Bölüm 38
‘Anne, abimi serbest bırakmışlar’ dedi Sezen sevinçle.
Gamze Hanım, duyduklarına inanamamıştı. Bu yüzden şaşkınlıkla kızına bakarak:
‘Nee, serbest mi bırakmışlar?’
‘Evet, abi serbest bırakmışlar’ dedi Sezen, sevinçle havaya zıplayarak
‘Nasıl serbest bırakmışlar?’
‘O kadını abim öldürmemiş, yıllarca baba dediğim adam öldürmüş’
‘Bu işte bir iş olduğunu anlamıştım’ dedi Gamze Hanım ‘Serkan’ın o kadını öldürdüğü sandığı o gün Lokman eve geldiğinde sırıtıyordu. Ona ne olduğunu sorduğumda ise bana bir taşla iki kuş vurmuş oldum demişti’
‘Anladım anne’ dedi Sezen ‘Böylece hem Serkan’ın babasından intikam almış olacak hem de yıllardır peşinde olduğu kadından intikam almış olacaktı’ dedikten sonra da ‘benim anlamadığım nokta şu; o kadını Lokman nasıl buldu?’
‘Bilemiyorum ki kızım, yalnız onu kim öldürdüyse mutlaka o işin içinde oda olmalı’
‘Anne, abimin kurtulmasına vesile olan da babasıymış. Başından beri biliyormuş onun suçsuz olduğunu’ dedikten sonra da ‘Anne, abimi gidip görebilir miyim?’
‘Tabii ki kızım’
O sırada Üzeyir Bey’in evinde sevinç yaşanıyordu. Serkan, hapisten çıktıktan sonra Üzeyir Bey’in arabasına binmiş beraber kendi evine gelmişlerdi. Evde de Ayşe ve babası da onları bekliyordu.
Serkan, Üzeyir Bey’in evine giden kadar hiç konuşmamıştı. Babası onunla konuşmak istese de ağzını açıp tek bir laf bile söylememişti.
Ayşe, kimseye belli etmese de Serkan’ın gelmesini sabırsızlıkla bekliyordu. Çünkü ona hesap soracak, aylardır içinde biriktirdiği duyguları tek tek soracaktı.
Üzeyir Bey ve Serkan nihayet kapını önünde göründüğünde, kuzu kuzu oturduğu koltuktan aniden fırlayarak Serkan’ın yakasına yapıştı. Daha sonra da ona:
‘Anneme nasıl kıydınız, anlat’ diye bağırdı. Kimse bunu beklemediği için ne olduğunu anlayamamışlardı.
‘Ayşe, özür dilerim fakat ben yapmadım’ dedi Serkan
‘Biliyorum senin yapmadığını, fakat siz sebep oldunuz annemin öldürülmesine, sen ve arkadaşların. Siz olmasaydınız annem yaşıyor olacaktı’
‘Ayşe, kızım yapma böyle' dedi babası.
‘O haklı amca' dedi Serkan ‘Ben olmasaydım o Lokman denen adam yengemi öldürmeyecekti. Onun yüzünden kadını öldürdüm diye aylarca vicdan azabı çektim. Niçin bir hiç uğruna'
‘Annem size çok yalvardı mı yapmayın diye'
Oldukça mahcuptu Serkan, ne diyeceğini bilemiyordu. Ayşe'nin son sözleri yerin dibine sokmuştu kendisini.
‘Sesin çıkmadığına göre annem yalvarmış size'
‘Ayşe' dedi Serkan başını kaldırarak ‘Ne desem, ne yapsam yaptığım kötülüğü telafi edemem’
‘Doğru, öyle bir kötülük yaptın ki ömür boyu unutamam o anları’ dedi Ayşe, Serkan'ın yakasına yapışarak.
‘Ayşe, anneni Serkan öldürmedi biliyorsun değil mi?’ dedi Üzeyir Bey.
‘Biliyorum amca biliyorum' dedi Ayşe daha sonra da ‘Annemin ölmesine sebep olduğun yetmezmiş gibi birde adamlarınla beraber cam çerçeve ne varsa yerle bir ettiniz. Söyle şimdi bana ne istediniz annemden, ne istediniz eşyalarımızdan. Yahu Allah aşkına doğru dürüst bir eşyamız bile yoktu’ dedikten sonra da ‘anneme o kadar bağlıydım ki onun ölümünü uzun bir zaman kabul edemedim’ dedi iç geçirerek.
‘Abimi rahat bırak’ dedi Şifa Nur araya girerek.
‘Sen, seni şimdi hatırladım’ dedi Serkan, Şifa Nur’a bakarak ‘Senin yüzünden az kalasın hastanede sapık damgası yiyecektim’ dedi dişlerini sıkarak.
‘Ne yapayım sende Ayşe ablamı öldürmeye gelmeseydin’ dedi Şifa Nur, dişlerini sıkarak.
Üzeyir Bey, kızına ‘kızım, sus’ dese de iş işten geçmiş Ayşe konuşmaları duymuştu. Duyduktan sonra da:
‘Birde beni öldürmeye mi geldin’ dedi Serkan’ın yüzüne tokat atarak ‘Sen ve baba o adam, siz nasıl insanlarsınız. Annemi öldürdüğünüz yetmedi birde benim canıma mı kastettiniz’
Burada Ayşe’nin babası araya girerek:
‘Serkan, oğlum bak sana oğlum diyorum. Niye yaptınız bunu, niçin bize bu çileleri çektirdiniz?’ dedi serzenişli bir şekilde.
‘Amca, sizden de özür dilerim’ dedi Serkan ‘Aslında bu işi yapmaya niyetli değildim. Fakat o adam beni kız arkadaşımla tehdit etti. Eğer yapmasaydım kız arkadaşımdan ve sahip olduğum konumdan mahrum kalacaktım. Lakin sonunda ne oldu, aylarca vicdan azabı çektim. Ellerimizdeki tüm mal varlığımız elimizden alındı. Hapse girdikten sonra kız arkadaşım beni terk etti. O, büyük bir soru içerisinde ölürken annem ve kız kardeşim bir başına kaldı. Annem kız kardeşime bakmak ve evin geçimini sağlamak için o yaşından sonra işe girmek zorunda kaldı’
‘Hepiniz haklısınız’ dedi Üzeyir Bey ‘Fakat pişmanlık ateşiyle yanan bir insanı tekrar o ateşe atmanız ne kadar doğru’
Onun bu sözü herkesi susturmuştu, başta Ayşe olmak üzere herkes Serkan’a sarılmış söyledikleri sözlerden dolayı pişman olmuşlardı.