesine kadar uzanıyordu.
Ve ilk kez aklımdan korkunç bir düşünce geçti:
Ya Kerem’in bu eve girmemle başlayan hikâyesi…
aslında benim doğduğum gün başlamışsa?