ARAFTAKİ ÖLÜMSÜZ

Zlysneg’in Laneti Sonsuzmuş gibi uzanan orman, en ufak bir canlılık belirtisi göstermiyordu. Her şey ölüydü. Dondurucu soğuk, yaşamın son kırıntılarını bile yok etmişti. Sis, ormanı kalın bir örtü gibi sarıyor, zihnimizi bulandırıyor, yön duygumuzu yok ediyordu. Zaten her şey, bizleri burada tutmak için tasarlanmıştı. Burası Zlysneg bölgesiydi. Vampirlerin sürgün yeri. Üç yüz yıl önce insanlarla yaptığımız savaşı kaybetmenin cezasıydı bu. Onların kölesi olmuştuk; zincirlerle bağlanmış, devasa surların içine hapsedilmiştik. Bir zamanlar krallıkları yıkan, hanedanları tarihten silen bizler, şimdi ahırdaki hayvanlara dönüştürülmüştük. Sur duvarları göğe yükseliyor, umutlarımızı birer birer boğuyordu. İnsanlar bizden intikamlarını almıştı. Hak ediyorduk belki de… Çünkü yüzyıllar boyunca onların kanını içmiş, çocukların saf ruhlarını acı çektirerek ellerinden almıştık. Masumiyetin üzerine kurduğumuz saltanat, sonunda kendi mezarımızı kazımıştı. Şimdi, bu taş duvarların içinde yaşıyoruz.